Ruimte en Tijd

Wat in de tijd voorbijgegaan is, is feitelijk geestelijk niet voorbijgegaan. Dat is een voorstelling die men in het fysieke leven alleen in verband met de ruimte heeft. Als u hier voor een boom staat en dan wegloopt en later terugkijkt, dan verdwijnt de boom niet; hij is er nog steeds. Zo is het met de tijd in de geestelijke wereld. Wanneer u nu iets beleeft, dan is het weg voor het fysieke bewustzijn; geestelijk beschouwd is het niet weg. U kunt erop terugkijken zoals naar een boom. Het is zeer opmerkelijk dat Richard Wagner van deze zaak geweten heeft, zoals zijn woorden aantonen: Tot ruimte wordt hier de tijd.  

Bron: Rudolf Steiner – GA 182 – Der Tod als Lebenswandlung – Nürnberg, 10 februari 1918 (bladzijde 48)

Zie ook: 1 juli 2014

Advertenties

Een gedachte over “Ruimte en Tijd

  1. Walter Hebing

    Die Ridzerd toch, blijkbaar heb jij een goed gevoel van timing! Gisteren een boodschap over Liefde vanuit handelingen en Geesteswetenschap bekeken en nu, vandaag: Ruimte en tijd!
    De vraag laat zich nu stellen: Waarom zou een boom wel een boom blijven in de Geestelijke Wereld en een kind niet?
    Als kind had ik gemengde gevoelens om naar school te gaan, ik heb me als kind altijd zowel fysiek als psychisch opgesloten gevoeld. Steiner zal best gelijk hebben, dat de fysieke belevenis met ’n boom, een boom blijft in de Geestelijke Wereld. Echter over ’n kind binnen ons fysiek samenzijn op aarde, kan men dit niet zo zeggen. Als men denkt, dat wel te kunnen, gaat men voorbij aan eigen fysiek zijn op aarde en leeft men ten koste van kinderen op aarde!
    Tussen mij en het Kerstkind zit geen ruimte, enkel tijd! De tijd die mijn cultuur(tijd) en mijn natuur(ruimte) me gunt, om mijn taak op aarde te volbrengen! En wat is die taak?
    Aan een kind waar ook ter aarde geboren: Voldoende ruimte te geven om op aarde te aarden, alvorens verplichtingen met de tijd aan te behoeven gaan.
    Wat belemmert mij het meest in mijn taak? Scholing. Het nagelt kinderen vast aan hun peergroep. en als daardoor makkelijk als geheel te beïnvloedden.
    Steiner stelt, dat de mens te ontwikkelen valt, ik stel het tegenovergestelde! Niet de mens(het kind) als toppunt van de natuur kan ontwikkeld worden, maar de mens(volwassenen) als slaaf van zijn cultuur kan ontwikkeld worden.
    Immers het leven kent geen tijd, enkel een hunkering naar meer manifestaties van leven op aarde. Niet de mens is maatgevend op aarde, maar al wat op aarde leeft!
    Niet de Geestelijk Liefdevol Schouwende mens, maar de Geestelijk Liefdevol verbonden mens met het minste van Godsschepping, kan het Hemelrijk op aarde betreden
    Steiner heeft gelijk: Er is geen tijd tussen Boom en Mens!
    Waarom wel tussen ouders en kinderen?
    Tot zover
    Groetjes Walter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s