Intellectuele gedachten en krachtgevende gedachten (1 van 2)

Men denke zich het volgende geval in. Iemand overkomt iets, dat in hem zeer pijnlijke gevoelens oproept.Hij kan zich nu op tweeërlei wijze daartoe verhouden. Hij kan het gebeurde ondervinden als iets wat hem pijnlijk raakt, en zich aan die pijnlijke gewaarwording overgeven, wellicht zelfs in smart verzinken. Hij kan er zich echter ook anders tegenover stellen. Hij kan zeggen: in waarheid heb ik zelf in een vorig leven in mij de kracht gevormd, die mij tot deze gebeurtenis heeft geleid; in werkelijkheid heb ik mijzelf deze zaak aangedaan. 

Hij kan nu alle gevoelens in zich wakker roepen, die uit zulk een gedachte kunnen volgen. Vanzelfsprekend moet deze gedachte met de allergrootste ernst en met alle mogelijke kracht worden beleefd, wil zij zulke gevolgen voor het gevoels- en het gewaarwordingsleven hebben. Wie dit tot stand brengt, zal een ervaring opdoen, die het best door middel van een vergelijking kan worden aanschouwelijk gemaakt. Stel, dat twee mensen ieder een pijp zegellak in de hand krijgen. de een houdt intellectuele beschouwingen over de ‘innerlijke aard’ van het lak. Deze beschouwingen mogen nog zo vernuftig zijn; wanneer die ‘innerlijke aard’ echter uit niets blijkt, kan iemand hem gerust tegenwerpen, dat het alleen maar dromerijen zijn. 

De ander echter wrijft het lak met een lap stof, en laat dan zien, dat het kleine voorwerpen aantrekt. Er bestaat een belangrijk verschil tussen de gedachten, die door het hoofd van de eerste zijn gegaan en hem tot zijn beschouwingen hebben gevoerd, en de gedachten van de tweede. De gedachten van de eerste hebben geen daadwerkelijk gevolg; die van de tweede hebben een kracht, iets daadwerkelijks dus, aan het verborgene ontlokt. – Zo is het nu ook met gedachten van iemand, die zich voorstelt, dat hij de kracht, die hem met een gebeurtenis samenbrengt, zelf door een vroeger leven in zich heeft geplant.

Wordt vervolgd

Bron: Rudolf Steiner – GA 13 – DIE GEHEIMWISSENSCHAFT IM UMRISS: – Schlaf und Tod (bladzijde 130-131)

Deze vertaling is van F. Wilmar

Rudolf-Steiner

5 gedachtes over “Intellectuele gedachten en krachtgevende gedachten (1 van 2)

  1. Mijn moeder zei in tijden van ‘nood’: Je krijgt nooit meer dan dat je aan kunt. Dat werd haar soms kwalijk genomen door anderen die zichzelf slachtoffer waanden van de gebeurtenissen of het handelen van anderen in hun leven. Mijn moeder overleefde de jappenkampen. Ze heeft veel meegemaakt. Van die uitspraak heb ik veel geleerd. Deze beschouwing van Steiner laat zien dat het doorleven van de gevoelens, in contact zijn met jezelf, essentie is om het ‘aan te kunnen’. Ik vind dat Byron Katie met haar ‘The Work’ de meest diepgaande en simpele vragen heeft geformuleerd waarmee je vrij kunt zijn van het geredeneer in je hoofd. https://thework.com/wp-content/uploads/2018/02/LB_dut_29may2012_a4_web.pdf . Heb een mooie zondag.

    1. M.L Heine

      Dit is wel een mooi stukje uit dat geheel Liesbeth!

      We lijden alleen als we een gedachte geloven die in strijd is met wat is. Wanneer het denken volkomen helder is, is dat wat is, dat wat we willen. Als je de realiteit anders wilt hebben dan zij is, kun je net zo goed proberen een kat te leren blaffen. Je kunt het blijven proberen, uiteindelijk zal de kat naar je kijken en “miauw” zeggen. Willen dat de realiteit anders is dan zij is, is hopeloos.

      En toch, wanneer je goed oplet, zul je merken dat je dit soort gedachten tientallen keren per dag gelooft. ‘Mensen zouden aardiger moeten zijn.’ ‘Kinderen zouden zich beter moeten gedragen.’ ‘Mijn man (of vrouw) zou het met mij eens moeten zijn.’ ‘Ik zou slanker (of knapper of meer succesvol) moeten zijn.’ Deze gedachten zijn een manier om de werkelijkheid anders te willen hebben dan zij is. Als je vindt dat dit deprimerend klinkt dan heb je gelijk. Alle stress die we voelen wordt veroorzaakt door te strijden tegen wat is.

  2. Ik ben niet echt een liefhebber van Byron Katie. Ze stelt: “We lijden alleen als we een gedachte geloven die in strijd is met wat is.” Lijden is inderdaad gekoppeld aan gedachten, maar het hoeft niet zo te zijn dat we het lijden dienen te ontlopen middels allerlei trucjes. Het lijden kan gewoon waargenomen worden voor wat het is en opgenomen worden.

    1. M.L Heine

      Ja, dat is zeker zo, door het lijden kunnen we ons ontwikkelen. Maar soms kun je blijven hangen in het leed en kwellende gedachten. Je kunt deze omvormen door ze te belichten en dan het om te vormen tot een inzicht. Ik ben ook geen fan van Byron Katie en sowieso hang ik geen enkele leer aan. Neemt niet weg dat er vele wegen voeren naar Rome. De antroposofie is voor mij persoonlijk, mijn wezenlijke basisgrond daar toets ik alles aan. Niet zozeer uit wat Steiner daarover heeft gezegt, maar wat er opklinkt uit mijn eigen innerlijk.

      1. Dat vind ik een mooie uitdrukking: “wat er opklinkt uit mijn innerlijk”. Die kant op dan gaat het goed lijkt me.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s