Goden der hindernissen

Stelt u eens voor, u moet een kar duwen. Doordat u die vooruit duwt, ontwikkelt u op een bepaalde manier uw krachten. Als men de kar nu belaadt met een zware last, dan moet u harder duwen, maar daardoor ontwikkelen uw krachten zich sterker. Denkt u zich eens in, de godheid zou de wereldevolutie hebben gelaten, zoals ze was: Zeker, de mensen hadden zich goed kunnen ontwikkelen; maar nog sterker kon de mensheid worden, als men haar ontwikkelingshindernissen in de weg legde. Voor het heil der mensheid moest men bepaalde machten tewerkstellen (Duits: abkommandieren). Deze machten waren vooralsnog niet slecht, ze moeten niet worden beschouwd als kwade machten, men kan zelfs zeggen dat ze zich geofferd hebben, doordat ze zich de ontwikkeling remmend in de weg stelden. Deze machten kan men daarom de goden der hindernissen noemen.

Bron: Rudolf Steiner – GA 110 – Geistige Hierarchien und ihre Widerspiegelung in der physischen Welt – Düsseldorf, 18 april 1909 (bladzijde 162-163)

Eerder geplaatst op 28 september 2012

3 gedachtes over “Goden der hindernissen

  1. w.reijke@online.nl

    Mijne heren, Ik heb een nieuw e-mailadres, te weten: w.reijke@outlook.com.Ik heb tevergeefs getracht mijn oude e-mailadres te wijzigen op uw site.Kunt u mij helpen en/of heeft u een advies.Ik verneem het gaarne.Succes gewenst met uw site. Met vriendelijke groet,Wilma Reijke

    1. Wilma Reijke, ik heb uw oude e-mailadres van de lijst verwijderd, maar het aanmelden moet u zelf doen door rechtsboven bij Dit blog volgen? uw nieuwe e-mailadres in te vullen.
      Vriendelijke groet, Ridzerd

  2. walterhebing

    Ik begrijp dit citaat van in het kader van de Chrisus-Impuls niet. Het begon al bij Adam en Eva met extra hindernissen, bij Abraham zijn enige zoon offeren, enz.
    Stel eens voor: “Iets moeten” of “iets niet mogen”‘ In mijn kinderjaren moest ik de tien geboden van buiten kennen. Wat werd er destijds van nageleefd en wat is er nu nog van over?
    Zijn het misschien de Goden der hindernissen, die onze krachten ter verleiding van onze medemens dermate gesterkt hebben, dat we ons nooit meer kunnen verlossen van de krachten der verleiding.
    En dus aan de verleiding ten ondergaan, Poetin, Obama, Kim Jong-un, of overige leiders van kernbom bezittende landen, hoeven maar even te twijfelen aan hun persoonlijke ondergang en kan gewoon aan de noodrem trekken, als ik weg moet, jullie ook!
    Ik vind de hinderenissen van het leven zelf al krachtig genoeg om op eigen kracht te leren overleven op aarde en men geen beroep op je medemens meer hoeft te doen. In tegendeel zelfs, ook hun leren onafhankelijk te worden in hun dagelijks bestaan.
    Een opgelegd gegeven tussen: Worden en Zijn! van de mens, terwijl elk kind waar het ook op aarde geboren wordt, een manifestatie is van de balans tussen God en het menselijk handelen op de plek waar ’n kind geboren wordt! Met andere woorden: Een Softenon kind
    Ik begrijp dit citaat van in het kader van de Chrisus-Impuls niet. Het begon al bij Adam en Eva met extra hindernissen, bij Abraham zijn enige zoon offeren, enz.
    Stel eens voor: “Iets moeten” of “iets niet mogen”‘ In mijn kinderjaren moest ik de tien geboden van buiten kennen. Wat werd er destijds van nageleefd en wat is er nu nog van over?
    Zijn het misschien de Goden der hindernissen, die onze krachten ter verleiding van onze medemens dermate gesterkt hebben, dat we ons nooit meer kunnen verlossen van de krachten der verleiding.
    En dus aan de verleiding ten ondergaan, Poetin, Obama, Kim Jong-un, of overige leiders van kernbom bezittende landen, hoeven maar even te twijfelen aan hun persoonlijke ondergang en kan gewoon aan de noodrem trekken, als ik weg moet, jullie ook!
    Ik vind de hinderenissen van het leven zelf al krachtig genoeg om op eigen kracht te leren overleven op aarde en men geen beroep op je medemens meer hoeft te doen. In tegendeel zelfs, ook hun leren onafhankelijk te worden in hun dagelijks bestaan.
    Een opgelegd gegeven tussen worden en zijn van de mens, terwijl elk kind waar het ook op aarde geboren wordt, als een manifestatie is van de balans tussen God en het menselijk handelen op de plek waar ’n kind geboren wordt! Toch menen we ’n kind(balans tussen God en mensheid) op te moeten voeden(op te leiden), opdat het iets zinnigs wordt binnen onze maatschappelijke denkkaders.
    Alsof het kind niet de manifestatie van het toppunt van het Leven op aarde zou zijn, ik noem het een blinde vlek in ons menselijk bewustzijn, je kan van God toch niet verwachten, dat hij ons ook op een andere manier van dienst wil zijn!? Immers er is maar één Levensgeest(Bron) en die ontplooit zich op zijn /haar eigen manier, via mineralen, via planten en dieren, tot mens.
    Niet voor niets zijn er vele religies ontstaan om de kloven tussen kind, vader en moeder ontstaan, op mythische wijze te dichten, inplaats deze kloven op natuurlijke wijze op aarde op te laten lossen.
    Als je niet wordt als kinderen zul je het hemelrijk nooit betreden. Het hemelrijk is reeds op aarde, echter we zijn ertoe niet opgevoed, dat zei Jezus tweeduizend jaar geleden al! In dat kader zie ik geen menselijke ontwikkeling. Echter het Hemelrijk van God op aarde zie krimpen en dat gegeven stuit me tegen mijn borst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s