Maurice Maeterlinck

Kort geleden is een boek verschenen dat ik zeer zeker ter lezing zou willen aanbevelen, omdat het afkomstig is van een zeer geestrijk man en het bewijs kan leveren wat voor onzin geestrijke mensen ten aanzien van geestelijke dingen kunnen uitspreken. Ik bedoel het boek van Maurice Maeterlinck Over de dood. Onder velerlei dwaasheden, die erin staan, is ook de bewering dat, wanneer de mens eenmaal is gestorven, hij niet meer kan lijden, omdat hij dan een geest is en geen fysiek lichaam meer heeft. Een geest echter zou niet kunnen lijden. Het zou alleen het lichaam zijn dat lijdt. De geestrijke man Maeterlinck vleit zich dus met de illusie dat alleen het fysieke lijden kan en derhalve een dode niet kan lijden. Hij merkt in het geheel niet wat voor een fenomenale, bijna ongelooflijke dwaasheid erin ligt te beweren dat het fysieke lichaam, dat uit fysieke krachten en chemische stoffen bestaat, alleen lijdt. Alsof lijden gebonden zou zijn aan fysieke stoffen en krachten! Stoffen en krachten lijden in het geheel niet. Als dit wel mogelijk was, zou ook een steen kunnen lijden. Het fysieke lichaam kan niet lijden; wat lijdt is toch juist de geest, het ziele-element. Het is tegenwoordig zo ver gekomen dat de mensen over de eenvoudigste dingen het tegenovergestelde denken van wat zin heeft.

Bron: Rudolf Steiner – GA 148 – Aus der Akasha-Forschung/Das Fünfte Evangelium – Oslo, 3 oktober 1913 (bladzijde 47)

Eerder geplaatst op 15 oktober 2015

Een gedachte over “Maurice Maeterlinck

  1. Haike

    Als je zomaar klakkeloos zou aannemen dat wat Maeterlinck beweert juist is, dan kunnen we nu het beste met z’n allen naar de winkel lopen en een pistool kopen en onszelf door ons kop heen schieten. Zijn we overal vanaf volgens hem.

    Steiner heeft het er ook over dat de zonde helemaal niet bestaat. Als er al een zonde is, zegt hij, dan is het die van de zelfmoord, want daar ga je echt tegen het principe van vooruitgang in.

    De actrice Shirley Maclaine beschrijft in haar boek over haar reis naar Santiago de Compostela over een aantal vroegere incarnaties die ze gehad heeft, waarvan een tijdens Karel de Grote en ook in dat gebied waar ze haar tocht nu aan het uitvoeren is. Maar ook een incarnatie ten tijde van het Atlantis tijdperk wat ten onder gaat, en waarin zij dan uit wanhoop zelfmoord pleegt. Ze beschrijft ook dat de Geestelijke Wereld daar not amused over is… en allerminst dat ze dan niet meer lijdt…

    Maar goed, voor het verhaal van Maclaine kun je ook zeggen moeten we dat klakkeloos aannemen? Nou als diverse bronnen los en onafhankelijk van elkaar overeenkomstige verhalen vertellen wordt het op z’n minst interessant.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s