Ontstemming

We zouden menig mens in zijn dertigste, veertigste, vijftigste jaar beter kunnen begrijpen, zouden kunnen weten, waarom hij deze of die aanleg heeft, waarom hij zich in dit of dat opzicht (Duits: in dieser oder jener Beziehung) zo diep onvoldaan voelt, zonder dat hij kan zeggen wat deze ontstemming oproept, wanneer we het leven van zo’n mens tot in de kinderjaren terug zouden kunnen volgen. We zouden dan een inzicht verkrijgen, hoe ouders, hoe de overige omgeving op het kind gewerkt hebben, wat er opgewekt is aan vreugde en verdriet, aan lust en smart, wat misschien totaal vergeten is, maar aan de gehele stemming van de mens werkt. Want wat uit ons bewustzijn naar omlaag rolt en onderin golft in de verborgen diepten van het zielenleven, dat werkt daar beneden verder.

Bron: Rudolf Steiner – GA 143 – Erfahrungen des Übersinnlichen/Die drei Wege der Seele zu Christus – München 25 februari 1912 (bladzijde 79-80)

Eerder geplaatst op 28 oktober 2014

Advertenties

4 gedachtes over “Ontstemming

  1. Leonie

    De andere kant van het verhaal is dan ook weer…..waarom heb ik dit aangetrokken en wat voor een krachten kan ik hieraan ontwikkelen.Prima dat begrip hebben, maar uiteindelijk, is iedereen verantwoordelijk voor zijn eigen lot en niemand kan je redden. Je best doen en klaar staan voor je vrienden of lotgenoten, kun je in zoverre dat het deze ontwikkeling ondersteund, doet het dat niet….dat moet je het loslaten.

    1. Haike

      Ik denk wel dat je gered kan worden, en of dat nou door een medemens is of een Engel, dat is mij om het even. Ik zie het als een ouderwetse klok. Die bestaat uit raderen en een op windveer, of werkt op gewichten. Samen zijn ze de klok. Als er maar een radertje het niet doet, dan doet de rest het ook niet. Als er een tandje bij zo’n radertje afbreekt, loopt de klok te snel, of juist te langzaam, en zijn ze samen een defecte klok.

      Ze hebben elkaar nodig om klok te kunnen zijn, zoals wij mensen elkaar nodig hebben…. Ik had het i.i.g. niet zover gebracht als er geen anderen om mij heen waren, die ingrepen toen het ernstig een kant op ging waarvan je je kan afvragen of dat nou al aan de orde was.

      En ja, wat ontwikkel ik eraan? Dankbaarheid te kunnen en mogen voelen. Zoals ik afgelopen week 2 raampjes voor de bijen via de Odin winkel heb kunnen sponseren. Dat is maar iets héél kleins, maar iets wat ik met mijn kleine financiële budget toch kon doen. En toen ik naar huis fietste was het net of er een compleet bijenvolk met me mee vloog.

      En ik was dankbaar dat ik deze bijdrage kon leveren. En nogmaals; het is iets héél kleins, maar later die dag kreeg ik het gevoel alsof ik de hele wereld had veranderd…….

      1. Leonie

        Als je het goed leest wat ik geschreven heb, ontken ik toch niet de noodzaak het elkaar helpen in de ontwikkeling?

        De eind-verantwoordelijkheid -ligt altijd bij jezelf, JE IK. Iemand kan deze helpen te versterken , tijdelijk of langer met je meelopen, maar uiteindelijk moet je het middelpunt van je eigen universum vormen.

      2. Haike

        Je schreef en niemand kan je redden mij ontgaat dan waar ik niet goed lees… De rest heb ik ook gelezen, kan ik me ook prima in vinden…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s