Na de dood

Een ziel met wie de overledene bekend wordt, leert de overledene net zo kennen, alsof hij zelf binnen in deze ziel zou zijn. Na de dood wordt men met een ziel zo vertrouwd, zoals hier met de eigen vinger of met het hoofd of met het oor: men voelt zich er binnen. Het is een veel intiemere verhouding dan het hier op aarde zijn kan.

Bron: Rudolf Steiner – GA 182 – Der Tod als Lebenswandlung – Neurenberg, 10 februari 1918 (bladzijde 41)

Eerder geplaatst op 17 oktober 2015

2 gedachtes over “Na de dood

  1. wauters willy

    De basisoefening van Bardon (waar ik nog niet aan begonnen ben) bestaat erin tien minuten ‘gedankenlos’ (zonder gedachte) te blijven, men moet zijn gedachten kunnen controleren. Wie het een half uur kan is een krak. Dus die leegte zit helemaal goed. Ik ben nog altijd aan het lezen over een leerling van Bardon, die in het Ruhrgebied woont, en die dingen kan die alle verbeelding tarten (Auf der Suche nach Meister Anion). Bardon is Meister ARion, niet dezelfde dus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s