Over zelfdoding

[…] hier is het,waar we anders kunnen uitdrukken iets, wat – echter weer anders – in de bijbehorende samenhang al uitgedrukt is in bijvoorbeeld mijn Theosofie, waar over het altijd in de hoogste mate bedroevende fenomeen gesproken is, dat mensen door hun eigen wil een einde aan hun leven maken. Dat zou niemand doen die de betekenis van zo’n daad inziet. En wanneer eenmaal de spirituele wetenschap in de gevoelens van de mensen zal zijn overgegaan, zal er geen zelfmoord meer zijn.

Bron: Rudolf Steiner – GA 175 – Bausteine zu einer Erkenntnis des Mysteriums von Golgatha – Berlijn, 20 februari 1917 (bladzijde 64)

Zelfdoding-495x400

Eerder geplaatst op 4 april 2016  (11 reacties)

6 gedachtes over “Over zelfdoding

  1. Mayamari

    Dit schreef ik vorige week en plaatste het op mijn feestboek…

    Zelfdoding
    Mijn levenslief, mijn vrijheidsstrijdende moeder, mijn werelddromende neef… Dit zijn er maar drie.
    Drie vrijheidslievende geesten die het leven in al haar wonderlijke diepten in een expressieve vreugde omarmden.
    Drie van de velen die met veel moeite en pijn en diep verdriet het moeilijke besluit nemen om vervroegd naar de andere wereld terug te gaan.
    De tv staat tegen me aan te kletsen en opnieuw gaat het over zelfdoding onder jongeren door de instandgehouden coronacrisis.
    Waarom zouden we onszelf willen doden?
    Toch alleen maar omdat de mensenwereld onleefbaar is gemaakt? En hoe komt het dat we niet kunnen of zelfs maar normaal willen zien, dat we deze wondere wereld met alles wat we in ons hebben zo slecht mogelijk willen maken?
    We gaan er zo te zien helemaal voor, ook dat nog.
    En niet alleen voor ons mensen is er geen plek meer om te mogen leven in wie we zijn, zoals we incarnerend met alle hartverwarmende drijfveren, verzameld vanuit ons goddelijk thuisland, in onze geboorte op de mensenaarde binnenglijden.
    Ook voor de dieren is er geen leefbare plek meer.
    Stel… wat voor mij een van de grote onzinnen is die je als mens zou kunnen bedenken… maar stel… zoals velen zo graag onnadenkend aannemen, dat de dieren onze voorouders zouden zijn…
    Is het dan niet op zijn zachts gezegd schandalig vernederend hoe onze “aapachtige medemensen” met hun voorouders omgaan?
    En hoe wonderlijk is het meegegeven verhaal vanuit de oude wijsheid van weleer, hoe de dieren zich voor de mensen hebben opgeofferd.
    Hoe ze uit de mensen zijn voortgekomen als eigen wezens en al onze dierlijk neigende eigenschappen in zich opnemend, eigen bestaande wezens werden.
    En waarom?
    Omdat wij mensen vanaf ons kiembestaan in een eigen ziel groeiden, met weer later een eigen wil om te doen en laten zoals het in ons opkwam. En we met deze dierachtige neigingen niet om zouden kunnen gaan, omdat we dan door onze eigen wil vernietigende gruwelijk wezens zouden worden.
    Ja, aan alles is en werd en wordt gedacht, of dacht je misschien van niet?
    Als we in onze eigen mensenwereld kijken, zien we nu al hoe onmenselijk wreed en sadistisch mensen zich kunnen gedragen en dit zelfs zonder enige schroom openlijk ten toon spreiden.
    Moet je nagaan hoe het eruit had gezien als het dierenleven zich niet voor onze ontwikkeling had opgeofferd.
    En hoe komt het nu dat de dieren in hun opofferende liefde voor de mens juist niet tot de menselijke vorm van wreedheid uitgroeit?
    Nou, dat komt doordat ze geen eigen ziel hebben, maar liefdevol in alwetendheid begeleid worden door hun groepszielen in de astrale wereld.
    Is het dan niet hartverscheurend wat wij mensen onze medelevende dieren aandoen?
    Ze kunnen niet incarneren zoals wij mensen, zoals wij met elke nieuwe incarnatie weer vernieuwd onze belevingen kunnen herstellen. Onze dieren moeten lijdzaam in het enige leven dat ze leven de gruwelijke grillen van de mensen ondergaan. Want hun enkele leven gaat terug naar de groepsziel, zonder herkansing van het aangedane leed te kunnen verwerken.
    En wat er gebeurt in de groepsziel die dit allemaal terug in zich opneemt? Ik weet het niet en hoop dit van iemand te horen of in mijn volgende thuisreis te mogen zien.
    Zou de tijd al rijp zijn om anders naar het “aapverhaal” te kijken?
    Want als de aap uit de mouw komt, kan er zelfs misschien een begin worden gemaakt met menswaardig onderwijs i.p.v. de prut die nu in zoveel kinderhoofden wordt gepropt.
    En misschien… als ook in het onderwijs eerbare menselijkheid tevoorschijn zou komen… zou dan de wanhoopskreet in zelfdoding niet voor een mooi stuk opgelost gaan worden?

