De mens doorloopt de tijd in het kamaloka – ongeveer een derde van de tijd in het afgelopen aardeleven neemt het in beslag – in teruggaande richting. Stel, een mens overlijdt in zijn veertigste jaar, dan doorloopt hij alle gebeurtenissen, die hij in zijn leven heeft doorgemaakt, in omgekeerde volgorde. Dus eerst beleeft hij de tijd van zijn negenendertigste jaar, dan komt het achtendertigste, zevenendertigste jaar en zo verder in de reeks. Het is dus werkelijk zo dat hij het leven omgekeerd doorloopt tot aan het moment van de geboorte.
Daaraan ligt de mooie zin van de christelijke boodschap ten grondslag, die zegt wanneer eigenlijk de mens binnentreedt in de geestelijke wereld of in het hemelrijk: ‘Zo gij niet wordt gelijk de kinderkens, zo zult gij in het Koninkrijk der hemelen geenszins ingaan.’ (Matthéus 18:3) Dat betekent dat de mens terug leeft tot in de tijd van zijn kinderjaren, en dan kan hij, nadat hij alles in teruggaande volgorde heeft doorlopen, in het devachan of het hemelrijk binnengaan en zijn verdere tijd in de geestelijke wereld doorbrengen.
Bron: Rudolf Steiner – GA 107 – Geisteswissenschaftliche Menschenkunde – Berlijn, 26 januari 1909 (Bladzijde 206)
https://odysseetheater.org/GA/Buecher/GA_107.pdf#view=Fit
Eerder geplaatst op 4 juni 2019 (18 reacties)
Ontdek meer van De grote Rudolf Steiner Citatensite
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
De grote Rudolf Steiner Citatensite 
Aks we gestorven zijn, bevindt ons geestelijke wezen zich niet meer in de fysieke wereld. De wetmatigheden waar we ons levend en wel in bevinden zijn daar niet, maar we beschrijven het wel in die termen om begrip met ons fysieke bewustzijn te kunnen opbrengen. We moeten echter onszelf leren daar doorheen te kijken, te ervaren, en zo innerlijk begrip te kunnen opbrengen voor onze ‘ervaring’ in de geestelijke realiteit.
LikeLike