Doden en levenden

Er is voor de overledene (Duits: Entkörperten) met betrekking tot degene, die nog op de aarde is, geen bewusteloosheid; hij kan zijn handel en wandel (Duits: Tun) zelfs volgen. Aardse, fysieke kleuren en vormen ziet de zich in het devachan bevindende gestorvene natuurlijk niet, aangezien hij geen fysieke organen meer heeft. Alles in de fysieke wereld heeft echter zijn geestelijk tegenbeeld in het geestgebied, en dat neemt de voorgegane overledene waar.

Bron: Rudolf Steiner – GA 109 – Das Prinzip der spirituellen Ökonomie im Zusammenhang mit Wiederverkörperungsfragen – Boedapest 7 juni 1909 (bladzijde 198)

Droom

Vannacht verscheen mij in een droomgezicht mijn oude moeder, 
eindelijk eens goed gekleed: 
boven het woud waarin zij met de Dood wandelde 
verhief zich een sprakeloze stilte. 
Ik was niet bang. Het scheen mij toe dat ze gelukkig was 
en uitgerust. 
Ze had kralen om die goed pasten bij haar jurk.

Gerard Reve

Gerard Reve (1923-2006) Foto Rineke Dijkstra

Decadentia, immorale, multi phyl ti corti rocci; influenza filmi i cinema bestiale

Antroposofie is er niet om louter aan onze nieuwsgierigheid te voldoen. Niet omdat wij met betrekking tot de bovenzinnelijke wereld enkel nieuwsgieriger zijn dan andere mensen, zitten wij hier samen, maar omdat wij in meerdere of mindere mate vermoeden, dat de mensen in de toekomst geheel niet zullen kunnen leven zonder de spirituele wetenschap. Alle andere aspiraties (Duits: Bestrebungen), die geen rekening houden met dit feit, gaan de decadentie tegemoet.

Bron: Rudolf Steiner – GA 143 – Erfahrungen des Übersinnlichen/Die drei Wege der Seele zu Christus – Zürich 3 februari 1912 (bladzijde 75)

P.S. De titel is een zin uit het gedicht De blijde boodschap van Gerard Reve.

In de verre toekomst

De hoogste trap die de rozenkruiser kan bereiken, is de godzaligheid. Hier groeit de ingewijde samen met het gehele universum, hij beleeft het hoogtepunt van de menselijke evolutie, zoals die voor de mensheid in de verre toekomst bedoeld is.

Bron: Rudolf Steiner – GA 97 – Das christliche Mysterium – München 11 december 1906 (bladzijde 213)

Gerard Reve zou wel zeggen: Ik vind dit leven al geweldig en straks nog het eeuwig leven in de hemel, je vraagt je wel eens af: waar hebben wij het aan verdiend.

Kijk hieronder hoe Reve het gedicht De blijde boodschap, waarin die zin staat, voorleest op zijn eigen onnavolgbare, humoristische wijze.

Gerard Reve – Daar gaat het om

In het vaderland aller arbeiders, de Sovjet-Unie, en de socialistische landen, daar krijgt iemand die alleen al van wie men weet dat hij homoseksueel is, nog niet eens wat hij doet, tussen de 5 en 7 jaar concentratiekamp of psychiatrische kliniek. Maar er zit geen enkele homoseksueel op bevel van de paus in een psychiatrische kliniek of in een concentratiekamp. Daar gaat het om!

Bron: Gerard Reve bij Adriaan van Dis (1985)

Gerard Reve’s shockerende begrafenis

De Turkse Gülay Ersoy is naar de begrafenis van Gerard Reve geweest in april 2006 en heeft daar filmopnamen gemaakt. Haar commentaar erbij is erg komisch. Zo zegt ze bijvoorbeeld over de Heilige Communie in de katholieke kerk: ‘Ze gaan nu allemaal een stukje brood halen bij  de pastoor, dat is een traditie in de katholieke kerk. Ik zal zo meteen ook naar voren lopen om een stukje brood te halen. Ik ben niet katholiek, ik hoop dat de pastoor me een stukje brood geeft. Ik vind het leuk om aan zo’n mis mee te doen.’  Ze is zeer geschokt dat er geen ministers en parlementariërs aanwezig zijn en ook bijna geen bekende schrijvers en kunstenaars. Daarover zegt ze: ‘Het lijkt wel een begrafenis van een bekende zuiplap in een klein dorp. Hoe triest allemaal…’