Geesten van ziekte en dood

Als we met het zienersoog kunnen kijken naar de zielen in hun werkzaamheid tussen dood en nieuwe geboorte, dan zien we – dat is weer iets schokkends voor de ziener – vele zielen die een bepaalde tijd tussen dood en nieuwe geboorte veroordeeld zijn om slaven te worden van de geesten die ziekte en dood brengen in het fysieke leven. Dan zien we dus zielen tussen dood en geboorte, die in het slavenjuk gevangen (Duits: gespannt) zijn van die wij ahrimanische geesten of geesten der hindernissen noemen, dus degenen die op aarde de dood teweegbrengen en die belemmeringen in het leven brengen.

Dat is een hard lot wat de ziener waarneemt bij sommige zielen als ze zich moeten buigen voor het juk van de slavernij. Als men zulke zielen dan terugvolgt tot in het leven dat ze geleid hebben voordat ze door de poort van de dood gegaan zijn, dan vindt men dat de zielen die een bepaalde tijd na de dood de geesten van de weerstand moeten dienen, zich dat door de in het leven ontwikkelde gemakzucht bereid hebben. En de slaven van de geesten van ziekte en dood hebben zich dat bereid doordat ze gewetenloosheid voor de dood ontwikkeld hebben. Daar zien we dus een bepaalde relatie van mensenzielen tot de kwade geesten van ziekte en dood, de boze geesten van de weerstanden.

Bron: Rudolf Steiner – GA 140 – Okkulte Untersuchungen über das Leben zwischen Tod und neuer Geburt – Stuttgart, 20 februari 2013 (bladzijde 215-216)

Eerder geplaatst op 23 mei 2017

Advertenties

Ahriman

In het aardse leven leidt de macht van Ahriman ertoe, het zintuiglijk-fysieke bestaan voor het enige aan te zien, en zich daardoor elk uitzicht op een geestelijke wereld te benemen. In de geestelijke wereld brengt deze macht de mens tot volkomen vereenzaming, tot het richten van alle belangstelling op zichzelf. Mensen, die bij de dood in Ahriman’s macht zijn, worden als egoïsten wedergeboren.

Bron: Rudolf Steiner – GA 13 – DIE GEHEIMWISSENSCHAFT IM UMRISS – Die Weltentwickelung und der Mensch (bladzijde 287)

Deze vertaling is van F. Wilmar

Ahriman (Wikipedia)

Binnen het Zoroastrisme is Ahriman of Angra Mainyu de god van het duister en kwaad. Hij is de aartsvijand van Ahoera Mazda. Ahriman zond dood en ziekten naar de mensen om hen in ellende te storten en zo het aards paradijs dat Ahoera Mazda had geschapen te bederven.
In de antroposofie van Rudolf Steiner is Ahriman een gevallen aartsengel. Zijn werkzaamheid is tegengesteld aan die van Lucifer. Tegenover de illusiescheppende Lucifer staat hij juist voor het naar beneden halen van het menselijke. Hij wordt ook wel als de inspirator van het materialisme beschouwd. Zijn streven is het de mens te kluisteren aan de aarde, de materie, als het enige wat zou existeren. 

Eerder geplaatst op 27 maart 2017

Dienaar van goede of kwade machten

Zoals we onder bepaalde voorwaarden dienaar van de kwade machten van ziekte en ongeluk kunnen worden, zo kunnen we ook dienaar worden van de geestelijke wezens die gezondheid en groei bevorderen, die in onze wereld bloeiende, levenbrengende krachten uit de geestelijke wereld zenden. Want het is immers een materialistisch bijgeloof, dat de lichamelijke hygiëne, de externe faciliteiten alleen de gezondheid bevorderen.

Alle gebeurtenissen in het fysieke leven worden gedirigeerd door de wezens en machten van hogere werelden, die hun krachten voortdurend de fysieke wereld inzenden, ze binnenstromen, de krachten die in zekere zin vrij werken, op mensen of op andere wezens werken als gezondheidsbevorderende of als voor gezondheid en groei schadelijke wijze.

Leidend met betrekking tot deze processen in gezondheid en ziekte zijn bepaalde geestelijke machten en wezens. Maar de mens wordt in het leven tussen dood en nieuwe geboorte medewerker van deze machten; en we kunnen, als we ons op de juiste wijze daartoe voorbereid hebben, de gelukzaligheid genieten eraan mee te werken om de voor gezondheid en groei heilzame krachten uit de hogere werelden in onze fysieke wereld binnen te laten stromen (Duits: hineinzuträufeln).

Bron: Rudolf Steiner – GA 141 – Das Leben zwischen dem Tode und der neuen Geburt im Verhältnis zu den kosmischen Tatsachen – Berlijn, 4 maart 1913 (bladzijde 162-163)

Alles wat een mens ziek maken kan, kan hem ook genezen

Het opmerkelijke is: Alles wat een mens ziek maken of zelfs doden kan, kan hem ook genezen. En dat is de grote verantwoordelijkheid die men bij de bereiding van geneesmiddelen heeft, omdat er geen goede geneesmiddelen bestaan, die niet, indien ze onjuist worden gebruikt, dezelfde ziekten kunnen teweegbrengen als men ermee kan genezen.

Bron: Rudolf Steiner – GA 351 – Mensch und Welt/Das Wirken des Geistes in der Natur/Über das Wesen der Bienen – Dornach, 12 december 1923 (bladzijde 216)

Eerder geplaatst op 2 augustus 2016

Wat voor de één heilzaam is, kan voor de ander schadelijk en ziekmakend zijn

Er zal ook nu, zoals al eens eerder bij een soortgelijke gelegenheid, aan een oud gezegde herinnerd worden, dat menigeen invalt, als er over gezondheid en ziekte gesproken wordt, het gezegde: Er zijn veel ziekten, maar slechts één gezondheid! – Deze uitspraak lijkt in feite zo vanzelfsprekend als het maar kan, en toch is het een vergissing, een grote vergissing, want er is niet een enkele gezondheid, maar zo veel gezondheden als er mensen zijn.

Dat is wat we nauwlettend in onze gedachten opnemen moeten, als we de vragen over gezondheid en ziekte in het juiste licht willen zien. We moeten in onze gezindheid opnemen, dat ieder mens anders aangelegd is dan de andere, en dat wat voor de één heilzaam is voor de ander schadelijk en ziekmakend kan zijn. Dat hangt geheel af van de individuele gesteldheid.

Bron: Rudolf Steiner – GA 57 – Wo und wie findet man den Geist? – Berlijn, 14 januari 1909 (bladzijde 186-187)

Zie ook: Er zijn zoveel gezondheden als er mensen zijn

Eerder geplaatst op 15 juni 2016