Gewoonlijk weten de mensen weinig of niets over hun vorige levens

Voor het aardse leven is het zo dat de mens met het gewoonlijke, uiterlijke bewustzijn niets weet van zijn vroegere incarnaties. We weten weliswaar dat er onder de theosofen mensen zijn die na relatief korte tijd ontzettend veel denken te weten over hun eerdere incarnaties.

Ik heb ooit een gezelschap leren kennen in een stad in Europa waar Seneca, Frederik de Grote, keizer Joseph, de hertog van Reichstadt, Madame Pompadour, Marie-Antoinette en nog een paar anderen samen aan een café tafel zaten. Maar afgezien van degenen die zo veel weten over hun vorige incarnatie, nadat ze een beetje theosofie hebben geleerd, is het bekend dat mensen door de gewone externe kennis weinig of niets over hun vorige incarnatie weten.

Bron: Rudolf Steiner – GA 159 – Das  Geheimnis  des  Todes – Keulen, 19 juni 1915 (blz. 359-360)

170px-Rudolf_Steiner_um_1891

Rudolf Steiner (1891/1892) door Otto Fröhlich

21 gedachtes over “Gewoonlijk weten de mensen weinig of niets over hun vorige levens

  1. stroes71

    Zelf denk ik dat zolang ik nog niet precies weet waarvoor ik geboren ben, ik ook niet kan weten wat er tot ver achter me ligt.
    Ik kan me voorstellen dat het willen weten waarvoor je geboren bent, je kan verleiden alle antwoorden voor de toekomst in het verleden te gaan zoeken. Voor je het weet komen de wildste verhalen in je op over oorlogen, kastelen, pyramides of wijze Indianen etc. Ook ga je je bij ontmoetingen afvragen of je diegene al hebt gekend, of je gaat familievetes bestempelen (en daarmee accepteren) als karmische vereffeningen.

    Je hebt dan een magische manier gevonden om te vluchten uit het onvervulde heden en leeft dan in je eigen hoofd.

    Ik geloof zeker in reïncarnatie maar puur vanuit de wetenschap dat energie niet verloren kan gaan en alleen omgezet kan worden in iets anders. Dus wij ook.
    En ja, heel enkele keer kun je je dusdanig verwonderen over een herkenning dat het onverklaarbaar is, het hoofd kan er niet bij, terwijl alle zintuigen spreken.

    Een moment van diep besef van het onverklaarbare, het onnoembare, onbekende doet de tijd juist even vergeten.
    Ik weet niet wie ik in vorige levens was, en ik hoef het ook niet te weten. Ik ben nu hier, en dat is het enige wat er toe doet. Want de reden dat ik teruggekomen ben is vast niet bedoeld om terug te gaan in de tijd, maar juist om vooruit te komen.
    En ondanks dat ik in reïncarnatie geloof, gewoon omdat ik het logisch vind, zie ik het nut er steeds minder van in er diepgaand mee bezig te zijn.

    1. Anna Wakker

      Hoi Stroes, ik reageer niet vaak op reacties op deze site hoewel ik alles lees , doch nu voel ik mij ‘geroepen ‘ om jouw vraag te beantwoorden, mijn inzicht te delen aan jou.

