Kort fragment uit Mijn Levensweg van Rudolf Steiner – Ik beleefde twee levensstromen, die naast elkaar liepen

Mijn jeugdvriendschappen uit de tijd waarover ik hier spreek (ongeveer 1879-1883) namen een eigenaardige plaats in mijn leven in. Noodgedwongen waren ze de oorzaak van een soort dubbelleven in mijn ziel. De worsteling met de raadselen op het gebied van de kennis, die mij toen vooral in zijn ban hield, interesseerde mijn vrienden weliswaar in sterke mate, maar ze dachten weinig met mij mee. Bij het beleven van deze vraagstukken bleef ik tamelijk eenzaam. Daarentegen leefde ik zelf intens mee met alles wat in het leven van mijn vrienden een rol speelde. Zo beleefde ik twee levensstromen, die naast elkaar liepen. In de ene was ik een eenzame zwerver, in de andere was ik in een sprankelende gezelligheid samen met mensen, die mij lief waren geworden. En dit laatste was voor mijn ontwikkeling dikwijls van diepgaande, blijvende betekenis.

Bron: Nederlandstalige uitgave van Mijn Levensweg – bladzijde 55 (Uitgave 1981, Vrij Geestesleven) Vertaling W.A.C. Labberté

Duitstalig: GA 28 – Mein Lebensgang (bladzijde 80-81)

Eerder geplaatst op 19 april 2016

5 gedachtes over “Kort fragment uit Mijn Levensweg van Rudolf Steiner – Ik beleefde twee levensstromen, die naast elkaar liepen

  1. Ik denk dat die jeugdvriendschappen allemaal spelen aan de Technische Hogeschool in Wenen in de periode 1879-1883. Vanaf 1884 is Steiner huisleraar in Wenen en zal hij nog maar weinig contact met hen hebben gehad.

    1. Ik meen dat Steiner met Rudolf Ronsperger en ook wel andere vrienden na de Technische Hogeschool nog wel contact had, maar alleen via brieven. Precies weet ik het niet meer, ik zou het na moeten lezen. Ik zal de jaartallen echter veranderen, want zoals je weet beschouw ik je als een van de grootste kenners der antroposofie van West-Europa. 🙂

      1. Ja, dat klopt, hij bleef met enkele vrienden in contact. Voorafgaand en volgend op deze passage noemt hij er ook een paar. Maar het echt intensieve contact op de manier waarover hij hier schrijft, is juist kenmerkend voor de levensfase tussen 18 en 23 jaar.

  2. Haike

    Iets hiervan herken ik wel in mijn eigen leven. Ik voel dat ik nooit alleen ben, ook al ben ik al weet ik veel hoe lang vrijgezel. Maar als ik vanwege mijn gezondheid (heb zeer recent een hartstilstand gehad) het ziekenhuis binnenloop voor een controle bij interne geneeskunde, dan krijg ik snel het gevoel dat ik tegen een muur van schokvrij beton aanloop. U wilt een natuurlijke bloedverdunner meneer? Weet u er een, en is er wetenschappelijk bewijs dat die betrouwbaar is? Is er aangetoond dat het werkt?
    Moet ik nou plots als niet wetenschapper met bewijs komen? Als ik ze dan vertel dat in 85% van alle Zweedse ziekenhuizen Iscador gebruikt wordt bij patiënten die in aanmerking komen voor een chemokuur alleen maar omdat ze op empirisch niveau constateren dat de patiënt de kuur dan beter verdraagt, en de kuur ook beter aanslaat, kijken ze me meewarig aan. Waarmee ik op mijn beurt constateer dat wetenschap in ieder geval niet universeel wordt toegepast. Het is wel een beetje zoals H.C. Moolenburgh (bij wie ik vroeger patiënt was) in zijn collum van de laatst verschenen Vruchtbare Aarde beschrijft; massadenken en alleen als er gerandomiseerd onderzoek heeft plaats gevonden kan het zogenaamd door de beugel.. editie 4-2018.. Klakkeloos aannemen dat die manier van meten de enige juiste is. De inquisitie uit de middeleeuwen is er niks bij. Dat voelt dan wel ff frustrerend en eenzaam.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s