Als arbeider in Amerika

Onlangs is een buitengewoon interessant boek verschenen: Als Arbeiter in Amerika. De schrijver van het boek is ‘Regierungsrat’ Kolb, een hoofdcommies aan een ministerie. Deze durfde het aan om maandenlang als een gewoon arbeider in Amerika door te brengen. En daar heeft hij zich een oordeel over mensen en leven gevormd, dat er klaarblijkelijk heel anders uitziet dan hij zich eigen maakte in de jaren van zijn opleiding en tijdens zijn carrière voor hij hoofdcommies werd. Hij bekleedde jarenlang een betrekkelijk verantwoordelijke positie, en pas als hij deze heeft opgegeven en –korte tijd- in een ver land heeft geleefd, leert hij het leven zó kennen dat hij in zijn boek de volgende behartenswaardige zin schrijft: ‘Hoe vaak heb ik mij vroeger, wanneer ik een gezonde man zag bedelen, niet met morele verontwaardiging afgevraagd: Waarom werkt die schooier niet? Nu wist ik het. In theorie zien de dingen er wel even anders uit dan in de praktijk. En zelfs de onmogelijkste economische begrippen kan men van achter een bureau best hanteren.’ Nu moet hierdoor niet het geringste misverstand worden opgeroepen. De grootst mogelijke waardering verdient deze man, die werkelijk een zelfoverwinning behaalde door uit zijn behaaglijke levenssituatie te stappen, om zwaar werk in een brouwerij en een fietsenfabriek te verrichten. De grote waardering voor deze daad moet allereerst sterk benadrukt worden, opdat men niet zou kunnen denken dat de man nu aan een afbrekende kritiek zal worden onderworpen.

Maar voor iedereen die het wil zien, is zonder meer duidelijk dat alle vorming, alle wetenschap die deze man ondergaan heeft, hem geen goed oordeel over het leven hebben gegeven. Men probere het zich eens goed te realiseren, wát daarmee wordt erkend: Men kan alles leren waardoor men tegenwoordig in staat wordt gesteld om een betrekkelijk leidende positie in te nemen, en daarbij toch heel ver van het leven af staan; datzelfde leven waarop men geacht wordt invloed uit te oefenen.

Is dat niet net zoiets als wanneer men op een school zou worden opgeleid om bruggen te bouwen, en men er dan niets van blijkt te kunnen wanneer men voor de opgave staat om echt een brug te bouwen?! Maar néé, deze vergelijking gaat toch niet helemaal op: het zal namelijk vlug genoeg blijken wanneer iemand incompetent is bij het bouwen van een brug. Hij zal zich ontpoppen als een knoeier die wordt afgewezen. Wanneer echter iemand slecht is voorbereid om in het sociale leven te werken, dan zullen zijn gebreken niet zo snel aan het licht treden. Slecht gebouwde bruggen storten in, en zelfs voor de meest bevooroordeelde persoon is het dan duidelijk dat de constructeur van de brug een knoeier is. Wat echter in het sociale leven wordt verknoeid, blijkt alleen uit het feit dat de medemensen daaronder lijden. En de samenhang tussen dit lijden en knoeierij ziet men niet zo gemakkelijk als de samenhang tussen het instorten van een brug en een incompetente constructeur.

Bron: Rudolf Steiner – GA 34 – LUCIFER- GNOSIS 1903-1908/Geisteswissenschaft und soziale Frage (bladzijde 193-195)

Overgenomen uit het boekje Antroposofie en het sociale vraagstuk – Vertaling Edith Boeke – 1982 – Uitgeverij Vrij Geestesleven, Zeist

