Op de meest verschillende wijze werken de krachten van de kosmos mee

Niemand die een kompas, een magneetnaald in de hand neemt, en deze magneetnaald met het ene eind naar de magnetische Noordpool, met het andere eind naar de magnetische Zuidpool is gericht, zal het tegenwoordig invallen om de oorzaak dat deze magneetnaald zich juist zo richt, alleen in de magneetnaald zelf te zoeken; maar de natuurkundige zal zich genoopt voelen de magneetnaald en de van de magnetische pool der aarde uitgaande magnetische kracht als een geheel te zien, doordat deze magnetische kracht het ene einde van de naald naar de Noordpool richt en het andere naar de Zuidpool. Daar zoekt men de aanleiding naar wat in de magneetnaald in de kleinste ruimte gebeurt, in het grote universum.

Datzelfde doet men echter niet, waar men het ook zou moeten doen, waar het er zeer op aan zou komen, dat men het deed. Als iemand tegenwoordig waarneemt – en wel juist als wetenschapper -, dat zich in een levend wezen een ander levend wezen vormt, dus bijvoorbeeld, als iemand ziet dat zich in een kip een ei vormt, dan gebeurt er ook iets in de kleinste ruimte; dan echter valt het de mensen gewoonlijk niet in, dat wat hij zich bij de magneetnaald zeggen moet, nu ook toe te passen en te zeggen: Het ligt niet in de kip, maar in de gehele kosmos dat zich in het lichaam van de kip de eikiem vormt.

Net zo echter als bij de magneetnaald het grote universum betrokken is, zo is in het kippenlichaam, in de moederkip – ondanks alle processen, die daar ook deel aan hebben – de hele kosmos […] betrokken. […] Dit is vandaag de dag nog een ketterij tegenover de officiële wetenschap, maar toch een waarheid. En op de meest verschillende wijze werken de krachten van de kosmos mee. En zo waar het is, dat inderdaad bij mensen – wat ik zeg, bewijst de empirische embryologie – het hoofd zich, in zijn eerste kiemaanleg, uit het hele universum vormt, zo waar het is dat het menselijke hoofd vooreerst in het moederorganisme ontstaat, zo waar is het aan de andere kant, dat de oorzakelijke krachten tot dit ontstaan vanuit de hele kosmos werken en dat de mens in zijn hoofd een beeld (Duits: Abbild) is van de hele kosmos.

Bron: Rudolf Steiner – GA 181 – Weltenleben/Anthroposophische Lebensgaben /Bewußtseins-Notwendigkeiten für Gegenwart und Zukunft – Berlijn, 29 Januari 1918 (bladzijde 31-32)

Eerder geplaatst op 21 september 2014

4 gedachtes over “Op de meest verschillende wijze werken de krachten van de kosmos mee

  1. henri

    Mooie vergelijking tussen magneetnaald en embryo . Nog heden denkt de wetenschapper zo erg materialistisch en zijn er genentheorieën en dna-theorieën uitgevonden om dat materialisme maar steeds weert te kunnen voeden .
    De kosmische hiërarchieën mogen niet erkend worden, zij die werkelijk alles orkestreren en van geest in materie voor ons oog transformeren en te voorschijn toveren . Wat eens innerlijke warmte en chaos was in de kosmos werd later tot een ordening van een zonnestelsel waarop uiteindelijk de mens zich in een minerale wereld als stoffelijk wezen zou materialiseren vanuit de aanleg van een etherische kiem uit vroegere incarnatie van de aarde . Zo ook in de bevruchte eicel ,waar eerst chaos heerst uit warmte en alles volledig verdwijnt wat er in die cel inzit , zelfs tot het volledig genetisch materiaal toe, en dan pas weerom geordend wordt tot wat chromosomen worden en kiem van waaruit dan eerst het hoofd als afspiegeling van de kosmos (en aarde) zal uitgroeien.
    De engelen hadden eerst hun werk goed gedaan vanuit de kosmos .

