Twee dingen moeten we proberen helemaal te vermijden

Twee dingen moeten we tijdens onze occulte scholing proberen helemaal te vermijden. We zouden nooit een ander moeten kwetsen, niet door daden, niet in gedachten en woorden, en moeten ook niet het excuus laten gelden, dat we niet de bedoeling hebben gehad een mens leed te berokkenen. Het blijft geheel gelijk, ongeacht of we het met of zonder opzet gedaan hebben. – Het andere is het gevoel van haat, dat geheel uit onze gevoelens verdwijnen moet, anders komt het in een gevoel van angst weer naar voren; want angst is onderdrukte haat! Omzetten moeten we de haat in het gevoel van liefde, de liefde voor de wijsheid.

Bron: Rudolf Steiner – GA 266a – Aus den Inhalten der esoterischen Stunden – Band 1 – Kassel, 26 februari 1909 (bladzijde 452)

Eerder geplaatst op 31 december 2013

Advertenties

Een gedachte over “Twee dingen moeten we proberen helemaal te vermijden

  1. Wat bedoeld Steiner eigenlijk met een ander mens niet kwetsen tijdens occulte scholing? Steiner zet zich voortdurend af tegen de reguliere wetenschap, die wordt toch gedragen door een groot aantal mensen. Die zullen zich best vaak gekwetst gevoeld hebben en voelen door Steiners opmerkingen over de wetenschap.
    In wezen is het een woordenstrijd over de Waarheid en die wordt door vele stromingen geclaimd.
    Steiner zegt: “Omzetten moeten we de haat in het gevoel van liefde, de liefde voor de wijsheid.”
    Mijns inziens zijn Haat en Liefde twee kanten van dezelfde medaille, ze zijn beide blind voor de werkelijkheid.
    Gibran Kahlil omschrijft Liefde aldus:
    De liefde geeft alleen zichzelf en put ook uit zichzelf alleen.
    De liefde neemt niet in bezit, en wil ook niet in bezit genomen worden; want de liefde is zichzelf genoeg.
    En als je liefhebt zeg dan niet: ‘God woont in mijn hart’, maar veeleer: ‘ik ben in ’t hart van God’.
    En meen niet dat je richting geven kunt aan liefde’s loop, want de liefde richt, zo zij je waardig acht, je loop. De liefde zoekt alleen zichzelf te vervullen.
    Maar zo je liefhebt en begeren moet, laat dit je begeerten zijn.
    Te smelten tot een kabbelende beek, die haar lied zingt tot de nacht;
    de pijn te kennen van te veel tederheid; gewond te worden door je eigen begrip van liefde;
    en bereidwillig en vol vreugde te bloeden; bij ’t morgenlicht met een gevleugeld hart te ontwaken en te danken voor een nieuwe dag van liefde; op het middaguur te rusten en liefde’s vervoering te overpeinzen; vol dankbaarheid in het avonduur huiswaarts te keren;
    en in te slapen met een gebed voor de beminde in je hart en een loflied op je lippen.
    Gibran het begrip “Liefde” toch wat anders neer dan Steiner. Gibran ziet elke dag als een geschenk van Liefde, iets waar ik wel voor voel, immers het beantwoordt aan Genesis.God is Liefde! Steiner heeft het hier over de voorwaardelijke liefde, terwijl elke dag vervult is van de onvoorwaardelijke Liefde of die nou van God of het Leven zelf komt, maakt me in wezen niet uit, immers het resultaat is hetzelfde.
    Ik zou de regel van Steiner willen omdraaien, namelijk: “Laten we onze wijsheid gebruiken om de onvoorwaarlijke Liefde op aarde een kans te geven”. Waardoor Waarheid en Goedheid ook op aarde kunnen gedijen. Opdat geen mens zich meer gekwetst voelt wanneer Waarheid tot hem komt en opdat geen mens zich verheven meer voelt, wanneer hem Goedheid overkomt, het zijn immers pijlers waarop de manifestaties van Liefde op aarde zich op beroepen, om zich verder te kunnen ontwikkelen.
    Deze zienswijze doet een beroep op iedere mens, om de waarheid en/of de goedheid ten opzichte van de onvoorwaardelijke Liefde, ten opzichte van zijn medemens te belichten!
    Om de manifestaties van Liefde zich in volle aanschijns op aarde te laten ontwaren, behoort de mens zich tot zijn/haar medemens in goedheid en waarheid te gedragen! Wijsheid komt pas aan de orde, als men die pijlers van ware Liefde(goedheid en waarheid) wil gebruiken ten behoeve van eigen Liefde.
    Dictators zijn daar een goed voorbeeld van. Die passen waarheid en goedheid gewoon aan hun voorwaardelijke Liefde. Daarbij vergetend dat elk levend wezen op aarde een geschenk van onvoorwaardelijke Liefde is, het is geen daad van de mens, geen gedachte van de mens, geen woord van de mens! Toch behandelt de mens de levende wezens op aarde, zowel in daden, gedachte en woorden, alsof ze zijn eigendom zijn.
    We worden als medescheppers van manifestaties van het leven op aarde geboren, maar al snel worden we opgevoed om als mens een beroep te kiezen, los van onze oorsprong!
    Tot zover mijn reactie op de voorwaardelijke Liefde voor Wijsheid, in plaats van wijsheid voor de Onvoorwaardelijke Liefde!
    Groetjes Walter Hebing.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s