Van nemen naar geven

Wat is het eigenlijk waardoor wezens steeds machtiger worden? Dat bestaat erin dat ze vooreerst om zo te zeggen behoeftig zijn en iets nodig hebben; dat ze iets moeten vragen van de wereld en dat ze later zich ertoe ontwikkelen iets te kunnen geven. Daarin ligt in feite de geest en de bedoeling van de ontwikkeling, dat men van nemen naar geven voortschrijdt. Men heeft al een analogie in de menselijke evolutie hier tussen geboorte en dood: Het kind is hulpeloos, moet nemen de hulp van degenen die in zijn omgeving zijn. Steeds meer en meer groeit hij uit deze onbeholpenheid en wordt uiteindelijk zelf een helper in zijn kring. Zo is het ook met de grote mensheidsontwikkeling in het universum.

Bron: Rudolf Steiner – GA 110 – Geistige Hierarchien und ihre Widerspiegelung in der physischen Welt – Düsseldorf, 13 april 1909 (bladzijde 67)

Eerder geplaatst op 5 oktober 2012

Advertenties

2 gedachtes over “Van nemen naar geven

  1. Die Ridzerd toch! Ik weet niet op welke wijze Ridzerd de citaten van Steiner plaatst, op gevoel, op belangstelling, of toevallig, of expres, enz. Maar dit citaat sluit in wezen naadloos aan bij mijn reactie op het vorige citaat van Steiner.
    Immers elk kind wordt als een hulpeloos wezentje geboren, het moet steeds meer leren om te kunnen overleven in een steeds levenlozer wordende omgeving. Het moet kiezen tussen de esoterische en exoterische manifestaties der menselijke geschiedenis, maar bovenal leeft het in een sociale, een asociale omgeving of er tussenin.
    Mijn vraag aan Steiner zou zijn: Hoe kan het zijn dat hulpeloze wezentjes(baby’s) steeds minder respons krijgen van de steeds machtiger wordende wezens?(schouwers).
    We naderen nu Kerstmis, Christenen denken aan de geboorte van Jezus, Heidenen denken aan de terug keer van het zonlicht!
    In wezen hoort er tussen de christenen en de Heidenen geen kloof te bestaan. Immers men doelt op hetzelfde, namelijk op de lichtgever!
    Met dit verschil: De zon zal nog wel miljarden jaren bestaan als lichtgever, maar Jezus heeft zijn leven opgeofferd om enig licht te geven op ons tijdelijk bestaan opdat we het zonlicht overleven. Om het zonlicht te overleven, behoren we geen beelden van wat is te maken. Immers als Godsgelijke kan men alleen maar geven en Zijn gedachtegoed(leven) op aarde gedijen in allerlei kleuren, geuren en vormen.
    De mens behoort eigenlijk niets te doen, wat handelt tegen Gods gedachte Goed. De kern van wat er tussen Adam en Eva gebeurd is, heeft de mensheid tot op de dag van vandaag niet begrepen. Het Wezen(de man) neemt nog steeds van de aarde, wat de vrouw aan de aarde schenkt(het kind). Wanneer gaat de man aan een kind iets geven wat ons allen(ons natuurlijk zijn op aarde) ten goede komt?
    Het kind wordt dan op aarde ontvangen in een sfeer, die direct zijn talent
    kan vertonen, immers het menselijk leven op aarde is zo sterk als zijn zwakste schakel met de kosmos. Immers daar en overal is de bron van ons leven.
    Ik proef op deze site van menig persoon dat ik beter van deze site kan vertrekken, echter ik ben van mening dat Ridzerd me op mijn wenken bedient van stof van Steiner, die me tot nadenken dwingt. Als de stof die Ridzerd bij mij doet opwaaien en laat neerdalen op deze site en lezers ervan denken dat het beter voor mij is om een eigen site in te richten.
    Denk ik weleens waartoe doe ik al die moeite, Ridzerd hoeft alleen maar te kiezen en te plaatsen. Terwijl ik met hart en ziel Steiners gedachte goed probeer te begrijpen vanuit mijn persoonlijke situatie.
    Ik vind het geweldig dat deze site er is, maar ik weet dat er heel veel site’s zijn, waar ik voor een tijdje terecht kan. Maar deze site is uit mijn leven gegrepen, Het opvoedkundig onderwijs aspect van geloof heb ik aan mijn vrouw overgelaten en daarin kom ik nu mijn kinderen tegen.
    Mijn ijkpunten van het leven op aarde, als deze site alleen bedoeld is om de Antroposofie te promoten, zonder uitwisseling van kerngedachtes ben ik weg van deze site, immers hoort men alleen wat men horen wil.
    Tot zover
    Groetjes Walter.

    1. Het is geheel toevallig, Walter, dat dit citaat aansluit bij het vorige citaat. Ik ga nooit bewust op zoek naar een citaat dat moet aansluiten bij een vorig citaat of bij een reactie op een citaat.
      Ik lees vrijwel dagelijks in een voordrachtenserie van Steiner en als ik daar dan iets tegenkom, dat me goed lijkt om te plaatsen, vertaal ik dat en plaats ik het op zondag. Voorheen probeerde ik elke dag met wat nieuws te komen, maar dat werd me te veel. Daarom plaats ik nu op de andere zes dagen een citaat dat ik al eerder heb geplaatst. Die haal ik dan tamelijk willekeurig uit de lange lijst van eerder geplaatste citaten.
      Ik reageer niet zo vaak terug op je reacties en ook niet op anderen, eigenlijk ook om de reden, dat het al gauw een discussie zonder einde wordt. Want als jij bijvoorbeeld reageert en ik reageer daar weer op terug en anderen reageren daar dan weer op, dan zit je voor dat je het weet de halve of zelfs de hele dag heen en weer te schrijven.
      Maar je belangstelling voor deze Steinerwebsite wordt zeer door mij op prijs gesteld. Je reacties vind ik het meest interessant als je over je eigen levenservaringen schrijft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s