Hoe kunnen lust en liefde weer de impulsen worden voor het dagelijks werk? – 2 (slot)

Ja, zal menigeen zeggen, creëer maar eens impulsen voor werk dat smerig, slecht en afstotelijk is! – Er zijn zulke impulsen. Probeer maar eens te denken aan wat moeders doen, als ze werk uit liefde voor hun kind doen. Denk er eens aan, waartoe de mens in staat is, als hij uit liefde voor andere mensen iets doet. Dan is er geen liefde nodig voor het product der arbeid, dan is er een band tussen mens en mens nodig. De liefde voor het product kunt u bij de mensheid niet terugbrengen, want die was aan primitieve, eenvoudige omstandigheden gebonden. Wat de toekomst echter brengen moet, dat is het grote, alomvattende begrip en de liefde van mens tot mens. Voordat niet iedere mens uit de diepste impulsen, die alleen een spirituele wereldbeweging kan geven, de drijfveer voor zijn werkzaamheid kan vinden, voordat hij niet in staat is de arbeid uit liefde voor zijn medemensen te doen, eerder is het niet mogelijk echte impulsen te scheppen voor een heilzame toekomstontwikkeling der mensheid.

Bron: Rudolf Steiner – GA 56 – Die Erkenntnis der Seele und des Geistes – Berlijn, 12 maart 1908 (bladzijde 246)

Eerder geplaatst op 29 juni 2013

Advertisements

8 gedachtes over “Hoe kunnen lust en liefde weer de impulsen worden voor het dagelijks werk? – 2 (slot)

    1. Ja, een kunstenaar is wat arbeid betreft in een gunstige situatie. Maar Steiner doelt hierop het werk in fabrieken waar de arbeider niet meer een volledig product maakt, waar hij als het ware zijn hart en ziel in kan leggen, maar waar de werknemer achter een machine of een lopende band staat en als een soort automaat een klein onderdeeltje van het een of ander product fabriceert. En naast het werk in fabrieken is er natuurlijk ook talrijk ander werk, waar een mens nu niet bepaald lust en liefde in kan vinden.

  1. Een man in Zuid-amerika heeft dit soort geestdodend fabriekswerk helemaal afgeschaft in zijn fabriek, zoals de lopende band, en daar maakt een team samen met elkaar bv. een auto.

    En ze mochten zoveel werken als ze wilden en zo laat komen en weggaan als ze wilden!

    Daar is wel de liefde tot het werk teruggekeerd.

    En ze waren nog productiever als andere fabrieken ook!

    Ik weet niet meer wie dat precies was, maar het was op tegenlicht van de VPRO.

    Dus het is zeker wel mogelijk dat de liefde tot het werk terugkeert in een moderne fabriek!

  2. Living on edges. (Zelf)vervreemding bij arbeidsdeling en mechanisering van werktaken is één ding; evident bij de opkomst van de industriële revolutie(18e, 19e en 20e eeuw). In ons digitale tijdperk, enorm vitaal en invloedrijk in de 21e eeuw, zal een automatiseringsgolf en robotisering, welke banen zal kosten, een ander probleem, een zeer hoge vlucht gaan nemen. Dit onder andere aldus de volgende reportage, Tegenlicht, 22 maart 2015: Het werken van morgen:

    Deel van een toelichting op de reportage
    […] Volgens alarmerende studies dreigt bijna vijftig procent van de banen wereldwijd vervangen te gaan worden door robots, computers en verregaande automatisering. En dit geldt allang niet meer alleen voor fabrieksbanen en laaggeschoolde arbeid, zoals in de afgelopen decennia. Deze tweede golf van automatisering zal de arbeidsmarkt veel dieper raken dan de eerste. Ook miljoenen goedbetaalde en tot nu toe altijd veiliggeachte banen in het middensegment worden bedreigd. Deze transitie kan desastreuze gevolgen hebben, volgens pessimistische economen bestaat de wereld in de toekomst uit een kleine, rijke elite, een sterk verarmde middenklasse en een enorme onderklasse. Hoe anticiperen we hierop als werkende mens? […]”

    1. Om de verdere robotisering van de arbeidsmarkt tegen te gaan moeten alle kosten op arbeid, zoals belasting daarop worden afgeschaft, en moet er juist enorme belasting op het gebruik van robots worden geheven, en alles wat luxe en vervuilend is.
      Het is een kwestie van politieke keuzes.
      Als je wil tegenhouden dat alle arbeid in lage lonen landen wordt gedaan, moet je hele hoge invoerrechten heffen voor goedkope buitenlandse producten uit lage lonen landen, zodat de arbeid in eigen land weer lonend wordt.

  3. En als je iets wilt doen tegen kusntmest en insecticiden etc. dan moet je een enorme belasting heffen op producten waarbij kunstmest en insecticiden zijn gebruikt, zodat biologische producten goedkoper worden. Kwestie van politieke keuzes.

  4. René

    En wat als je je bewust wordt van je kopers-stem, je consumenten-stem?
    Als je lokale economie wilt steunen koop dan ook lokaal, en doe lokaal. Ja, producten zijn goedkoper bij Walmart, Lidl, Aldi en Kruitvat. En als je hiervan geniet / profiteert gaan er lokaal ondernemers stuk.
    Lees maar eens over Walmart, niet om hen zwart te maken maar om te begrijpen wat & hoe zulke ketens doen.
    We zijn bozig als de lokale bankfilialen sluiten maar ondertussen sluiten we eigenhandig allerhande lokale filialen wanneer je producten kopen van wijdweg die hier niet eens voor dat geld gemaakt kunnen worden. En als je dan zegt ‘ Pech dan, ik ga voor goedkoop’ dan ben je plots zelf diegene met ‘Pech dan’.
    Dan mag je 30 km rijden naar een soort Ikea om te halen wat je wilt, zolang je nog kan kiezen.
    Kortom, kopen is een keuze en liefst een bewuste keuze.
    Liefs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s