‘Niet stelen’, ook dat moet in strenge zin doorgevoerd worden. De Europeaan zal zeggen: Wij stelen niet. – Maar de oosterse yogi ziet de zaak niet zo eenvoudig. In de gebieden waar deze oefeningen voor het eerst verspreid werden door de grote leraren van de mensheid, waren de omstandigheden veel eenvoudiger; daar kon men het begrip ‘stelen’ gemakkelijk vaststellen. Maar een yogaleraar zal niet toegeven dat een Europeaan niet steelt, hij neemt dat zeer strikt. Als ik bijvoorbeeld gebruik maak van de arbeidskracht van een ander, als ik mij een voordeel verschaf dat wel wettelijk geoorloofd is, maar die de uitbuiting van een ander inhoudt, dan betekent dit voor een yogaleraar stelen.
Bij ons liggen de dingen in onze sociale situatie zo ingewikkeld, dat velen dit verbod overtreden zonder daarvan het geringste bewustzijn te hebben. Stel u hebt een vermogen en u zet dat op een bank. U doet niets daarmee, u buit niemand uit. Maar nu gaat de bankier speculeren en buit zo andere mensen met uw geld uit. Ook dan bent u in occulte zin verantwoordelijk, het belast uw karma. U ziet hieruit dat dit gebod bij een hogere ontwikkeling een diepe studie vereist.
Bron: Rudolf Steiner – GA 95 – Vor dem Tore der Theosophie – Stuttgart, 3 september 1906 (bladzijde 124)

Werk van liane collot d’herbois
Eerder geplaatst op 25 december 2018 (1 reactie)
Ontdek meer van De grote Rudolf Steiner Citatensite
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ik ben het niet eens want geb het niet gedaan nog eist ik ervan af
LikeLike
Wir haben es nicht gewisst zeiden de Duitsers na de oorlog 🙂
LikeLike
Ich habe es nicht gewusst. Nee. En ongetwijfeld hebben veel Duitsers het nicht gewusst en ook niet gewunscht.
Dat is zo makkelijk en zo zwart wit. Sorry hoor. Het klinkt allemaal nogal liefdeloos en boontje komt om zijn loontje.
Ik denk echt dat Steiner nooit de bedoeling heeft gehad om mensen te belasten met een rugzak ofwel met een bewustzijn dat nog veel te groot en te zwaar voor iemand is. We zijn hier om te leren. En dus doen wij allemaal dingen die, als we het echt helder en duidelijk in ons bewustzijn zouden hebben, niet of in ieder geval anders, zouden doen. Wat heeft het voor zin om hier te zijn en alles alles maar te kunnen en op de juiste manier te doen?
En ja, nieuw karma opbouwen doen we ongetwijfeld. Maar hoe erg is dat eigenlijk?
Het probleem met dit soort uitspraken is dat het zo zwaar klinkt, of door ons mensen zo zwaar geïnterpreteerd wordt. Dat is voor mij in ieder geval heel lang het geval geweest. Waardoor ik in een situatie terecht kwam waar ik altijd het gevoel had het nooit goed genoeg te (kunnen) doen. Als een kind in een wereld met volwassenen waar het heel kwalijk is dat je je niet als volwassene kunt gedragen.
Ik denk niet dat dit Steiners bedoeling was. De liefde en de compassie in de geestelijke wereld zijn altijd groter namelijk.
LikeGeliked door 1 persoon
Ik denk dat Steiner dit soort dingen zegt vanuit een neutraliteit. Kijk, als je dit doet is dat een gevolg. Niet meer en niet minder. Wij geven daar voor onszelf al snel de lading bij.
Hij probeert misschien vooral om mensen aan te sporen wat verder te kijken dan hun neus lang is. Dus aan hun bewustzijns ontwikkeling te werken.
Zonder oordeel over goed of fout.
LikeGeliked door 1 persoon
Cornelia54,
Een mooie observatie. Met die insteek bestudeer ik zijn werk en dat van andere grote en kleine denkers. Het is nooit persoonlijk. Een aansporing is het om aan eigen ontwikkeling te werken en je zelf te leren kennen en de wereld om je heen.
LikeLike
Ik begrijp wel wat je zeggen wilt C.Curve.
Maar tóch heeft dat met bewustzijn te maken. En niet ieder mens heeft hetzelfde bewustzijns niveau. Daar zou het weten van consequenties te veel en te zwaar zijn in sommige levens.
En niemand weet nu eenmaal wat hij of zij niet weet. Ik denk dat dat voor ieder van ons geldt en ik denk ook dat we ons daar geen illusies over hoeven maken.
Het is allemaal gradueel. Steiner zegt dan ook dat dit gebod bij een hógere ontwikkeling een diepe studie vereist.
