Het geringste heeft een belang dat reikt tot in alle tijden

De mens in de middeleeuwen werkte zes dagen per week en op zondag ging hij naar de kerk. Daar hoorde hij dat zijn dagelijkse arbeid weliswaar een tijdelijke betekenis heeft, maar dat het anderzijds ook een eeuwige betekenis heeft; er hörte, wie es sich einfügt in den grossen Weltengang (moeilijk vertaalbaar voor mij). Zo wist hij dat het geringste wat hij deed een belang had dat reikt tot in alle tijden. Het bewustzijn dat wat de mens doet op alle mensen en alle tijden een uitwerking heeft, is echter juist bij de dragers van scholing en ontwikkeling in de laatste eeuwen en met name in de 19de eeuw verloren gegaan.

Bron: Rudolf Steiner – GA 53 – Ursprung und Ziel des Menschen / Grundbegriffe der Geisteswissenschaft  Berlijn, 29 september 1904 (bladzijde 21-22)

Eerder geplaatst op 26 april 2012.

4 gedachtes over “Het geringste heeft een belang dat reikt tot in alle tijden

  1. Wist de middeleeuwse mens dat door zelf na te denken of is dat voor hen bedacht door de kerk omdat zij de denkautomaten geworden waren waarover Steiner spreekt in GA190. Een mooie uitspraak uit deze voordracht vindt ik de volgende: ” Het is vandaag noodzakelijk om heel concreet te leren kijken naar de bovenzinnelijke werelden. Wij staan nu in het tijdvak waarin een grote omkeer moet plaatsvinden : de mensen moeten werkelijk denkende mensen worden in plaats van denkautomaten. Het is verschrikkelijk nietwaar wanneer men zoiets zegt, want de mensen van deze tijd beschouwen zichzelf vanzelfsprekend als denkende mensen, en als men van hen verlangt dat ze nu eens gaan denkende mensen worden, dan vinden ze dat eigenlijk een belediging. Maar toch is het zo. “

    1. henri

      De christelijke denkers en theologen nog meer de kerkvaders zaten met een vraagstuk ivm met het werkelijkheidsbeeld door wat de leer en inzichten van het Platonisme gebracht hadden en daarna het Aristotelisme in verband met het bestaan van een ideeënwereld enerzijds en het zogenaamde zelf aanschouwen en ervaren van de natuur met de eigen zintuigen .
      De christelijke (middeleeuwse ) mens zelf richtte zich meer naar het zieleleven van het hiernamaals , naar het gevoelsleven dus en daarnaast moest hij door het christelijk dogma j leven met de openbaringen en de heilsleer die alleen voor de waarheid borg stonden .
      Dit bracht dan een nog meer lostrekken teweeg van het eigen denken van de mens omdat men alles buiten de mens diende te zoeken , zowel de ideeën wereld als de werkelijkheid de dingen in de natuur .
      De natuurwetenschapper en dichter Goethe kon zich daar helemaal niet in vinden en zag dit als een ongezond denken , alles buiten de mens te moeten plaatsen, zowel de ideeën wereld als de ervaringen van de mens zelf .
      De mens kan maar door een eigen denken een aan- en beschouwen van de natuur en de ideeën die daarin liggen , en op zich door zijn verstand en denken te laten inwerken tot een waarnemen van de werkelijkheid komen.

  2. errantenl

    “er hörte, wie es sich einfügt in den grossen Weltengang”
    Ik denk dat een bijna letterlijke vertaling aardig de kern overbrengt: “hij hoorde, hoe het zich invoegt in het grote wereldgebeuren”

  3. Walter Hebing

    Precies daar ligt de kern van mijn betoog, hoe kan een mens zich op aarde indenken dat hij boven een kind jonger dan zes dagen staat? Steiner noemt het, het edelste metaal op aarde, waarom wil hij het dan smeden?
    Tot zover
    Groetjes Walter!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s