Eerder geplaatst op 19 november 2015

3 gedachtes over “Als arbeider in Amerika

  1. walterhebing

    “In het zweet uws aanschijns zult gij brood eten, totdat gij tot de aarde wederkeert” komt uit Genesis 3 vers 19.
    Als straf voor het overtreden van Gods gebod moeten Adam en Eva voortaan werken voor de kost. De uitdrukking betekent ‘zwoegend’.
    Ik ben al aardig wat jaren met dit thema: “Waarom moet de mens werken?” bezig. Al tijdens het leven van Adam en Eva op aarde ging het dus tussen Man en Vrouw ten opzichte van het Onzijdige Leven op aarde al mis. In die zin dat Eva de Levensgeest op aarde anders interpreteerde dan Adam en hem zelfs verleidde om iets te doen tegen zijn eigen wil in.
    Vanaf die tijd is de mens overgeleverd aan de onzijdige natuur(Goddelijke Gedachte Manifestatie Op Aarde{GGMOA}), ik ben nu meteen gaan googlen, op deze spontane uitdrukking van mij, namelijk: “GGMOA” en belandt in het Facebook gebeuren, een bedrijf wat gespecialiseerd is in het verzamelen van individuele behoeftes, waardoor Facebook hun gegevens kan verkopen voor marketing doeleinden.
    Echter Gij kunt niet God en de mammon tegelijkertijd dienen, zei Jezus, misschien is Facebook wel de zoveelste straf voor de mens, die zich niet bekommert over elke manifestatie van Leven op aarde, maar gebruikt naar eigen genoegen. Ik ben nog steeds bewust en onbewust bezig me op dusdanige wijze met het onzijdige op aarde te verbinden, opdat ik mijn vrouw te woord kan staan.
    Ik vind dat het bovenzinnelijke echt een mannencultuur, terwijl het leven op aarde echt een vrouwen cultuur is.
    Daar tussen ben ik op aarde geboren en heb me verwondert over de kloof tussen het mannelijke en het vrouwelijke ten opzichte van het onzijdige op aarde binnen welke cultuur dan ook! Terwijl er maar één alomvattende Goddelijke Gedachte Manifestatie Op Aarde kan plaatsvinden. In wezen waren dat Adam en Eva, die verbonden waren met de Goddelijke Gedachte, maar zich daarvan scheidden om een geschreven reden die ik niet accepteren kan, maar wel omdat ik “weer” op aarde leven kan. Ik snap niet hoe het bovenzinnelijke werkt, maar snap wel dat het leven op aarde nu bedreigd wordt, door het enorme aantal mensen op aarde, die meer met de dood(overleven) dan met het leven op aarde bezig zijn.
    In wezen zijn we allen tot arbeid gedoemd, opdat de mens(heid) zich tot de Aarde wederkeert en zich verantwoordelijk voelt voor elke Levensvorm.
    Ik begrijp niet dat Rudolf Steiner het begrip: “arbeider” durft te hanteren.Blijkbaar is hij het eens met de woorden uit de Bijbel! Echter elke mens is als naar Gods beeld en gelijkenis geschapen en kan naar mijn mening nooit als een arbeider voor God betiteld worden, immers het menselijk bewustzijn valt samen met Goddelijk bewustzijn op aarde.
    Ik heb het heel vreemd gevonden dat Steiners gedachtegoed aanleiding gaf om de hoorns van ’n koe weer te laten aangroeien, terwijl in het wereldwijd menselijk bewustzijn wel met heel andere middelen het spel speelde en nog speelt.
    Een rat ruimt het vuilnis in en rondom ons huis efficiënter op dan een vuilnisman, is een bever niet een betere bruggenbouwer over de rivieren voor de mens, dan een mens die nog steeds een brug probeert te bouwen tussen zijn Zijn en alles wat is.
    Tot zover
    Groetjes Walter

  2. Leonie

    Er zijn mensen die denken dat mensen die lopende band werk verichten, altijd wel ongelukkig zullen zijn. In mijn jongere jaren heb ik allerlij baantjes gehad die zo bestempeld werden als minderwaardig of vreselijk voor de mensen die er in moeten werken. Maar wat bleek, deze mensen hadden veel plezier onder elkaar en hadden een meer sociaal gevoel onderling dan ik later elders tegenkwam. Het was voor mij persoonlijk minder leuk, mijn creatieve en vrije geest werd er weerbarstig van en kon het niet aan. Maar later…. heb ik daar juist heel veel mensenkennis aan ontleend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s