  2. walterhebing

    Toevallig heb Ik net naar een intervieuw met Dick Swaab geluisterd en merk op dat hij ongeveer dezelfde conclusie heeft als Steiner heeft in dit citaat. Zijn boek: “Wij zijn ons Brein” heeft voor veel opschudding in het menselijk leven gezorgd. Het intervieuw bezorgde me de gedachte dat Swaab, weleens de nieuwe incarnatie van Steiner zou kunnen zijn!
    Met name omdat Steiner het ontstaan van ’n brein in het organisme van ’n moeder als kosmische impuls ziet, terwijl er ofwel een Liefdesdaad, een verkrachtingsdaad, een ongelukje of een wetenschappelijke daad aan vooraf ging!
    De Christus impuls berust op een heel ander principe en dat principe vind ik niet terug in Steiners gedachte goed. Zowel Sarah en Maria zijn volgens het Bijbels geschrift door iets geheel anders bevrucht, ik vind dat Steiner in dit citaat een loopje met zijn eigen zijn(preek) op aarde neemt en daarin verschilt Steiner met Swaab. Swaab ziet de mens voornamelijk als sociaal wezen en Steiner ziet de mens voornamelijk als een geestes wezen.
    Ik heb nu meer dan zeventig op aarde vertoefd en kan me meer vinden in Swaabs gedachtegoed, dan in Steiners gedachtegoed, alhoewel ze beiden ongeveer dezelfde fouten in hun gedachtegoed maken.
    De mens(Bewust Zijn) wordt namelijk niet geboren om zichzelf te vermenigvuldigen, maar om de potentie van het leven in de kosmos, ’n kans te bieden zich op aarde te ontwaren.De mens heeft sinds Adam en Eva op aarde geleefd hebben een heel andere weg bewandeld en een eigen bovenzinnelijke wereld geschapen, even later een technische omgeving en nu een virtuele omgeving.
    Ik vind Swaab zich desondanks heel realistisch uitdrukken, een buiten gesloten mens kan de gekste dingen verzinnen, om zich daardoor toch gewaardeerd te voelen in een sociale omgeving. Onze huidige sociale omgeving staat op springen, ik kan niets anders zeggen,de Anthroposofie is er mede schuldig aan. Mijn brein heeft de verbastering van het Christendom overleefd en houdt zich nu bezig met allerlei geestesstromingen op aarde, om tot de conclusie te kunnen komen dat de mens zijn eigen bron(moeder aarde) verzaakt. In plaats van er een fysiek Wahalla van alle kosmische krachten en machten ervan te maken! En met name door middel van deze krachten en machten de aarde dusdanig in te richten dat het brein van onze kinderen in de moederschoot zich zo veilig voelt om spontaan op aarde te komen, in plaats dat het brein zich bedenkt en komplicaties schept in het organischme van de moeder, zoals vaders het al eewenlang doen in het organischme van moeder aarde.
    Steiner doet alsof de mens zijn verantwoordelijkheid voor het leven op aarde door de eeuwen heen kan ontwikkelen. Ik zou net als Jezus zeggen: Mens het hemelrijk is op aarde reeds aanwezig, je hoeft alleen maar je ogen te openen, om het te zien en het uit te dragen.
    De mens heeft zich steeds meer vensters geschapen, waardoor hij het leven op aarde steeds gedetailieëerder beschouwen kan. Echter de mens vergeet te beseffen, dat hijzelf oorzaak en gevolg is van hetgeen wat er op aarde gebeurd. Pas als hij/zij dat gaat beseffen kan hij/zij meer van het Goddelljke begrijpen en pas als deze draagkracht op aarde tussen de geest en het fysieke zijn van mens op aarde groot genoeg is, kan het brein van ’n kind(mens toekomst) in het organisme van ’n moeder, zich als mens ontwaren. Niet de mens is maatstaaf voor alles op aarde zou kunnen geschieden, maar de mens is wel de maatstaaf van hetgeen geschiedt op aarde en hetgeen op aarde geschiedt, vind ik heel triest!
    De mens is als aan God gelijke geschapen, om samen met hem te genieten van hetgeen zich ergens levend in de kosmos ontwaart! Steiner draait dit gegeven om, alsof we niet kosmisch verbonden zijn! Geen enkel kind zou op aarde geboren kunnen worden als de mannelijke en vrouwelijke in de mens, zich verenigd zouden hebben, met de levensgeest(God) op aarde.
    Ik ervaar de mens op aarde, als ziende blind en als horende doof, de rest van zijn/haar zintuigen maar even buiten beschouwing te laten! Ware het niet dat het juist deze zintuigen zijn die ons als aan God gelijken geschapen ons als mens op aarde volledig onderuit halen.
    Tot zover groetjes Walter

    .

    1. Haike

      Walther,

      Ik heb Swaab niet gelezen en ben het ook niet van plan. Behalve dan de titel, die heb ik wel gelezen:
      “Wij zijn ons Brein”

      Nou dacht ik toen, als ik dat consequent doordenk naar de praktijk toe, dan moet ik dus gaan zeggen als ik iemand tegenkom die mij niet kent, en aan mij vraagt: “Wie ben jij?” Ik volgens de titel van Swaab moet antwoorden: “Ik ben mijn Hersenen” Of “Ik ben mijn brein” Inplaats van dat ik me voorstel en mijn naam noem.

      Sterker nog; we leven hier met 7 miljard mensen op Aarde en ik geef je nu al op een briefje dat een dergelijk antwoord zoals boven beschreven 7 miljard maal niet geaccepteerd zou worden, ook niet door Swaab zelf vermoed ik. Die zal denken als iemand een dergelijk antwoord geeft: dat hij heeft te maken met een ziek iemand, die geven namelijk dergelijke antwoorden.

      En Steiner?? Ik vermoed dat hij krachtig stelling zou nemen tegen het boek van Swaab, laat staan dat hij een incarnatie van Steiner zou zijn..

  3. Walter,
    ik vraag mij af wat hieraan hetzelfde is: Steiner ziet de mens als een manifestatie van (en als deelhebbend aan) de hele kosmos. Swaab stelt de mens gelijk aan de grijze massa in ons hoofd.

    Je zegt dat je de Christusimpuls niet terugvindt bij Steiner, terwijl toch juist die Christusimpuls de kern is waar het om draait in de antroposofie. Daaruit vloeit voort dat we zorgvuldig met elkaar omgaan, met respect, een open blik en ruimte gevend voor ieders rol. Ook of juist vanuit antroposofie willen wij sociale wezens zijn, en dat mag vanuit het kosmische besef dat er ook ruimte moet zijn voor de ander met andere opvattingen.
    Jouw kijk op antroposofie strookt niet met hoe antroposofie door Steiner bedoeld is en doet geen recht aan al diegenen die proberen antroposofie in hun dagelijkse leven toe te passen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s