Mozes en de overtocht door de Rode Zee

Vraag: Hoe zijn de wonderen te begrijpen, waarover in de Bijbel in verband met Mozes verteld wordt – de splitsing van de Rode Zee?

Dr. Steiner: Ziet u, dat berust er minder op dat daar een plotseling wonder zou zijn gebeurd, maar op het feit dat Mozes zeer rijk aan kennis was. Hij was niet alleen zo als hij in de bijbel wordt beschreven, maar hij was werkelijk een leerling van de hoge Egyptische mysteriescholen. En in deze scholen leerde men niet alleen over de spirituele wereld, maar ook vanuit een bepaald gezichtspunt over de natuurlijke wereld.

Nu is er in de zee de tijd van eb en vloed, een stijgen en een weer dalen, en de zaak was dat Mozes de doorgang over de Rode Zee zo wist te regelen dat hij met zijn volk overstak op een tijdstip dat de zee was afgenomen en een zandbank, die daardoor zichtbaar werd, dat wil zeggen, blootgelegd werd, kon worden benut om de overtocht te maken. Dus het wonder bestaat niet erin dat Mozes de Rode Zee ingedamd en bedwongen heeft, maar door het feit dat hij meer wist dan de anderen, dat hij het tijdstip op de juiste wijze kon kiezen. Dat hebben de anderen niet geweten. Mozes had de zaak berekend, zodat hij precies op het juiste moment aankwam – hij wist hoe lang het duurde, dat het snel moest gaan, opdat men niet weer door de zee verrast zou worden. Natuurlijk leek dit alles voor de anderen een wonder. Men moet bij deze dingen overal erop letten dat eigenlijk kennis van de zaak eraan ten grondslag ligt, geen andere dingen, maar kennis.

Zo is het met de meeste dingen die zijn gemeld uit de oudheid. Het volk verwonderde zich daarover, omdat het de zaak niet begreep, niet wist. Maar als men weet dat er ook in oude tijden zeer knappe mensen waren, dan kan men deze dingen verklaren.

Bron: Rudolf Steiner – GA 353 – Die Geschichte der Menschheit und die Weltanschauungen der Kulturvölker – Dornach, 20 mei 1924 (bladzijde 263-264)

Eerder geplaatst op 4 september 2016 

Advertenties

9 gedachtes over “Mozes en de overtocht door de Rode Zee

  1. Dit “wonder” kun je nu nog beleven op de Waddenzee.
    Ander vergelijking komt bij me op bij de Engelse St. Michael’s Mount en Franse Mont Saint-Michel die alleen toegankelijk waren gedurende laag water.

    1. Haike

      En beiden dragen de naam Sint Michael? Das opvallend… Heeft Michael een relatie met eb en vloed, met ritme, met water of iets dergelijks?

      Met vuur en het zwavelachtige (denk aan het Draakachtige) in de nazomer is me bekend, maar dit vind ik, zoals reeds geschreven, opvallend.

  2. henri

    Er is daar wel een wonder gebeurd naar ik me herinner:

    Michaëls Verschijning op de Mont-St-Michel; 708
    Feest 16 oktober

    2.07 Legende: Michaël’s verschijning op de Mont St-Michel
    Het was in het jaar 708 (soms vindt men iets hogere of lagere jaartallen) dat Aubert, de bisschop van Avranches, een visioen kreeg waarin de aartsengel Michaël hem opdroeg een kapel te bouwen te zijner ere op het hoogste punt van de Berg Tombe. Zo heette deze berg voor zij naar Michaël werd genoemd. ‘Tombe’ is een verbastering van het Latijnse woord ‘tumulus’ wat eenvoudig ‘hoogte’ betekent. Hij vroeg uitdrukkelijk om verering door het volk der Franken. De precieze plek zou worden aangegeven door een stier die zich daar ergens verborgen hield. De omvang van de kerk zou moeten worden bepaald door het terrein dat door de hoeven van de stier was omgewoeld.

    Bij onderzoek bleek er bovendien een bronnetje te zijn dat voordien onbekend was. Ook hier moest de bisschop bij herhaling in zijn droom toe worden aangespoord. Hij begon er pas serieus werk van te maken, toen de engel in de droom met zijn duim een duidelijke afdruk had geplaatst in het voorhoofd van Aubertus; dit litteken zou er nog gezeten hebben op het moment van zijn dood (na 709). Reeds een jaar na deze wonderlijke gebeurtenissen was het heiligdommetje klaar: het eilandje werd voortaan genoemd naar de patroon van het kapelletje. Er werden twaalf monniken aangesteld om de eredienst te verzorgen. Door een wonderbaarlijke speling van de natuur was de berg intussen gescheiden van het vasteland; als het getij zich terugtrok kwam de verbinding met het vasteland tot stand; kwam het water op, dan werd het een moeilijk bereikbaar eiland. Al heel gauw kwamen van heinde en verre pelgrims naar de Mont-St-Michel-van-de-gevaren-der-zee (Saint-Michel-au-péril-de-la-Mer). Deze benaming gaat terug tot reeds de 10e eeuw.

    In later jaren werd het oorspronkelijke kerkje vervangen door de indrukwekkende abdij die er nu nog staat. Deze werd in 966 begonnen door hertog Richard van Normandië.

