Autoriteitsgeloof

Tegenwoordig laten de mensen zich vreselijk veel welgevallen, met name doordat men hun illusies door bepaalde ongerechtvaardigde hypothesen nog veel groter maakt, dan ze al zijn. 

Ik heb een zeer karakteristiek voorbeeld vaak aangehaald: Men vertelt de kinderen op hun twaalfde, dertiende, veertiende jaar dat de bliksem door wrijvingsverschijnselen in de wolken komt, en erkent tegelijk dat de wolken nat zijn. Natuurlijk. Echter dan, als men een aards evenbeeld van de bliksem, de elektrische vonk wil opwekken, moet men de elektriseermachine en alles wat daarbij hoort, zeer droog houden, zodat er niets waterigs bij is, dat dus alles weggenomen wordt dat uitsluit dat de bliksem zal ontstaan, die een gelijk verschijnsel is als de elektrische vonk. 

Dat laten de leerlingen zich welgevallen en ook de volwassenen, als ze zo in slaap gesust worden door allerlei hypothesen. Zulke voorbeelden zijn er talloze, waarbij de mensen openlijke onzin accepteren, eenvoudig op gezag, omdat onze tijd immers “alle autoriteit heeft afgelegd” en helemaal niet meer “autoriteitsgelovig” is. Maar als zij dat niet zou zijn, zou in onze tijd nooit de gangbare sociaal marxistische wereldbeschouwing hebben kunnen ontstaan, want die is veel autoriteitsgeloviger dan het oude katholicisme.

Bron: Rudolf Steiner – GA 192 – Geisteswissenschaftliche Behandlung sozialer und pädagogischer Fragen – Stuttgart, 28 september 1919 (bladzijde 379-380)

Eerder geplaatst op 19 maart 2015

2 gedachtes over “Autoriteitsgeloof

  1. henri

    Dit ligt vandaag de dag alleszins bij de wetenschap , de nieuwe religie …
    Doet mij ook denken aan het voorbeeld dat Steiner enkele malen aanhaalt over de zogen. Proef van Plateau , waarbij het ontstaan van de oernevel uitgelegd word door een proefopstelling waarbij een druppel olie zevend in watermengsel gebracht wordt en daarin een speld doorheen een stukje karton gestoken wordt en aan het roteren gebracht wordt ,waardoor er allerlei kringen en bolletjes in de omgeving ontstaan die dan een ontstane planetenstelsel voorstellen , de leerlingen moesten het maar op autoriteit van de wetenschapsprofessoren klakkeloos aannemen … tot een pientere leerling zei , ..maar professor , is er dan ook daarbuiten een reusachtige leraar die dat heeft laten draaien ….

  2. Haike

    Zoiets heb ik zelf ook een keer mee gemaakt, ergens in mijn twintiger jaren…

    Dat betrof een lezing die gedaan was door (medische) onderzoekers en werd nota bene gehouden op een Zondagochtend in Paradiso in Amsterdam.

    Deze wetenschappers hadden ontdekt dat nog voor er een stroompje vanuit de hersenen naar de (b.v.) de linkerarm gaat lopen om te vertellen dat de arm verticaal omhoog moet worden gestoken, de arm dat al had gedaan, en dat dat dus indruiste tegen het verhaal dat de hersenen het centrale punt zijn van waaruit het lichaam wordt bestuurd….

    Toen vroeg ik in mijn naïviteit en onschuld als niet geschoold wetenschapper: “Maar wat nou als er aan dat elektrische stroompje nog iets vooraf gaat, wat jij niet hebt kunnen meten omdat je meetapparatuur daar niet toereikend voor is?”

    Toen werd het stil. Niemand die er aan had gedacht dat hun meetapparatuur wel eens tekort kon schieten, laat staan dat ze eraan denken dat hun manier van meten misschien niet de enige juiste is.

    Ik beken onmiddellijk dat ik de vraag niet stelde uit slimmigheid, intelligentie, of omdat ik die onderzoeker onderuit wou halen, of wou aantonen dat hij met zijn wetenschappelijk onderzoek maar op het dak kon gaan zitten.

    Nee; de vraag kwam gewoon spontaan in me op, en flapte er zo uit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s