Over examens voor leraar/onderwijzer  

Men examineert tegenwoordig degenen die leraar willen worden erop of ze dit of dat weten. Maar wat stelt men daardoor vast? In de regel toch enkel dat de persoon in kwestie een keer in de tijd voordat hij het examen afleggen moet iets in zijn hoofd gehamsterd heeft, wat hij, als hij enigszins geschikt is, voor ieder afzonderlijk lesuur ook uit zo en zo veel boeken zou kunnen lezen, wat men zich dag voor dag voor het onderwijs eigen zou kunnen maken, waarvoor het helemaal niet noodzakelijk is het op deze manier te verwerven, zoals het tegenwoordig wordt gedaan. Wat echter vóór alles bij een dergelijk examen nodig zou zijn, is dat men te weten zou moeten komen of de betrokken persoon hart en gevoel heeft, of hij er aanleg voor heeft (Duits: ob er das Blut dafür hat), geleidelijk een goede verhouding van zichzelf met de kinderen tot stand te brengen. Niet de kennis zou men door het examen moeten onderzoeken, maar men zou moeten nagaan hoe sterk en hoe veel de persoon mens is.

Bron: Rudolf Steiner – GA 181 – Weltenleben/Anthroposophische Lebensgaben /Bewußtseins-Notwendigkeiten für Gegenwart und Zukunft – Berlijn, 26 maart 1918 (bladzijde 136)

6 gedachtes over “Over examens voor leraar/onderwijzer  

  1. Haike

    Nou wordt het interessant…. want hoe ga ik dat constateren?? En hoeveel mens moet ik zelf zijn/hebben om er iets zinnigs van te kunnen zien bij een ander?

  2. Bernard

    Ik denk dat het allebei moet. Een leraar moet de klas niet een les voor zijn, hij/zij moet voldoende basiskennis bezitten, en natuurlijk boeken (of internet) kunnen raadplegen uiteraard, om actueel te blijven. Aan een examen van 30 jaar geleden heb je ook niet zoveel.
    Maar de persoonlijkheid is uiteraard een factor van groot belang, waar zeker naar gekeken wordt. Ik denk dat het het taalgebruik in de Duitstalige cultuur van 1918 was, dat Steiner het zo noemde: ‘nagaan hoe sterk en hoe veel de persoon mens is’. Haike heeft gelijk: wat is dat precies? Nu zouden we zeker een aantal persoonlijke kwaliteiten kunnen benoemen.

  3. walterhebing

    Dit citaat is heel acrueel vandaag de dag. Immers de docenten en studenten werden vandaag door minister Asscher opgeroepen om meer aandacht te besteden aan omgaan met veranderingen, immers het beroepenveld wordt steeds meer overgenomen door automatisering tot zelfs in de verzorging aan toe!
    De vermaterialisering(mechanisering) van relaties tussen mensen is in volle gang, waar het tot nu toe eerst de mechanisering tussen mens en de grondstoffen betrof, toen de mechanisering tussen plant en mens, toen tussen mens en dier, worden nu de intermenselijke verhoudingen gemechaniseerd.
    Ik ben via het opbouwwerk en het buurtwerk, het vormingswerk ingerold, alwaar ik docent werd van allerlei vakken, ik had nog nooit voor ’n klas gestaan en zeker niet voor ’n klas met zestien opgeschoten jongeren van allerlei standen uit de diverse omliggende dorpen en steden!
    Ik herinner me nog goed dat je meer politieagent dan leraar was, de leerlingen waren nog leerplichtig en wilde destijds noch naar school, noch werken, ga daar maar eens aanstaan!
    Gisteren was mijn vrouw jarig ze werd zestig en kreeg een kaart waarop met grote letters gedrukt staat: De hardest years are between 6 and 60! In wezen klopt dat gegeven wel, immers je moet in die jaren voldoen aan de maatschappelijke verplichtingen, hoe onredelijk die vaak ook zijn. Precies die onredelijke kanten van onze maatschappij wisten deze pubers wonderwel te verwoorden. Ik heb dan ook meer geleden door het steeds wisselende beleid van de diverse directies dan door de opstandigheid van de pubers. Instellingen hadden prachtige doelstellingen, maar als je ernaar handelde, kwam je maar al te vaak in conflict met de leidinggevende en moest ik bij de directie op het matje komen om me te verantwoorden! Dan kreeg je vaak te horen: Walter, dat staat wel in onze doelstelling, maar dat wil niet zeggen dat we dat zo moeten uitvoeren! Het is ons streven om dat ooit zo uit te voeren!
    Ik vond en vind dat nog steeds oplichterij! Bij de doelstelling van de Anthroposofie heb ik ook zo mijn twijfels, immers deze luidt:
    Antroposofie is een weg naar inzicht die het geestelijke in de mens met het geestelijke in de kosmos wil verbinden. Zij maakt zich in de mens kenbaar als een behoefte van het hart en van het gevoel. Zij moet haar rechtvaardiging vinden in het vermogen deze behoeften te bevredigen. Alleen diegene die in de antroposofie vindt waar hij vanuit zijn gemoed naar zoeken moet, kan haar waarde erkennen. Daarom kunnen antroposofen alleen mensen zijn die bepaalde vragen over het wezen van de mens en wereld even existentieel ervaren als zij honger en dorst ervaren.”
    Immers Steiner zegt ergens zelf dat pasgeboren kinderen de schakel zijn tussen de kosmische en de wereldgeest, echter ik kan geen document van Steiner vinden, waarin Steiner de maatschappij aanmoedigt een kind in de open lucht te baren of in een stal!
    Immers na Steiner zegt elk kind wordt als een totaal zinnelijk wezen geboren en zuigt de omgeving als dusdanig op. Met andere woorden elk kind zuigt een andere zinnelijke omgeving op, op het Himalaya gebergte geboren te worden is anders dan in een dal tussen twee bergruggen in Zwitserland of in Siberië of in de oerwouden van Afrika of zuid-Amerika.
    Ook is het een verschil of in een stal of in een paleis geboren wordt, met andere woorden: Niet het kind moet opgevoed worden maar de culturen om het kind de ruimte te geven zijn Goddelijke zintuiglijke ervaringen van het eerste uur te kunnen openbaren! Het kind wordt opgevoed tot een radartje(behoefte) in een bepaalde cultuur te vervullen, liefst een bepaald specialisme.
    Echter de mens(kind) is van oorsprong één met alles wat is, elk kind lijdt onder het juk van het onderwijs en de daardoor verkregen wereld ordening!
    In die zin sluit mijn reactie naadloos aan met het Steinercitaat van vandaag, immers het volkeren karma is verbonden met het persoonlijk karma.
    Het is aan de culturen om het kind centraal te stellen in hun geesten, pas dan kan het kind(Kerstkind) zich ten volle ontplooien.
    Het Androgyne zijn van de mens kan zich dan voltrekken en is er geen man, vrouw of kind meer maar één levensgeest! Die de kosmische krachten op aarde bundelt, opdat baarmoeder aarde het Goddelijke openbaart!
    Klinkt net als de doelstelling van de Anthroposofie, echter met dit verschil: Niet het kind maar de wereldgeest, nu opgedeeld in culturen, moet opgevoed worden om samen, de kosmische geest(kind) in waarde te kunnen ontvangen! Niet wie de jeugd bindt heeft de toekomst, maar degene die de jeugd toelaat heeft de toekomst! Ten minste dat heb ik geleerd tijdens mijn leraarsschap.
    Tot zover
    Vriendelijke groet Walter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s