      Ik heb me jaren afgevraagd wat ik hier kom doen, waar kom ik vandaan en waar ga ik naartoe, na de stoffelijke dood.
      Voor mij is het jaren een soort van troost geweest dat er leven is na de dood van mijn stoflichaam en ik dat ik dan in een andere sfeer terecht, noem het het hiernamaals of spiegelsfeer. Misschien zie ik mijn dierbaren daar weer en dat leek me fijn.
      Doch nu weet ik dat dat niet de bedoeling is het is nl niet bevrijdend, je kan reïncarnatie zien als een noodplan, steeds opnieuw weer ervaringen op doen in een aards leven, tot die ene vraag. (Parcival, waarom is de koning ziek)
      Wij zijn een microkosmos met in het midden, in het hart ons geestvonkatoom, de lotus of de parel.
      Die microkosmos draagt al de ervaringen bij zich van de vorige incarnaties, doch hoort niet bij deze natuurorde die bestaat uit deze wereld en de spiegelsfeer. Er is een andere orde.
      Opgaan, blinken en verzinken.
      Indien de microkosmos ervaringsvol is geworden door alle levens heen, dan kan er een roep uitgaan, vanuit zijn hart en deze roep wordt dan onmiddellijk beantwoord door de Gnosis.
      Alles begint in het hart.
      Het geestvonkatoom, de roos in het hart gaat vibreren, wordt wakker, wil terug naar het oorspronkelijk goddelijke veld waar het vandaan kwam.
      De persoonlijkheid kan dan door dit inzicht, zich dienstbaar maken aan deze roep, een transfiguratie proces kan aanvangen, van natuurziel naar geest zielenmens door overgave aan dat Andere in ons, zoals Johannes zegt: ik moet minder worden, degene die na mij komt is groter. De Johannes mens en de Jezus zitten in ons, Johannes maakt zijn paden recht voor zijn Heer.
      Voor mij was het een thuiskomen na vele jaren onderzoek en lijden, dat ik mijn geestelijke opdracht als mens nu kan aanvaarden.
      Ik ben al jaren een leerling van de school van het Gouden Rozenkruis, dit is een geestesschool die de leerling rozenkruizer ondersteunt in zijn pad, iedere leerling is de meester van zichzelf , autonoom, doch door een grote groep is er een krachtveld geschapen die dit proces ondersteunen kan.
      Wij komen bij elkaar in onze tempels, een tempel is voor de leerling de werkplaats van zijn ziel.
      Misschien heb ik je een beetje kunnen helpen met jouw vraag en mijn ervaringsweg.
      Hartegroet, Anna

    2. Haike

      Als je auto rijdt dan heb je in die auto spiegels zitten… Achteruitkijkspiegels worden die dingen wel genoemd. Daar kijk je in om te zien wat er achter je gebeurt. Op dat je Veilig vooruit komt.
      Dat wat je nu bent komt voort uit wat ik nu ben. Persoonlijk ben ik heel erg dankbaar dat ik op 11 jarig leeftijd die Hersentumor kreeg. Want ik was nooit de man geworden die ik nu ben.

      Maybe we are born to run. Van het album waarmee Bruce Springsteen destijds de wereld veroverde.

      1. Haike

        Foutje…

        Dat wat je nu bent en daarna moet de tekst zijn: komt voort uit je verleden.

      2. stroes71

        ‘Dat wat je nu bent komt voort uit wat ik nu ben.’ zei je eerst.
        Die zin spreekt me meer aan dan die daarna.
        Ik denk zelf dat je de dingen waar je nog regelmatig over praat nog niet verwerkt of losgelaten hebt.
        Dat je dan metaforisch gezien met een volle kofferbak rijdt.

      3. Haike

        Stroes,

        Er bestaan geen mensen die met een lege kofferbak rond rijden, of niet met een rugzak rondlopen..
        Iedereen heeft een verhaal ik ken het jouwe niet (en dat hoeft ook verder niet) maar ik weet zeker dat je een verhaal hebt.
        Je kofferbak open maken en kijken wat er inzit en/of je rugzak afdoen en wederom open maken en kijken wat er in zit is denk ik heel belangrijk; c.q. wat sleep ik allemaal uit mijn verleden mee, en misschien zitten daar wel dingen bij die ik helemaal niet meer nodig heb..

  2. stroes71

    @Haike
    Om er in dezelfde metafoor op te reageren;
    Jij schetst achteruitkijkspiegels als instrumenten om je eigen weg veilig te stellen. Als je veilig dikgedrukt opschrijft, is veiligheid op dit moment belangrijk voor je, en geven achteruitkijkspiegels je een gevoel van controle.
    Ik zie achteruitkijkspiegels als instrumenten om liefdevol rekening te kunnen houden met degenen die zich achter me bevinden.
    Omdat ik op dit moment in het leven rekening leren houden met anderen, en interesse in anderen belangrijk vind.
    We rijden allemaal in auto’s, maar hebben allemaal per leven een eigen route en plaats van bestemming.
    De bestuurder maakt de rit, niet de auto.