En niet dat iedereen zou kunnen weten wat er in de onderstromen eigenlijk gebeurt. Dat is echt en werkelijk nog niet aan de orde voor een heel aantal mensen. Omdat het leven al een kluif op zich is. En ook die kluif moet doorleefd worden.
Niet omdat mensen dingen misschien niet zouden kúnnen weten
Maar omdat het geweten en de kracht om je eigen donkerte onder ogen te zien een bepaald ontwikkelings niveau van moed vergt en de kracht
om je klein te mogen en te kunnen voelen. En toch overeind te blijven in je eigen ogen. Dat soort krachten ontwikkel je mijns inziens juist aan je leven vol problemen.
Bewustzijns ontwikkeling stap voor stap.
En daar werkt karma ongetwijfeld mee in de loop van onze levens.
Voor mij is de kunst en de oefening die in dit leven blijkbaar belangrijk voor mij zijn, juist het zien van dit soort zaken maar er voor en naar mijzelf, en daarna voor en naar andere mensen wezenlijk en diep gevoeld geen oordeel over te hebben. Niet als leugen naar mezelf omdat ik nu eenmaal vind dat ik dat hoor te doen, maar als diepgevoelde waarheid. Vooral met de oordelen die aan emotie gebonden zijn is dat niet niks.
Maar wel compassie hebben met de moeizaamheid en de hobbels die deze ‘blindheid’ oplevert.
Daar gaat het over op deze wereld in mijn optiek. Het is niet niks allemaal.
Nou ja. 😊
LikeLike
Was dit een reactie op de spiegel?
LikeLike
Kan me helemaal vinden wat je schrijft Cornelia.
Steiner is er tamelijk duidelijk over: Als je met de insteek een ander helpt opdat je dan minder negatief karma voor je zelf creëert, gaat dat helemaal niet werken, omdat je dan juist vanuit egoïsme handelt.
LikeLike
Op aarde leven met schone handen is niet mogelijk, daar gaat het ook niet om. Leven op aarde om de algehele ontwikkeling verder te brengen door met compassie je medemens te steunen en dan moet je je handen gebruiken. Je terugtrekken in een hutje op de hei is geen goed idee.
LikeLike
Sluit mooi aan:
DE SPIEGEL LIEGT NIET
“Maar dat wist ik helemaal niet.” Deze woorden heb je vast wel eens gehoord van mensen als je ze probeert te informeren over wat er gaande is. Soms krijg ik het gevoel dat ze het als een verontschuldiging zeggen, om zichzelf nog in de spiegel te kunnen aankijken zonder daarbij verteerd te worden door een gevoel van schaamte, van spijt, of zelfs van schuld. Wat ik tegen deze mensen wil zeggen is wat ik mezelf ook altijd voorhoud als ik de neiging voel om weg te kijken, om iets niet onder ogen te zien omdat het ongemakkelijk is.
Het gaat er niet om wat je weet, maar om wat je had kunnen weten als je het had gewild. Iedereen wil een rein geweten, niet het knagende gevoel dat je iets wist en er niks mee hebt gedaan. Daarom kijk je weg, wil je het niet weten. Zo kun je toch in de spiegel blijven kijken. Althans, dat denk je. Maar diep van binnen is er een stemmetje. De stem van het geweten, van je ziel. En als je heel stil wordt kun je het horen. Het fluistert in je hart de volgende woorden…
“Weet dat ik er al altijd ben. Ik zie door je ogen, ook al kijk je niet. Ik hoor door je oren, ook al luister je niet. Ik voel door je hart, ook al verstop je jezelf in je hoofd. Mij houd je niet voor de gek. Ik ken je intenties. Ik ken je gedachten voordat ze in je hoofd verschijnen. Ik ken je gevoelens voordat ze in je hart kruipen. Ontken mij niet. Door weg te kijken van de waarheid, keer je de rug toe naar je ware zelf. Je ziel. Doe dat niet, want zonder mij ben je niets.”
Onwetendheid mag nooit een excuus zijn om de waarheid in een leugen te veranderen. Er is voldoende informatie beschikbaar. De waarheid is te zien voor hen die haar zoeken. Te horen voor hen die haar willen vinden. Te voelen voor hen die hun hart ervoor openen. Waar een wil is, is een weg. Ik zeg het nogmaals, het gaat er niet om wat je weet maar om wat je had kunnen weten als je het had gewild. Ieder mens moet daar een antwoord op geven. Als het niet nu is, dan later. Maar hoe langer je wacht, hoe lastiger het wordt om in de spiegel te blijven kijken. De spiegel liegt namelijk niet…
LikeLike
😁 ja. Ik ben niet de handigste op dit medium. Er komt nogal eens een reactie van mij onder een verkeerd stukje, sorry.
LikeLike