De allerbeste remedie

De wereld moet voor de jonge mens steeds meer en meer zo interessant worden, dat hij er geheel niet eens aan denkt de aandacht zo sterk van de wereld af te leiden, dat hij voortdurend met zichzelf bezig is. Want, zoals een ieder weet, wordt wat het subjectieve gevoel betreft een smart groter, als men er voortdurend aan denkt – niet objectief de schade, maar de pijn wordt groter, als men er onophoudelijk aan denkt. Het is zelfs in zeker opzicht de allerbeste remedie voor de overwinning van smarten, als men het ertoe kan brengen er niet aan te denken.

Bron: Rudolf Steiner – GA 302a – Erziehung und Unterricht aus Menschenerkenntnis – Stuttgart, 21 juni 1922 (bladzijde 77-78)

Eerder geplaatst op 1 februari 2014

Advertenties

13 gedachtes over “De allerbeste remedie

  1. John van den Enden

    Die teksten van Steiner getuigen werkelijk van een vooruitziende blik van de man.
    Of lezen wij zijn teksten en koppelen die aan onze huidige realiteit?
    Of is het de geest die spreekt?!

  2. Annelies

    Bij dit citaat, moet ik denken aan Goethe. In zijn boek, “Italienische Reise” beschrijft hij, als hij zich niet goed voelt, hoe hij zich dan juist meer bezighoudt, onder andere, met de hem omringende natuur. Hij ontdekt dan zo veel moois en benoemt het, dat hij er zich juist beter door gaat voelen. In de dagen dat hij gevloerd is door zeeziekte, werkt hij ‘in zijn hoofd’ aan werken die hij nog af wil maken, of herschrijven. En heeft dan een voldaan gevoel, in plaats van het gevoel van ‘verlies van tijd’. Goethe blijft in dit aanbevelenswaardige boek onder elke omstandigheid positief.

  3. Mijn ervaring is anders. Als de put te vol met smarten komt, gaat het wroeten en werken. In de eerste instantie kan pijn te erg zijn en is bovenstaande remedie uitstekend. Toch wil pijn op een gegeven moment geuit worden en zijn plaats vinden. Geef je dat geen kans dan gaat de put overstromen. (Burn-out etc.) Ik plaats deze uitspraak heet erg in de tijd van Rudolf Steiner.

    1. Charlotte,

      Ik lees niet uit Annelies haar stukje dat Goethe zijn pijn onderdrukte, eerder dat hij probeerde het te transformeren, en er alsnog zijn voordeel mee te doen… 😊

      1. Ik kan me niet voorstellen, dat werkelijk diepe pijn te transformeren is, het is een energie, die er uit moet. Transformeren lijkt me een rationele wijze van vluchten.

      2. Annelies

        Juist Haike, zo las ik Goethe ook. Hij vormde zijn ‘ziek zijn’ om, door zich te richten op de mooie kanten van zijn reis. Hij verbond zich intens met alles en iedereen. Uit grote interesse en enthousiasme en niet vanuit een vluchten.

        Met de betreffende passages nog vers in het geheugen probeerde ik het deze zomer zelf uit. Ook in Italië, op dagen dat het minder ging met mij. Behept met een zwakke gezondheid vanaf mijn vroege jeugd zijn er nou eenmaal lastige dagen. En ja hoor, door de verbinding met de schoonheid van de natuur bewust nog intenser te maken, voelde ik mij op alle fronten beter. Ik schreef op wat ik waarnam. Dat hielp mij om nog beter te kunnen waarnemen.

