Oordeelsvermogen en autoriteit

We kunnen zeggen: de eigenlijke drager van het menselijke oordeelsvermogen, wat in de mens de kracht in zich heeft een oordeel te vellen, wordt basaal gesproken pas met de geslachtsrijpheid geboren en bereidt zich daar langzaam op voor vanaf het 12e jaar.

Wanneer je dit weet en naar waarde weet te schatten, ben je je ook bewust, welke verantwoording je op je neemt, wanneer je een mens te vroeg zelfstandig laat oordelen. In dit opzicht heersen er, vooral tegenwoordig, de meest funeste vooroordelen: men zou het liefst de mens zo vroeg mogelijk willen laten wennen aan zelfstandig oordelen.

We hebben gezegd: we moeten ons zo op de mens richten tot aan zijn puberteit dat hij de invloed van de autoriteit ondergaat, dat hij iets accepteert, omdat de vanzelfsprekend naast hem werkende autoriteit dat nu eenmaal verlangt, wil hebben. Wanneer wij het kind vertrouwd maken met op een juiste wijze t.o.v. ons als leraar, als opvoeder te staan en de waarheid te accepteren omdat wij die als autoriteit vertegenwoordigen, juist dan bereiden wij het kind op de juiste manier voor, later in het leven een vrij, een zelfstandig oordeel te kunnen hebben.

Bron: Rudolf Steiner – GA 301 – Die Erneuerung der pädagogisch-didaktischen Kunst durch Geisteswissenschaft – Bazel, 6 mei 1920 (bladzijde 169)

Vertaling: Pieter Witvliet. Voor zijn vertaling van de gehele voordracht zie: VRIJESCHOOL – PEDAGOGISCH-DIDACTISCHE ACHTERGRONDEN

Advertenties

9 gedachtes over “Oordeelsvermogen en autoriteit

  1. Opvoeding krijgt zijn definitieve vorm als diploma van het leven. Jammer dat veel opvoeders geen goed rolmodel meer zijn . Men is vaak zonder dat men het weet een medewerker van indoctrinatie en onverschilligheid.

      1. Haike

        Ik hou er niet zo van om met het vingertje naar de ander te wijzen, en ik geef Steiner helemaal gelijk als hij zegt dat het een goede zaak is als je terug kan houden in je oordeel. De consequentie van oordelen is namelijk dat je waarneming stopt. Dat lijkt me wel een krachtig oordeel over Steiner wat ik nu maak…

        Verder denk ik dat een echte autoriteit die alleen toont indien gewenst, zoniet dan ben je alleen maar autoritair aan het doen en dat is vaak alleen maar irritant…

      2. Beste Haike,
        Steiner schrijft; “Wanneer wij het kind vertrouwd maken met op een juiste wijze t.o.v. ons als leraar, als opvoeder te staan en de waarheid te accepteren omdat wij die als autoriteit vertegenwoordigen, juist dan bereiden wij het kind op de juiste manier voor, later in het leven een vrij, een zelfstandig oordeel te kunnen hebben.”

        Ik spreek dus over de opvoeder leraar en zeg dat deze mensen verworden zijn tot “een medewerker van indoctrinatie en onverschilligheid”wat is daar zo irritant aan ? Ik heb voordelen van Anna Frank tot Sebrenica schiet erop, of verklaar wat zo irritant is?

      3. Haike

        Sorry Arnold,

        Maar in je allereerste reactie bovenaan, heb je het niet over “de opvoeder leraar” maar over “veel opvoeders”.

        Lees je eigen tekst maar na. “Veel opvoeders”; dat kan dus bijna iedereen zijn; ouders, grootouders, leraren, de buurman, en weet ik wie wel niet. Dat is mij een beetje te kort door de bocht en komt me ook tamelijk ongenuanceerd bij me over. Dat gaat nog over het door Ridzerd geplaatste citaat!

        Maar daarna kom je zelf met een heel ander citaat van Steiner om alsnog je eerste reactie te kunnen bijschaven? En om aannemelijk te maken dat je in je eerste citaat het al hebt over “de opvoeder leraar”? Zo lust ik er nog wel een paar…

        Verder schreef ik niet dat “Irritatie”gekoppeld is aan “indoctrinatie en onverschilligheid” dat is wat jij er van maakt, maar over iemand die ongevraagd zijn autoriteit laat gelden… aangezien jij in je tweede reactie begint over autoriteit en/of dat vies voor me is, lijkt me totaal wat anders dan waar jij nu over begint.

