Schwefeln und Schafeln in Worten

Het leven in abstracties, dat zich ertoe beperkt dat men zegt: de mens bestaat uit fysiek lichaam, etherlichaam en astraallichaam enzovoort, de mens heeft een karma, de mens leeft herhaalde levens op aarde -, dat men deze abstracties als iets groots wil leren en daarbij in woorden blijft steken, dat leidt uiteindelijk tot de grootste hoogmoed die in veel theosofische verenigingen voorkomt; want dan blijft men geheel in uiterlijke woorden steken. 

Pas als men overgaat naar kenmerkende vragen als: Wat horen de doden van wat wij spreken? Wat zien de doden van wat wij in hier onze omgeving hebben? – pas als men naar dergelijke concrete voorstellingen overgaat, ontsluiten zich werkelijke gedachten over de geestelijke wereld. De uiterste extremen grenzen aan elkaar: dat zweverige geklets in woorden (Duits: das Schwefeln und Schwafeln in Worten), zoals astraallichaam, etherlichaam enzovoort, waarachter vaak niets anders steekt dan het woord en puur naturalistisch materialisme.

Bron: Rudolf Steiner – GA 190 – Vergangenheits- und Zukunf tsimpulse im sozialen Geschehen – Dornach, 30 maart 1919 (bladzijde 102)

Eerder geplaatst op 10 januari 2014  (5 reacties)

Een gedachte over “Schwefeln und Schafeln in Worten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s