Grenzen van de menselijke kennis (1 van 2) – Sprookjes, twijfel, onverschilligheid

Voor de weg die aangeduid wordt als het pad van hoger inzicht moet noodzakelijkerwijs bij velen het begrip maar zeer gering zijn. Want hier tegen komt alles in het geweer door wat er tegenwoordig aan sprookjes verteld wordt over “noodzakelijke grenzen” van de menselijke kennis. Men praat veel over ontwikkeling, maar als iemand zegt dat de kenvermogens welke de mens op zijn huidige standpunt heeft, geen afsluiting zijn, maar dat zij bewust verder ontwikkeld kunnen worden, dan ondervindt zo’n uitspraak ofwel volkomen twijfel of onverschilligheid. Men probeert steeds weer te bepalen, wat de mens naar gelang zijn vermogens in staat is te weten; dat hij door verhoging van zijn vermogens in staat is in nieuwe werelden door te dringen, dat willen velen niet toegeven.

Wordt vervolgd

Bron: Rudolf Steiner – GA 034 –  GRUNDLEGENDE AUFSÄTZE ZUR ANTHROPOSOPHIE UND BERICHTE aus den Zeitschriften «Luzifer» und «Lucifer – Gnosis»  (bladzijde 295)

Eerder geplaatst op 25 oktober 2011