        Toch ben ik het ook gedeeltelijk met Charlotte eens. Intense diepe pijn, zowel fysiek als psychisch, is niet zomaar te transformeren door je intens met iets moois te verbinden. Ik kan me voorstellen dat hier meer voor nodig is, zoals antroposofische of andere therapieën. Maar de Goethe manier ernaast spreekt mij aan. “Wat je aandacht geeft groeit”, las ik ergens. Door aandacht te geven aan iets schoons vermindert de innerlijke pijn, tenminste voor een tijdje.
        Dat ervaar ik ook als ik een mooi concert bezoek. Ik ben dan even helemaal los van mezelf…
        Blijft dat er ook op andere manieren gewerkt moet worden aan ‘gezondheid’, zodat de energie, waar Charlotte het over heeft, er ook uit kan, zich om kan vormen.
        Ik ben het niet eens met de uitspraak, dat transformeren een rationele wijze van vluchten is. Tenminste zo ervaar ik het zelf in geen geval.

      3. Charlotte en Annelies,

        Ik denk zeker dat er situatie’s zijn waarin je kunt stellen dat transformeren een vlucht is. Maar dat dien je dan wel per situatie te bekijken. Per definitie stellen dat transformeren gelijk staat aan / een synoniem is, van vluchten gaat me te ver.

        Toen ik 11 jaar geleden op mijn fiets klom om naar Santiago de Compostela te fietsen en terug was een ding zeker; ik moest het gaan doen, maar mijn drive was niet vluchten uit de toenmalige situatie. Mijn drive was een andere. En waar je ook naar toe gaat op deze Aardbol, je eigen problematiek neem je altijd met je mee, daar kan je niet voor vluchten.

        En verder ben ik me bewust dat het veel werk/inspanning kost om überhaupt een verandering/ transformatie te bewerkstelligen. Daar gaat veel tijd in zitten en zelfs dat is geen garantie dat het zo zal gaan als je wilt. Hippocrates eed wordt nog steeds afgelegd door studenten medicijnen. Maar daarnaast heeft hij nog wel wat meer te vertellen op dat gebied, namelijk ook dat de patiënt actief aan het werk moet.

        Dus ja, het volgen van een (Antroposofische) therapie kan een ondersteunende werking hebben, waarbij ik zelf sinds kort denk dat als je niet op een liefdevolle manier dat aangaat/ondergaat er weinig zal gebeuren.. En als Liefde op haar beurt niet verbonden is met schoonheid, dan weet ik het ook niet meer….

  4. De schrijver Joost Zwagerman sloeg de hand aan zichzelf. Zie bijvoorbeeld de column: Door eigen hand (Telegraaf, 9 september 215). Zelf had ik drie vrienden die er door eigen hand voortijdig uitstapten in de kracht van hun leven. Zal er allerminst over oordelen. Ik ken hun lijden en tragiek.

    Goethe verwerkte veel van zijn vroege liefdesverdriet in zijn roman Het lijden van de jonge Werther. Voor een artikel daarover van Martin van Amerongen zie ‘Lotte, ik wil sterven!’ (De Groene Amsterdammer, 29 juli 1998).

    1. Wat bijna niemand weet en ook niet werd genoemd is in DWDD is dat Joost ook een ernstige auto-imuun ziekte had, die een dusdanige invloed op zijn dagelijkse leven had dat hij ook al een paar keer de presentatie van zijn nieuwe boek moest uitstellen. Joost stond dus niet in de kracht van zijn leven.

  5. cisca

    zou ’t zo kunnen zijn dat Rudolf Steiner met deze voordrachten (cursus voor leraren) de leraren behulpzaam wil zijn bij het begrijpen van de leerlingen, die, bv in de puberteit, geen raad weten met onbestemde hevige gevoelens, waardoor ze worden “overstroomd”.
    Vanzelfsprekend Is de jonge mens doorgaans niet uitgerust met de levenservaring van de oudere mens. En dan kan ’t voor hen (de jonge mens) een goede raad zijn niet zo gefixeerd te zijn op jezelf of een gesprek aan te gaan met de leerling (aan de hand van voorbeelden) waardoor de “smart” wat doorzichtiger wordt.
    Nogmaals, het advies van Rudolf Steiner lijkt mij in dit citaat erop gericht de opgroeiende mens bewuster te maken van dat wat hem overkomt,

    Cisca

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s