    In de Legenda Aurea wordt deze geschiedenis als volgt verteld.
    [uit: Jacobus de Voragine ‘Legenda Aurea…’ onder Sint Michaël, de Aartsengel: 29 september in de vertaling van Benz]

    “Michaëls tweede verschijning zou plaats gevonden hebben rond het jaar 710. In de plaats Tumba, vlakbij de zee en zes mijl verwijderd van de stad Aprica, verscheen Sint Michaël aan de bisschop van de stad en beval hem op die plek een kerk te bouwen om zijn gedachtenis in ere te houden net zoals dat gebeurde op de Monte Gargano. De bisschop stond in tweestrijd over de precieze plaats waar hij de kerk zou gaan neerzetten. Toen werd hem duidelijk gemaakt dat hij haar moest bouwen op de plek waar hij een stier zou aantreffen die door rovers verborgen werd gehouden. Maar toen wist de bisschop weer niet hoe breed de kerk moest worden. Toen werd hem bevolen dat hij haar net zo breed moest maken als hij de sporen van de stier in de grond kon terugvinden. Maar nu bleek dat er twee rotsen in de weg stonden: en geen mens was ook maar in de verste verte sterk genoeg om die even te verzetten. Toen verscheen Sint Michaël aan een man met het bevel naar die plek toe te gaan en de rotsen te verplaatsen. Dus ging die man er naar toe en verplaatste die rotsen alsof ze helemaal niets wogen. Toen de kerk klaar was, werd er van de Monte Gargano een deel van het pallium heengebracht dat Sint Michaël daar zelf over het altaar had gespreid, alsmede een stuk van het marmer waarop hij had gestaan. Nu was er nog geen water op die plek. Toen gebood de engel in de harde rotsgrond een gat te graven. Daar sprong toen zoveel water uit tevoorschijn, dat men er tot de op de dag van vandaag een rijk stromende bron kan aantreffen. En dat gebeurt allemaal dankzij Sint Michaël. Deze verschijning wordt gevierd op 16 oktober.

    Op diezelfde plek schijnt ook nog een ander wonder gebeurd te zijn, dat de moeite van het onthouden meer dan waard is. Want deze berg is aan alle kanten omgeven door water. Maar twee maal op Sint-Michaëls feestdag trekt de zee zich terug en geeft vrij toegang aan iedereen. Zo althans schijnt het vroeger inderdaad gebeurd te zijn. Op een keer gebeurde het, toen een grote menigte mensen de kerk binnentrok, dat er een vrouw bij was die elk ogenblik een kind kon baren. En zie, plotseling keerde het tij, en het water stroomde onder groot geraas terug. Ieder vluchtte in paniek naar het vasteland, alleen die zwangere vrouw wist zich niet in veiligheid te brengen en werd door de golven meegesleurd. Maar Sint Michaël zorgde ervoor dat haar niets overkwam, met als gevolg dat ze midden op zee haar kind baarde; ze nam het in haar armen en gaf het de borst. En toen de weg weer vrij kwam, kwam ze blij en gelukkig tevoorschijn met haar kind.”

    2.08 Verspreiding van Michaëls verering

    http://www.heiligen.net/heiligen/09/29/09-29-0000-michael.php

  3. walterhebing

    Zowel de Rode zee, als Middellandse zee hebben nauwelijks last van eb en vloed, de dode zee al helemaal niet! En Jezus zei:‘Gij zijt het zout der aarde; indien nu het zout smakeloos wordt, waarmede zal het gezouten worden? Het deugt nergens meer toe, dan om buitengeworpen en van de mensen vertreden te worden. De Dode Zee als symbool van onze aanwezigheid op aarde, dreigt uit te drogen! Wat nu?
    Groetjes Walter Hebing

    1. Haike

      Walter schreef:

      Zowel de Rode zee, als Middellandse zee hebben nauwelijks last van eb en vloed, de dode zee al helemaal niet!

      Walter,

      Beschrijf je met bovenstaande zinnen de situatie van toen 2100 jaar geleden, of beschrijf je de situatie van nu

      Er kan in 2100 jaar namelijk veel veranderen op Aarde. Die halve waarheden, en uitermate ongenuanceerde schrijfsels van je (soms ronduit beledigend) dragen nou echt niet bij tot een betere wereld, waar jij zo’n groot voorstander van schijnt te zijn.. en zullen ook op een kind van zes dagen oud niet een hele positieve werking hebben want die zijn ook nog heel kwetsbaar. Ik word er langzaam aan na al die jaren ook wat onpasselijk van hoe jij de zaken belicht.

      1. Ja, Walter heeft vaak heel onterechte kritiek op Steiner, maar het stoort me eigenlijk niet. Ik moet toegeven dat ik ook lang niet alles van hem lees.

      2. Haike

        Ik lees ook niet meer alles van hem wat ik vroeger wel deed, maar ik hou dat niet meer vol, maar dat neem ik mezelf niet kwalijk. Wat ik wel kwalijk vind is dat spijbelende gif wat hij hier steeds laat binnen stromen, dat stoort mij dus wel, en is denk ik niet in het algemeen belang van ons mensen als ik ff zo arrogant mag zijn om voor meerderen te spreken.

        Was ik de beheerder van deze site geweest, dan zou ik (na een van te voren kennisgeving en waarschuwing) langzamerhand serieus gaan denken om Walter een ban te geven zodat hij hier niet meer kan posten…

        Overigens zijn er natuurlijk ook goede redenen aan te voeren om hem juist wél te laten posten, je vijand kan je alleen maar ontwapenen als je hem dichtbij laat komen en leert kennen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s