Voedsel voor de doden

Waarvan een tijd (Duits: eine Zeitlang) na de dood de gestorvenen hun voeding halen (Duits: ziehen), dat zijn de voorstellingen, de gevoelens, de onbewuste gewaarwordingen en gevoelens, die de mensen hier op aarde in de slaap overdragen. Voor de doden is het een zeer groot verschil of ergens mensen slapen, die zich tijdens hun waakleven slechts vullen met louter materialistische gevoelens en ideeën en deze in de slaap overdragen en bij het inslapen doordrongen zijn van de nawerkingen van dit materialisme, of dat ergens mensen slapen, die zich tijdens het waken geheel en al doordrongen hebben met geestelijke voorstellingen en die ook gedurende de slaap nog ervan doordrongen zijn.

Als een dorre ondergrond die geen voedingsmiddelen bevat en waarop de mensen zouden moeten verhongeren, zich verhoudt tot een vruchtbaar gebied dat de mensen voedsel biedt, zo verhoudt zich voor de gestorvenen een groep van mensen die met een materialistische gezindheid slaapt, tot een groep van mensen die met spirituele ideeën slaapt.

Want uit het vervuld zijn van de zielen die hier op aarde slapen met geestelijke begrippen, krijgen de doden vooreerst vele jaren na de dood levenskracht, die vergelijkbaar is, alleen geestelijk, alleen in het geestelijke omgezet, met wat we als fysieke mensen uit de ons voeding gevende wezens van de onder ons staande natuurrijken krijgen. In letterlijke zin maken we ons tot een vruchtbare bodem voor de doden, als we ons vervullen met begrippen die voor ons van de geesteswetenschap komen. En we maken ons tot een dorre akker waardoor de doden verhongeren, als we ons tot slapers met materialistische ideeën en gezindheid maken.

Bron: Rudolf Steiner – GA 154 – Wie erwirbt man sich Verständnis für die geistige Welt? – Bazel, 5 mei 1914 (bladzijde 49-50)

4 gedachtes over “Voedsel voor de doden

    1. Anoniem

      Ik vertaal het zo, je kunt veel tv kijken of bezig zijn met allerlei overdenkingen over materiële zaken of….je kunt met een groep of ook alleen boek/en lezen met een spirituele inhoud. Het boek Sigward ” een bericht uit leven na de dood ” is heel boeiend om daarbij te lezen.

  1. walterhebing

    In wezen geeft dit citaat aan dat de geest van de dode mens afhankelijk is van de geest van de levende mens, zoals de levende mens afhankelijk is van het voedsel wat de aarde hem biedt.
    Echter de mens is als rentmeester van het leven op aarde geschapen en als zodanig meer manifestaties van leven op aarde te scheppen en niet meer kopieën van zichzelf, die gelijkwaardig aan God zijn, op aarde te scheppen. Vanuit God gezien is de mens de eeuwige Geest gegeven en het kan zijn, dat ’n dode, voedsel voor zijn geest in de slapende mens vindt, maar dat is een surrogaat van het leven op aarde en kan dan wel genoeg energie op leveren om opnieuw geboren te worden, maar nooit het hart van alles wat levend op aarde is kan vertegenwoordigen, laat staan er rentmeester over te zijn.
    Steiner gaat voorbij aan het feit, dat iedere mens waar ook op aarde, als beeld en gelijkenis van God geboren wordt, in wezen behoort Steiner ten opzichte van de mensheid te verantwoorden waarom hij er niet in geslaagd is, om de eerste wereldoorlog te voorkomen en de tweede niet in de week te laten zetten.
    Blijkbaar is de enige manier om aan het juk van het verleden te ontsnappen, het stofje uit Sillicon Valley, het mineralenrijk, van waaruit het leven op aarde ontstaan is. We leven nu in de week dat we dit gegeven symboliseren in het opsteken van het eerste kaarsje in advent!
    Groetjes Walter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s