    1. Haike

      Liefdevol rekening houden met mijn achterliggers, daar heb ik geen spiegels voor nodig in en aan mijn auto. Als je het zo stelt kan je blijkbaar auto rijden zonder gebruik te maken van je spiegels??

      Verder begrijp ik wederom niet waar de overige opmerkingen mee te maken ik kans niet in verband brengen met het onderwerp waar we het over hadden.

      1. stroes71

        Liefdevol rekening houden met anderen die achter je rijden heb jij geen achteruitkijkspiegels voor nodig?
        Dat begrijp ik niet

      2. Haike

        Neehoor!! Met spiegels kom ik veilig vooruit zonder spiegels zou het wel eens snel afgelopen kunnen zijn, aangezien ik dat als beroepschauffeur wel heb zien gebeuren.

        Maar een ander liefhebben kan ik ongezien hij zich voor of achter of aan de andere kant van de wereld bevindt, daar komt geen spiegel aan te pas. Laat ik je het dan maar ff voorkauwen.

      3. stroes71

        Ik zal nog een keer uitleggen wat ik bedoel en hou dan op want ik zit dan alweer op zeven commentaren en dat zijn er twee teveel.
        Jij brengt de auto naar voren als metafoor voor het zitten op de route van deze incarnatie. De achteruitkijkspiegels zet je neer als onmisbaar onderdeel voor je veiligheid.
        Daar lees ik jouw motief voor aandacht voor wat er achter je ligt, namelijk je verleden.
        Jij kijkt achteruit om je veilig te voelen op je weg. In mijn interpretatie van jouw woorden zeg je dat daarmee.
        Nu hebben we echter allemaal het vermogen en de keuze om wel of niet achter ons te kijken, en doen dat niet allemaal op dezelfde manier.
        Sinds ik minder bang ben geworden, durf ik wat achter me is meer te vertrouwen en zal ik minder in die spiegels kijken.
        Je kunt niet halverwege een metafoor het beeld veranderen, want dan klopt je metafoor niet meer.

      4. Haike

        Jouw interpretatie is er een die ik nog nooit eerder ben tegengekomen en ik gebruik deze metafoor al heel lang en tot nog toe snapte iedereen hem. En ik denk dat te maken heeft met het feit dat al die mensen wat minder interpreteerde en iet zorgvuldiger nadachten over wat er werd uitgesproken.

        Daar ga ik het bij laten Stroes. Een fijne dag verder.

  3. Chaitanya

    Als leven een constantum is, en dat lees ik hier, dan kan er geen sprake zijn van een vorig leven of een toekomstig leven, alleen van leven. Het “ik” is iets tijdelijks. Ik ben dan niet iemand die leeft, maar het leven zelf. Ik ben dan niet iemand die lief heeft, maar de liefde zelf. Realiseren we ons dat wel?

    1. stroes71

      Maar dan zou het betekenen dat reïncarnatie een daad van het ego is en dat geloof ik niet.
      Hoe kunnen we geboren worden zonder liefde voor het leven?

      1. stroes71

        Waar liefde is, kan het ego niet zijn. Maar toch moeten we zelf keuzes moet maken, en dat lukt niet zonder ik-besef.
        Ik neig tot het verwarren van bewustzijn en egoïsme.

    2. Haike

      Misschien behoeft het nog wat nuancering. Ja het leven is een constante. Maar daarin zijn periode’s waarin je die doormaakt in een fysiek lichaam. Reincarneren: In het vlees gaan. Chili con carne. Chili met vlees. en na 60, 70, 80 jaar of nog ouder laat je het vlees weer los en ga je verder zonder fysiek lichaam.
      Niet het “IK” is tijdelijk, het fysieke lichaam is een tijdelijke staat van zijn. En waarom zou je je verbinden met een fysiek lichaam? Omdat je dan ervaringen op kan doen die je zonder fysiek niet op kan doen, Ik kan geen topvoetballer worden als ik geen fysiek lichaam heb.

  4. Clara Bonthond

    Om even te grinniken: In dit citaat zijn de eerste en de laatste zin gewoon “informatief; daartussendoor vind ik de tekst geestig en ook behoorlijk naar het sarcasme neigen.

    Clara

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s