    1. Haike

      Mayamari,

      Grote bewondering voor je reactie, je dwingt erbij mij veel respect mee af.

      Maar:

      Ik ben niet opnieuw geïncarneerd om er vervolgens hier een puinhoop van te komen maken…
      Als ik dat wel zou doen dan valt er straks niks meer te incarneren, voor mij niet, maar ook voor de dieren niet…
      Dus als ik zou weten dat morgen Moeder Aarde zou vergaan plant ik vandaag nog een boom.

      Lopen heb ik destijds ook niet in een dag geleerd, dat ging in het begin wat onhandig maar niemand die zei: stopt daar nou maar mee want dat gaat niks worden…

      Nee; integendeel er werd belangstellend naar gekeken hoe ik letterlijk steeds betere passen kon maken..
      Zo zou je ook op mega niveau naar de huidige wereldontwikkeling kunnen kijken..

      Zoals de wereld juist vandaag: een uitermate incapabele man kwijt gaat raken….
      Mooi toch?

      En met de kracht waarmee nu vernietigd wordt, is het niet zo dat die kracht ook aangewend kan worden om te helen? En ja dan moet je niet jezelf gaan vernietigen, iets waar ze daarboven ook niet echt “Amused” over zijn, als je dat doet. Zie Steiner, maar ook te vinden bij de actrice Shirley Maclaine die dat beschrijft in haar boek terwijl ze naar Santiago de Compostelo loopt…

      Maar Steiner heeft het er ook over dat sommige zelfmoorden dat helemaal niet zijn, alleen zijn velen waaronder ik ook niet in staat dat te doorgronden en te zien.
      Genuanceerdheid is dan op zijn plek..

      Des te meer reden om jezelf verder te scholen zodat je dat onderscheid wel kan maken… wanneer iets zelfmoord is en wanneer niet.

      En misschien heb jij ook wel onderwijs gehad waar er prut in je hoofd werd gestopt, maar als ik je reactie lees, dan is er uiteindelijk een parel uit die prut gekomen, blijkbaar heb je een hele sterke Geest.

      Ik denk nog steeds dat het licht in de duisternis schijnt, en dat de duisternis er nog steeds niks van begrijpt…
      En als opsteker: 😇

