Een groot ongeluk dat een diepe smart veroorzaakt

Beschouwen we eens een groot ongeluk dat een diepe smart veroorzaakt. We bekijken het vaak fout, omdat we altijd alleen er op gericht zijn om de werking te zien. We zien dan dat een gebeurtenis heeft plaatsgevonden die ons ongelukkig maakt, ons van slag heeft gebracht (Duits: aus unserer Bahn herausgeworfen hat). We zien alleen maar het gevolg. We zouden echter de oorzaak moeten zoeken.

Dan zouden wij wellicht het volgende vinden: Ja, er was in een voorgaand leven de mogelijkheid om zich het een of andere vermogen eigen te maken. We hebben het echter niet gedaan, we hebben het verzuimd. Dus zijn we door de poort van de dood gegaan zonder dit vermogen te hebben verworven. Nu drijven ons de krachten, de karmische krachten, in het volgende leven naar dit ongeluk. Hadden we ons dat vermogen in het voorgaande leven verworven, dan zou ons die kracht niet naar het ongeluk toegedreven hebben. Doordat dit ongeluk ons nu overkomt, verkrijgen wij nu dat vermogen.

Stel nu dat dit ongeluk ons heeft getroffen in ons twintigste jaar en in ons dertigste jaar zien we erop terug en vragen onszelf: Wat heeft ons ertoe gebracht dat we dit of dat vermogen hebben? – dan zien we het doel van dit ongeluk. Oneindig veel winnen we, als we de dingen niet als gevolg, maar als oorzaak beschouwen voor wat ze van ons maken. Dat is ook een resultaat van de karmaleer, de dingen als oorzaak te bezien. Al deze dingen zijn details van de wet van het karma.

Bron: Rudolf Steiner – GA 108 – Die Beantwortung von Welt- und Lebensfragen durch Anthroposophie – St. Gallen, 21 november 1909 (bladzijde 108-109)

Eerder geplaatst op 24 april 2016

Advertenties

4 gedachtes over “Een groot ongeluk dat een diepe smart veroorzaakt

  1. Beste Ridzerd,

    Dit is een ontzettende belangrijke les, een les die we nog steeds niet begrijpen, je zou eens naar Geert Hamer moeten googlen dan zie je het effect.
    Maar met onze atheïstische wereld en levensbeschouwing die vanuit de overheid wordt gepromoot worden we de dood ingejaagd zonder dat we begrijpen waarom.

  2. walterhebing

    Bron van Zijn, die ik ontmoet in wat me op aarde ontroert! Elke mens wordt geboren als spiegel van het Goddelijk Levens Bewustzijn op aarde en moet dealen met het plaatselijk en/of nationale culturele bewust zijn van de mens.
    Echter de mens is het toppunt van de Schepping, dus ook van Bewustzijn. Alles is al in hem!
    We leven nu in een tijd dat we hopelijk gaan inzien dat we ons eigen nest aan het bevuilen zijn, met andere woorden: Het is nog maar de vraag of de mens tijdig inziet dat al het leven op aarde er toe doet om de tempel van zijn Geest(Lichaam) bewust te houden.
    De mens doet er alles aan om weer tot stof terug te keren, we overstelpen onze kinderen met ’n I-phone, ’n I-pad, ’n computer enz. enz. De mens hoeft niet meer te denken, noch te lopen.

    Toen ik dit citaat las dacht ik aan Adam en Eva, man en vrouw, de complete mens(Het compleet bewustzijn van de mens). Eva wandelde in het aartsparadijs en zag een konijn haar jongen zeugen en vond het zo’n warm intiem gebeuren, dat ze dat ook wou en de slang vertelde haar hoe ze het moest aanpakken.
    Aldoende werden Kaïn en Abel geboren, die elkander beoordeelde op hun daden en zelfs veroordeelde.
    Het Adam en Eva verhaal hoeft niet waar te zijn, maar ik leef nu op aarde en zie dat ouders nog steeds zoals Adam en Eva, nadat ze uit het aardparadijs gezet zijn, oordelen over hun kinderen. terwijl kinderen de balans tussen het eeuwige en het nu zijn! Wij willen sinds Adam en Eva, die balans via onze kinderen nog steeds beïnvloeden. Het mannelijke en het vrouwelijke bewustzijn valt in geen enkele cultuur samen met het onzijdige bewustzijn, wat ten tijde van Adam en Eva in het aardsparadijs wel het geval was.
    Mijn gedachte gaan uit naar de indianen(medemensen) die nu in ’n reservaat moeten leven, terwijl hun cultuur veel meer afgestemd was op de mens als rentmeester van al het leven binnen hun cultureel bewustzijn op aarde.
    Ik vind Adam en Eva het toppunt van devolutie van het leven op aarde, in éénheid met alles wat is geschapen, wilde Eva toch nog iets hebben, namelijk een kind. Ze gaf het Goddelijk Bewust Zijn van zichzelf en haar man door aan haar kind, in plaats er samen in stil te staan en erin op te gaan. Dat is het sprookje, immers het bewustzijn was, is en zal altijd zijn
    En dat is heden nog zo!
    Tot zover
    Vriendelijke groet
    Walter Hebing.

    1. Beste Walter,

      Citaat: “Dat is het sprookje, immers het bewustzijn was, is en zal altijd zijn”
      Dat is onjuist. Het bewustzijn veranderd constant ook jou geliefde Adam en Eva hadden een heel ander bewustzijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s