Woede

De woede is iets wat de mens in eerste instantie geheel niet in de hand heeft. Slechts beetje bij beetje kan men zich het woedend worden afwennen. Dat kan alleen langzaam gaan en de mens moet geduld met zichzelf hebben. Als men gelooft dit in een handomdraai voor elkaar te kunnen krijgen, dan moet ik de anekdote herhalen van een leraar die het er bijzonder veel aan gelegen was om bij zijn schoolkinderen de boosheid uit te drijven. En toen hij na voortdurende pogingen in dit opzicht het beleefde dat een jongen toch woedend werd, hij zelf zo kwaad werd dat hij het kind de inktpot naar het hoofd gooide.

Bron: Rudolf Steiner – GA 130 – Das esoterische Christentum und die geistige Führung der Menschheit – Leipzig, 5 november 1911 (bladzijde 128)

Eerder geplaatst op 21 april 2012.

24 gedachtes over “Woede

  1. henri

    Onze leraar latijn smeet bij regelmaat zijn hele bos sleutels naar de overkant van het klaslokaal , dit om zijn woorden meer kracht bij te zetten in zijn betoog,.een andere vorm van woede …

  2. Haike

    Woede is een lastige tegenstander… en ik kan nou niet zeggen dat mijn cholerische temperament het er allemaal simpeler op maakt…. Om maar weer eens duidelijk te maken dat het aan de omstandigheden ligt, en niet aan mezelf. Daar ligt het nooit aan, het is altijd de ander of mijn temperament, niet ik zelf….. 😊

  3. Een extreme vorm van woede is de blinde woede, die ik van jongs af aan meemaakte met mijn vader. Als verzetsman van 18-19 jaar werd hij verraden, ter dood veroordeeld en in twee kampen ondergebracht, Amerfoort en Vught. Toen Vught dichtging weer terug naar Amersfoort.

    Het behoeft geen uitleg denk ik, hoe dit voor een jonge man van 18-19 jaar geweest moet zijn. Dat beetje wat ik van hem weet en dat wat ik er over gelezen heb, maakt me nu op dit moment nog misselijk als ik er over schrijf.
    Wonderwel overleefde hij, maar hoe….

    Één van de uitingen, die ik als jong kind al meekreeg waren de blinde woedeaanvallen die hij had. Van het een op het andere moment kwam dat naar boven. Ik herinner me goed dat ik op schoot zat, hij liedjes voor me zong en dan plotseling in de hoek van de kamer lag, door een van zijn aanvallen. Zie hier de eerste zin van dit citaat.

    Mijn vader heeft er zijn hele leven, hij is 88 jaar geworden, om hier een beetje vanaf te komen om het hanteerbaar te maken. Wát een ‘klus’…
    Jullie begrijpen dat hier veel over te vertellen valt. Wat ik er nog aan toe zou willen voegen is dat het dementieproces waarin mijn vader de laatste jaren van zijn leven mee te maken had, hem geholpen heeft om in een snellere vorm de woede te metamorfoseren in verdriet, dat hij eerder niet kon laten zien. De woede werd steeds minder zichtbaar, het verdriet steeds groter.

    Van zichzelf had mijn vader een heel lief en goed karakter, dat vaak niet gezien werd door zijn ‘andere gedrag’. Ook daar leed hij onder.

    Woede in een extreme vorm. Bij mij roept dat vele vragen op. Ik ben blij met het citaat Ridzerd en ga dit boek van Steiner uit de kast halen om het te herlezen.

    Overigens heb ik hartelijk gelachen om bovenstaande humor.
    Fijne zondag allemaal!
    Annelies

    1. Zeer indrukwekkend wat je hier vertelt, Annelies. Mijn vader heeft ook wel het een en ander meegemaakt in de oorlog, maar hij wilde er nooit over praten. Het enige wat ik weet is dat hij als dwangarbeider in een fabriek in Duitsland heeft gewerkt. Hij was een stille, nerveuze man, maar heel lief en zorgzaam.

      1. Anoniem

        Mijn vader kón er niet over praten Ridzerd. Hij was heel bang om de deksel van zijn ketel te halen, omdat hij zichzelf zo al niet in de hand had….Geen psychiater, psycholoog die het voor elkaar kreeg om hem te laten praten. Pas tijdens het proces van dementie kwamen er verhalen los, toen hij steeds meer ont-ik-te. Een ongelooflijke boeiende tijd om te zien dat dementie niet voor niets is. Mijn vader heeft deze aandoening zeer geholpen, voor zover ik dit kan zien…

        Jan Pieter van der Steen heeft ook een boeiend boek over dementie geschreven, aanbevelingswaardig!
        Hersenschimmen heb ik vaak gelezen, een prachtig boek.
        Ook in de Duitse taal zijn goede boeken over dementie geschreven, waaronder “Demenz ist anders” door Stefan Beyer.
        Het boek van Marko van Gerven en Christina van Tellingen e.a. waar John het over heeft ken ik nog niet. Dank voor de tip John.

