Na de dood

Een ziel met wie de overledene bekend wordt, leert de overledene net zo kennen, alsof hij zelf binnen in deze ziel zou zijn. Na de dood wordt men met een ziel zo vertrouwd, zoals hier met de eigen vinger of met het hoofd of met het oor: men voelt zich er binnen. Het is een veel intiemere verhouding dan het hier op aarde zijn kan.

Bron: Rudolf Steiner – GA 182 – Der Tod als Lebenswandlung – Neurenberg, 10 februari 1918 (bladzijde 41)

Een gedachte over “Na de dood

  1. walterhebing

    In wezen is het logisch dat de mens weer één wordt zijn ziel na zijn dood, immers zo kwam hij/zij op aarde en binnen zes dagen, wordt de spanning tussen lichaam en ziel zo groot, dat de hersens zich gaan delen, waardoor de ziel via het ene hersenhelft direkt betrokken blijft bij het gebeuren op aarde en de andere hersenhelft latent aanwezig is. Het zogenoemde onbewuste, dat latente onbewuste openbaart zich ten dele in noodsituaties. Het reptielenbrein treedt dan op, In wezen het Bijbelsverhaal over Adam(het mannelijke) en Eva(het vrouwelijke), alhoewel ze beide verantwoordelijk waren voor Levensgeest(ze waren immers het toppunt van het leven op aarde). Meende ze toch zich op een dierlijke manier te moeten vermenigvuldigen en zodoende legde ze hun Goddelijke verantwoordelijk voor het leven op aarde op de schouders van hun kinderen! Die nog nooit het zuivere Licht van God hadden ervaren en moesten varen op het gezag van hun ouders, waar ze in den beginne afhankelijk van waren. Kaïn vermoordde Abel, niet beseffend dat Abel ook ’n deel van de Goddelijke Kern was en nog is! Echter Adam en Eva, wilden hun schuld jegens God vereffenen en ik kan me niet indenken dat zoiets via kinderen verwezelijkt kan worden en zeker niet via de rook van je meest geliefde dier!
    Wie schrijft, die blijft is het spreekwoord en daarom zit ik hier achter mijn computer en lees teksten van Rudolf Steiner, die mijn onbewuste beroeren, omdat mijn bewustzijn heel andere zaken aan de orde wil stellen, dan waarover Steiner rapporteerd.
    We kunnen dan wel van alls aan God en Lot toeschrijven, echter alles wat bewust of onbewust op aarde gebeurd is toe te schrijven aan de mens!
    Immers op aarde is geen ander bewustzijn! Men kan zich een ander bewustzijn aanwenden, maar dan gaat het hoe je het ook wendt of keert, ten koste van de mens! Sinds Adam en Eva geleefd hebben kunnnen we over de mensheid spreken. Ik kan me niet indenken dat ’n kind van een Afrikaan, minder belangrijk voor mijn menselijk bestaan op aarde is, dan mijn eigen kind!
    In wezen de troef die Adam en Eva ten opzichte van het onzijdige(leven op aarde) in handen hadden en overleverde aan hun onzijdige kinderen, met dit verschil, wij bepalen wat goed of kwaad is! Met andere woorden: Het ouderlijk gezag stond en staat nog steeds boven het leven op aarde! Dit terwijl ik van mening ben dat elk kind waar het ook ter wereld geboren wordt, de aarde als een Salonkamer voor zijn Ziel op aarde zou moetem kunnen ervaren. Ik kom op deze gedachte omdat mijn ouders met negen kinderen in een rijtjeshuisje waren ondergebracht! Één meisje en acht jongens. Wat een gedoe moet het wel niet voor mijn ouders zijn geweest? Om drie slaapkamertjes te verdelen tussen hunzelf en hun kinderen? Mijn zus was speelbal(net als alle vrouwen op aarde zijn) in dit hoofdzakelijk mannelijk gebeuren. De Ware opdracht van de mens is daarin zoek,niet de menselijke Geest op aarde moet overleven, maar het Leven op aarde! Waar het fysieke lichaam van de mens het toppunt van is! Geef elk kind op aarde de ruimte op aarde om zijn haar ziel te ontpooien, in plaats van kinderen te plooien naar onze gedachten.
    Tot zover
    Groetjes Walter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s