Wat is de wet van het karma?

Wat is de wet van het karma? De tendens om weer goed te maken in een van de volgende incarnaties, wat niet goed was in een van de voorgaande incarnaties. Er moet daarbij een onderscheid gemaakt worden tussen een innerlijk werkend karma en een meer uiterlijk werkend karma. Tot het innerlijk werkende behoort de vorming van het karakter, van eigenschappen en gewoonten. Het meer uiterlijk naar voren komende zijn de levensomstandigheden, waarin men geplaatst is, familie, volk enzovoort. Hoe karma in het fysieke leven werkt, willen we preciezer beschouwen.

Wat bijvoorbeeld in een leven als drift, begeerte en gedachte optreedt, dat treedt in het volgende leven, of in één van de volgende levens, als gewoonte op. En uit goede gewoonten zal een mooi en goedgebouwd (Duits: gutgefügter), gezond fysiek lichaam in het volgende leven ontstaan; een slechte gewoonte komt als een ziekte of een aanleg voor ziekte in een ander leven te voorschijn. Zo zijn de oorzaken voor ziekten in de neigingen en gewoonten van voorgaande levens te zoeken.

Het lot van de mens is echter het resultaat van zijn daden in het verleden. Wie veel liefde geeft in een leven, zal in een ander leven de eigenschap hebben lange tijd jong, ook uiterlijk, te blijven. Wie veel haatgevoelens in een leven koestert, die wordt in een ander vroeg oud. Mensen die zich aan het bezadigde, normale leven overgeven, dat de spiritualiteit tegenwerkt, die verzuimen iets voor hun latere leven, wat hen zwaar zal vallen om in te halen.

Bron: Rudolf Steiner – GA 109 – Das Prinzip der spirituellen Ökonomie im Zusammenhang mit Wiederverkörperungsfragen – Boedapest, 12 juni 1909 (bladzijde 263-264)

Advertenties

Een gedachte over “Wat is de wet van het karma?