  4. Goed onderwerp en mooi en interessant commentaar. Woede in zijn extreemste vorm en graad wordt ook wel aangeduid als razernij. In combinatie met doldriftigheid kan dat eventueel gevaarlijke vormen aannemen natuurlijk. Wordt ook aangeroerd in die prachtige voordrachtenreeks van Rudolf Steiner: Metamorfosen van de ziel.

    Vanavond Nederland versus Mexico (voetbal), waarbij gemoederen verhit kunnen/zullen raken. Sommige mensen bijten letterlijk van zich af:

    Over dementie is nu een prachtig boek verschenen, geschreven door Marko van Gerven en Christina van Tellingen. In diverse boekhandels verkrijgbaar voor €15,- En als e-book exemplaar (pdf) gratis beschikbaar gesteld: Dementie en Ik (2014).

    1. Herstel, het boekwerk ‘Dementie en ik‘ is geschreven door diverse auteurs, nader genoemd in het boek, onder redactie van Marko van Gerven en Christina van Tellingen. Ik ga het dit jaar zeker lezen. Vind dit een uiterst belangrijk en maatschappelijk relevant onderwerp.

      1. En de voortreffelijke onderzoeker en wetenschapper Arie Bos heeft deel 3, Speciële themata geheten, van het bovengenoemde boek voor zijn rekening genomen zie ik nu. Zeker Marko van Gerven, ook een door mij gewaardeerd wetenschapper, en Arie Bos leggen een vruchtbaar samenwerkingsverband aan de dag.

      2. J. Bernlef heeft ook een boek over dementie geschreven, Hersenschimmen. Ik heb het jaren geleden gelezen. Ik weet alleen nog dat ik het een mooi en goed boek vond, maar voor de rest ben ik alles vergeten, want ik word zelf ook dement. 😉

      3. Dat lijkt me één van de vreselijkste dingen die je overkomen kan, dement raken. Ja dat boek van Bernlef wil ik toch nog een keer gaan lezen. De afgelopen decennia ben ik zo gefocust geraakt op nonfictiemateriaal, dat opname en verwerking van literatuur er bij mij wellicht al te zeer bij inschoot.

      4. Ja, lijkt mij ook, John. Het komt in mijn familie vrij veel voor. Mijn ouders waren niet dement, maar een broer en een zus van mijn vader wel en ook mijn opa van moeders kant.

  5. Over de vehouding toorn en liefde het volgende:
    Dat is het geheim van het volgende tijdperk, dat door wat in de mensheid gebeurt, de goddelijke liefde zal verschijnen in de vorm van de goddelijke toorn – de goddelijke toorn, die zal beschermen tegen alle materiële vormen, die ontstaan vanwege het materialistische bewustzijnstijdperk, die beschermen zal daardoor, dat hij deze vormen laat ondergaan, voordat deze verder beschadigend kunnen werken. Uitgaand van dat, wat voor de schrijver van de Apokalypse (Johanne red.) verschijnt, spreekt hij van de uitgieting van de toornschalen in het volgende tijdperk. ( Openb. 16:1) Dat is wat in de mysteriën uitgesproken werd in een zin, die ontzettend schokkend op de betreffende inwijdeling inwerkte: in de sfeer van de menselijke illusie treedt de goddelijke liefde in de vorm van de goddelijke toorn in verschijning.

    1. Door cynici wordt hij met allerlei afbeeldingen, uitdossingen en filmpjes als zodanig afgeschilderd, De FIFA volstaat met een voor hem geldend voetbalverbod van 9 wedstrijden en vier maanden.

      1. Er zijn cynici, maar ook humoristen. Het schijnt dat deze Voetballer opgegroeid is op de straat, met straat manieren zoals van zich afbijten etc, straatvechten waarbij alles veroorloofd is. Nu zich opgewerkt hebbende tot de volkssport voetbal en in momenten van grote emotionaliteit valt hij terug in deze straatvechtsport mentaliteit.

      2. Er bestaan verschillende soorten humor, waaronder onder andere (1) sarcasme, gevoed door cynisme, en (2) ironie (wijzen op echte tegenstellingen en paradoxen). Voor meer daarover zie bijvoorbeeld het volgende essay van Rudolf Steiner: Humor in relatie tot kunst en leven (1890/91).

        Zeker ook bij een straatvechter kan woede in de loop van zijn leven transformeren naar (meer) mildheid. Maar ja, Suarez is nu 27 jaar. Way to go. Op zijn manier een begaafde kerel. Maar zoals Clint Eastwood (personage Callahan; Dirty Harry) verscheidende malen uitsprak: A man has to no his limitations:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s