      4. Beste Haike,

        Ik reageer op de citaat van Ridzerd, ik neem aan dat dat klopt.
        In dat kader kun je lezen “veel opvoeders” hetgeen iets anders is als “alle opvoeders” en jij geeft een opsomming van alle opvoeders. Hoe dan ook ik ben dan maar irritant want deze discussie gaat nergens over.
        Ten overvloeden, met de kans dat ik het weer niet correct zeg, Steiner heeft het primair over de relatie tot het kind en daar vind ik “veel” opvoeders een medewerker van indoctrinatie en onverschilligheid. en voor de duidelijkheid niet ALLE opvoeders

      5. Haike

        “Veel opvoeders” zijn inderdaad niet “Alle opvoeders” Dat valt niet te ontkennen. Maar het is wederom een nieuwe term die je binnen brengt en die je gebruikt om jezelf te rechtvaardigen.

        Maar andersom valt ook niet te ontkennen: onder “veel opvoeders”, kun je nog steeds ouders, docenten, buren enz verstaan, dus is er nog steeds sprake van met het vingertje wijzen.

        En nou hou ik erover op.

  2. walterhebing

    Wanneer wij het kind vertrouwd maken met op een juiste wijze t.o.v. ons als leraar, als opvoeder te staan en de waarheid te accepteren omdat wij die als autoriteit vertegenwoordigen, juist dan bereiden wij het kind op de juiste manier voor, later in het leven een vrij, een zelfstandig oordeel te kunnen hebben.
    Ik vind deze zin, ver verwijderd van de werkelijkheid! Als kind, al vanaf mijn vierde t/m mijn twaalfde, heb ik veel autoriteiten leren wantrouwen, vanwege hun optredens ten opzichte van mijn leeftijdsgenootjes! Dit kan toch niet waar zijn, dacht ik dan. En al die strubbelingen van autoriteiten, die kinderen weleens zouden in rammen, hoe iets gezien, gedacht of gezegd mag worden, achtervolgen me mijn hele leven al. Steeds meer wereldwijde autoriteiten op allerlei gebieden vallen nu door de mand, ik denk dat de waarheid van het menselijk leven op aarde, toegedicht kan worden aan kinderen tussen vier en twaalf jaar. De waarheid van alle leven op aarde, aan ’n kind jonger dan zes dagen.
    Al de mensen die op aarde leven en ouder dan twaalf zijn, leven ten koste van de levenswaarheid! De mens heeft zich tot een geestelijke en fysieke wolf op aarde ontwikkeld!
    Als kind van vier, kon ik al niet begrijpen dat onze Juf(’n non) de mond van mijn vriendje met tape dichtplakte omdat hij volgens haar teveel sprak, onze plasbehoeftes moesten ophouden totdat het pauze was, om dan in een rij te moeten gaan staan, totdat je aan de beurt was, waardoor het vaak gebeurde dat de pauze al bijna voorbij was alvorens je “vrijuit” buiten kon gaan spelen.
    Ik ben mijn hele leven al op zoek naar de waarheid en heb geen enkele autoriteit op aarde gevonden, die me maar iets van waarheid van het leven op aarde kan vertellen. Behalve Jezus, die zei namelijk: “Eens zal de oude grijsaard aan ’n kind van jonger dan zes dagen vragen waar de plek van leven is”
    Met andere woorden: Wil de mens overleven, behoord hij ten rade te gaan bij ’n kind jonger dan zes dagen, wat zich voor zes dagen toppunt van leven op aarde mag voelen, voor Adam en Eva was dat blijkbaar al moeilijk te begrijpen, want in plaats ze te raadplegen, voedden ze hun zonen op om God gunstig te stemmen, met offers aan God.
    Ik vond dit op de basisschool al onzin! De mens kan toch niets aan God offeren, want alles wat is, is van God. En dan denk ik aan de bekrompen geest van de mens, je plukt een paar bloemen uit de achtertuin van de buurman en belt voor aan biedt ze aan hem of zijn vrouw aan.
    Even een geluksgevoel van de buren, totdat de buurman ontdekt, verrekt gisteren stonden hier nog bloemen,nu niet meer.
    Hoelang houdt de mens zichzelf als aan Godgelijke nog voor gek? Ik heb op deze site ooit iets over Flappie van Joep van het Hek geschreven. Het konijn zogenaamd geslacht voor een hoger doel!
    Terwijl de mens als aan gelijkenis en beeld van God geschapen is, gedraagt de mens zich als een vreemdeling op aarde! Vroeger offerde de mens(Adam en Eva) hun beste lammeren aan God, nu onze eigen kinderen, Abraham is ons daarin voorgegaan!
    De mens is als rentmeester over het leven op aarde geschapen, of als toppunt van de evolutie ontstaan. Maar wie is nu mens? Dat weten we nog steeds niet en waarom niet? Omdat we onszelf nog steeds proberen ontdoen van oftewel geestelijke of fysieke onwelgevallige mede mensen. Onze Levensgeest op aarde is op sterven na dood, omdat we onze kinderen onderwerpen aan ons ouderlijk inzicht, een pluche waar geen enkele autoriteit recht op heeft, maar wel laat gelden!
    Tot zover
    Groetjes Walter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s