  1. Walter Hebing

    Ik vind dit een niet in te voelen citaat van Steiner, bijvoorbeeld wie veel liefde in dit leven geeft, blijft in een ander leven lang jong, ook uiterlijk! In de woorden van Gibran Kahlil een geheel andere liefde door, namelijk:
    Over de Liefde
    Toen zei Almitra: Spreek tot ons over liefde.
    En hij hief het hoofd en zag de mensen aan en er viel een diepe stilte over hen. En met een grote stem zei hij:
    Wanneer de liefde wenkt, volgt haar,
    al zijn haar wegen zwaar en stijl.
    En zo haar vleugelen je omhullen, laat je gaan,
    al zou het zwaard, verborgen in haar veren, je verwonden.
    En zo zij tot je spreekt, geloof haar,
    ook al verstrooit haar stem je dromen, zoals de noordenwind je tuin verkeren doet in dorre woestenij.
    Want zo de liefde je kroont, zij kruist je ook. En al dient zij tot je groei, zij snoeit je evenzeer.
    En zo zij opstijgt tot je hoogte en je teerste takken streelt, die trillen in de zon,
    zij daalt ook af naar je wortelen en rukt hun houvast aan de aarde los.
    Als korenschoven gaart zij je bijeen.
    Zij dorst je tot je naakt bent.
    Zij want je tot je vrij bent van kaf.
    Zij maalt je tot je blank bent.
    Zij kneedt je tot je buigzaam wordt;
    en geeft je over aan haar heilig vuur, opdat je worden zult tot heilig brood voor Gods heilig feest.
    Al deze dingen doet de liefde, opdat je kennen moogt ’t verborgene van je hart en daardoor worden zult een deel van ’s levens hart.
    Maar zo je in je angst alleen haar vrede en haar genoegen zoeken zou,
    dan deed je beter je naaktheid te bedekken en van liefde’s dorsvloer weg te gaan, de seizoenloze wereld in, waar je zult lachen, maar niet je volle lach, en wenen, maar niet al je tranen.
    De liefde geeft alleen zichzelf en put ook uit zichzelf alleen.
    De liefde neemt niet in bezit, en wil ook niet in bezit genomen worden;
    want de liefde is zichzelf genoeg.
    En als je liefhebt zeg dan niet: ‘God woont in mijn hart’, maar veeleer: ‘ik ben in ’t hart van God’.
    En meen niet dat je richting geven kunt aan liefde’s loop, want de liefde richt, zo zij je waardig acht, je loop.
    De liefde zoekt alleen zichzelf te vervullen.
    Maar zo je liefhebt en begeren moet, laat dit je begeerten zijn.
    Te smelten tot een kabbelende beek, die haar lied zingt tot de nacht;
    de pijn te kennen van te veel tederheid;
    gewond te worden door je eigen begrip van liefde;
    en bereidwillig en vol vreugde te bloeden;
    bij ’t morgenlicht met een gevleugeld hart te ontwaken en te danken voor een nieuwe dag van liefde;
    op het middaguur te rusten en liefde’s vervoering te overpeinzen;
    vol dankbaarheid in het avonduur huiswaarts te keren;
    en in te slapen met een gebed voor de beminde in je hart en een loflied op je lippen.
    Gibran Kahlil wendt zich naar het Goddelijke als Liefdegever en deze liefde als leiddraad van ons individueel bestaan! En de zin vind ik het meest treffend, namelijk: Al deze dingen doet de liefde, opdat je kennen moogt ’t verborgene van je hart en daardoor worden zult een deel van ’s levens hart. Daarvanuit vertrekkend kan ik het Hindoeïsme wel enigzins begrijpen, alleen de ontsnappingclausule van incarnatie niet? Dat viel me in het Christendom al op en nu ook in India. In het Christendom spreekt men over broeders(mensen) en in India over de levende natuur, behalve over levende en dode woorden(taal)de mens! Die zit verborgen in astrologische processen en zijn lot is ermee verbonden, het doet me herinneren aan de verhalen rondom de geboorte van Jezus! Jozef en Maria moesten naar Egypte vluchten, om hun kind veilg te stellen van slachting door astrologische kennis. Het is dankzij de liefde voor hun kind gelukt, echter Jezus(hun zoon) zei op twaalfjarige leeftijd toen ze na lang zoeken ze hun zoon in de tempel vonden:
    ’Waarom moesten jullie mij gaan zoeken? Wisten jullie niet dat ik in het huis van mijn Vader moest zijn?’
    Ik vind hier dat Jezus of zijn vertalers al een fout maakten, Immers de aarde iis het fundament van de hemel(dak). Geen termpel, Kathedraal, Moskee, Synagoge, huis, kan dat gegeven vervangen. Immers het Hart van het Leven openbaart zich liefdevol op aarde, het Hart van het leven heeft er niemand voor nodig, echter het nodigt ons allen ervoor uit, echter dan moeten we onze ziel beschikbaar stellen voor het Hart des Levens. Pas dan lost onze menselijke geest op in de Goddelijke Gedachte en ervaren we de kern van Liefde, namelijk: De evolutie van het Hartenleven, wat door het plantenrijk gevormd is.
    En Jezus zei: Immers wanneer Gij een dier eet wordt het dier meer mens, echter wanneer het dier de mens verslindt wordt de mens meer dier!
    Het gegeven van Adam en Eva, de slang verslond het bewustzijn van Adam via Eva door ’n list en sindsdien is onze menselijke geest ziek.Ons bewustzijn wet nog steeds op twee paarden, namelijk de natuur wetenschap en de geesteswetenchap, terwijl er voor het Hart maar één wertenschap telt, namelijk: Het leven!
    Stel het leven op aarde centraal, dan komen we allemaal, mens, dier en mineraal, waar we zouden willen zijn, namelijk in Godsscheppende Geest! Van levende hart manifestaties uitgaand, om met het licht ervan, de duistere gaten van het Heelal met Goddelijke Intensie te laten evolueren!
    In wezen: “de Christus Impuls”! Het geestes leven en het materiële leven zijn in wezen parasieten van het harte leven, het nu wordt ondergeschikt gemaakt aan het verleden of aan de toekomst, het levert ontzettend veel gebroken harten op. Jezus staat in mijn geheugen gegrift als Heilig Hart en Steimer kan dit begrip in mij niet zomaar ontleden met zijn theorie, ook de Guru in India kon dit gegeven niet weerleggen.
    Met andere woorden: We zijn als mens via ons hart verbonden met al het leven op aarde en vanuit die verbondenheid, zou de mens moeten proberen om al het leven op aarde te ondersteunen om te overleven. De mens is alleen maar ’n Geest op aarde!
    Tot zover
    Groetjes Walter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s