      1. Mayamari

        Dankjewel Haike en ik weet wat je hier zegt… en ik heb het eigenlijk geschreven voor de mensen die ik ken en dagelijks op straat tegenkom… dan is het gemakkelijk om iets of weinig of veel meer te vertellen in wat ze me laten zien door hun ogen heenkijkend en al die kleuren en zo woelige bewegingen door hun heen te zien gaan…
        Ja, het is voor mij ook heel bijzonder wat er gaande is en ik vind het altijd het spannenste te zoeken naar wat de kosmos hier nu over te vertellen kan hebben… het spannenste omdat dat echt groot stoeien voor me is en daar hou ik van. En helemaal als ik dan weer in de knel kom te zitten omdat er dan van alle kanten zoveel te zien is dat ik het weer laat rusten en mijn engel vraag als ik ga slapen of die nog niet een ander verrassingslichtje voor me heeft. En haha dat heeft steiner me laten zien hoe we nu in een andere tijd leven en en ook aan onze engel “moeten” vragen: Wat wil je graag dat ik voor jou doe en kan ik ook iets voor je doen?
        En nee ik kreeg geen prut in mijn hoofd want ik weigerde dat van jongsafaan en stond meer buiten dan in de klas en ging dan zwerven door de zandpaden die er vroeger nog waren. Mijn eigen kinderen wilde ik niet naar school doen omdat ik niet wilde dat ze dom zouden worden.
        Bij mij ging alles andersom, ik ben met mijn binnenogen geboren en kon de buitenkant wel zien maar raakte daar als kind van in de war als ik volwassenen zag hoe ze van binnenuit iets heel anders vertelden dan de woorden die uit hun mond kwamen en besloot op mijn zesde om niet meer naar die voor mij zo lelijke buitentkanten meer te hoeven kijken… maar ook omdat ik bang werd van de mensen omdat zij bang voor mij waren wat ik als een beangstigende verschrikking beleefde.
        Nee Haike, het is niet de bedoeling dat we eerder naar huis teruggaan, maar het gebeurt wel en dat is dan omdat het me tot diep in mijn ziel mocht raken, waarin de wereld zich weer mag openen in een hoe of wat en hoe ziet het er dan uit en wat gebeurt er en en en… En zo is het voor mij ook met de wereldontwikkeling… Wat me opviel is dat er naar mensen toe het woord antroposofie een grote wanklank oproept dus gebruik ik dat woord niet meer en vertel het anders in hoe ik het leven voel en steeds opnieuw weer aan het ontdekken ben…
        En nee, niet alle zelfmoorden zijn hetzelfde, ik zag hoe mijn levenslief een half jaar in het donker zat, iets wat ik niet eerder had gezien. Hij zag mijn verdriet voor hem hoe ik naar hem “moest” kijken door het donker heen en keek me aan en ik zag zijn hartelijk lach zoals hij die bij leven had, hoe ik me geen zorgen hoefde te maken omdat hij ook deze tijd een heel bijzondere vond. Toch werd ik blijer toen het donkere in grijsachtig ging veranderen en nu “werkt” hij mee met de artsen voor waarheid { bij leven was hij een door de regering gemonddode arts en wetenschapper) zoals overal de wereld boven afwacht op alle initiatieven om met zingende vreugde
        toe te snellen op elk initiatief wat in de mensen geboren wordt. En dan ben ik steiner weer zo dankbaar hoe hij me kon laten zien dat de hemelgeesten groot respect hebben voor onze vrijheid en niet zoals vroeger in de tijd er altijd zomaar voor ons waren.
        Het boze was een grote zoektocht door mijn leven heen en ik voel grote dankbaarheid dat ik net op tijd door een groot stuk al heen kon worstelen, net op tijd nu het boze de macht opeist… en altijd overvalt het weer… ik schrik ook van de ogen van bijv. de romeo’s en politieagenten waar geen uitdrukking in te zien is en het sadisme zomaar in hun aanwezig is… en als kind was ik zeker wel bang voor de zwarte magie en nu ook nog maar toch niet echt meer…
        Haike, ik denk dat je het over Trump hebt… ik keek ook anders naar hem en op een moment zag ik iets anders en was vebazend blij hoe velen dit op dezelfde tijd beleefde, zoals veel meer er is hoe we elkaar onbewust bewust herkennen en voelen hoe we als een groep samen incarneerden voor de tijd die nu in volle openheid over ons heendonderd.
        Ik zag hoeTrump bezig was en is het satanische complot van de nieuwe wereldorde te doorbreken, het complot waar Kennedy (en zijn familieleden) indertijd voor vermoord werd. Dat kan alleen “een gekkie”… En na het bij Steiner gelezen te hebben denk ik ook dat het zou kunnen dat hij heel vroeger een ingewijde is geweest. In hoe Steiner vertelt dat die zich niet aan kunnen passen omdat ze daar niets mee hebben en emotie heel anders beleven en zo meer, maar wel doodeerlijk zijn…
        De paus is zelfs openlijk Satan uit aan het nodigen en bouwde ook een alienkerstgroep op het Vaticaansplein…
        Het meest bijzondere (wat vroeger begon met steeds weer nieuwe verbazing van hoe kan het dan dat…?) vind ik, dat eigenlijk iedereen alles ergens gewoon weet… we komen elkaar al zolang hier en boven tegen, alleen al die hobbels en gaten en sloten is wel een heel grote haha modderweg…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s