Al onze wijsheid danken wij aan leed en pijn in vervlogen aardelevens

Het is van groot belang om duidelijk in te zien hoe men alles wat men in de loop van een leven heeft beleefd – gevoelens over de wereld, lust, pijn en zo meer -, in de geestelijke wereld om zich heen heeft als buitenwereld. Het is niet droevig dat zich de smarten zich daar om ons heen uitbreiden. Dat is in het geheel niet treurig, want al het lijden is daar om ons heen aanwezig als onweer hier in de zintuiglijke wereld, en alle vreugdevolle ervaringen zijn daar als wonderbaarlijke wolkenluchten. En juist wat wij zelf innerlijk hebben beleefd, dat is daar niet zoals hier innerlijk in ons, maar in deze uiterlijke vormen in onze omgeving, zoals natuurbeelden. Het is rondom ons, alsof het in beelden, klanken of atmosferische verschijnselen om ons heen zou zijn; het is geobjectiveerd als hemelse vormen. Dat bijvoorbeeld de smarten ons tegemoet stralen, is – zoals ik zei – niet bedroevend, netzomin als het hier in het leven bedroevend is als bliksem en donder ons omgeven; want wie de samenhang inziet, die weet wat wij aan pijn en smart te danken hebben. Juist wie leed en smart heeft ervaren, zal altijd zeggen, dat weliswaar vreugden dankbaar worden aanvaard, maar dat men de smarten en pijn niet zou moeten missen. Al onze wijsheid danken wij aan leed en pijn van het vervlogen aardeleven. Een gezicht dat in dit leven met een uitdrukking van wijsheid verschijnt, is zo doordat het de wereldsamenhang in een vroeger leven als smart heeft ervaren.

Bron: Rudolf Steiner – GA 100 – Menschheitsentwickelung und Christus-Erkenntnis – Kassel 20 juni 1907 (bladzijde 58-59)

Eerder geplaatst op 5 februari 2012

Advertenties

6 gedachtes over “Al onze wijsheid danken wij aan leed en pijn in vervlogen aardelevens

  1. henri

    Ik las onlangs dat een mens die oud wordt ‘wijsheid’ meebrengt naar de geestelijke wereld omdat zijn etherisch lichaam jonger wordt naarmate het verouderen van het stoffelijke lichaam .
    Andersom brengt een jong gestorvene , die nog een oud etherlichaam bezit veel wilskracht naar de geestelijke wereld omdat deze nog niet gebruikt zijn , maar weing wijsheid .
    Het klopt dus want hetgestorven kleine kind heeft immers nog haast geen smart en leed ervaren .

  2. Walter Hebing

    Die Ridzerd toch! Met dit citaat van Steiner brengt hij al de geledingen van mijn lichaam in stelling! Op zich heel goed, want misschien brengt het de onderste steen van onze wijsheid naar boven. Echter ik denk eerder het omgekeerde, het is namelijk de vraag of de mens wijzer wordt van pijn en leed?
    Als ik pijn of leed ervaar, sta ik niet open voor het wereldgebeuren, maar laat me in een ziekenhuis opnemen om de pijn te bestrijden of benader ik instanties die me helpen om het leed wat ik aanschouw te verminderen.
    Ik noem mijn opgebouwde ervaringen met al die instellingen en instanties geen (Eigen)Wijsheid!
    Ik zou het omgekeerde willen zeggen, de Wijsheid die op dit moment op aarde regeert, belet kinderen om (Levens) Wijs te worden. Wijs waren ze al voordat ze op aarde kwamen, maar levenswijs kan men alleen maar op aarde worden. En de mens is pas levenswijs als hij de minste van Godsscheppingen ziet als deel van Hem. Ik herhaal even de woorden uit het Onze Vader van Jezus. “Bron van zijn, die ik ontmoet in wat me ontroert, ik geef u een naam opdat ik u een plaats kan geven in mijn leven”!
    In zekere zin heeft het woord ons van het Leven beroofd, een half dode man in ons portiek, de ambulance komt hem wel ophalen. Eraan voorbijgaand dat het een deel van Goddelijke zelf is! Een baby bij het afval dumpen in de hoop dat iemand hem vindt, is iets anders dan Mozes in een rieten mandje in de Nijl dumpen onder vrouwelijke begeleiding!

    Ik zie de wijsheid van de mens op aarde niet toenemen, eerder verslechteren. Onweer zoals Donder en Bliksem beschouw ik als een teken van nalatigheid van de mens, de lading tussen aardse en kosmische krachten hopen zich op en ontaarden/ontkosmischeren zich in onweer!
    In wezen is de mens het centrum van kosmische en onderaardse krachten, maar weigert dat aan te nemen.
    Aan ene kant komen dan woorden, zoals: “Onze grootste Angst is niet hetgeen we niet kunnen, maar hetgeen we wel kunnen!” (Marianne Williamson).
    Precies daar raken vele woorden Het Woord. In den beginne was er het Woord het Woord was bij God en het Woord is God! Het Woord is vlees(Leven) geworden, met de mens als toppunt ervan! De mens heeft zowel het toppunt(astronomisch) als het diepte punt(atoombom) van zijn bereikt, met allerlei woorden(talen) die eraan gepaard gaan. Echter ik kan er geen wijsheid aan ontleden, het graf voor de mens was met de komst van piramide’s, tempels, moskeeën, kathedralen op aarde al diep genoeg gegraven.
    Ooit zal de mens moeten gaan beseffen, dat er geen torens van Babel op aarde gebouwd zouden moeten worden, ten koste van wat dan ook op aarde! De mens is uitgenodigd om te genieten van het Goddelijk zijn en langs die weg hem te ontmoeten, hij is overal en nergens, net als onze angst!
    Tot zover
    Vriendelijke groet.
    Walter Hebing

    1. Haike

      Walter,

      Ziek zijn is een proces wat je alleen hier door kan maken, gewoon om het simpele feit dat je hier een fysiek lichaam hebt, en als je door de poort van de dood gaat niet meer, het opdoen van een dergelijke ervaring gaat daar verloren.

      Natuurlijk wens ik niemand kanker, of een andere moeilijke situatie toe. Maar ziek zijn kun je ook interpreteren als zodanig dat iemand er “Beter” van wordt. En daar bedoel ik niet mee dat iemand als zodanig fysiek herstelt, maar rijker van Geest kan worden.

      Zo heb ik kunnen waarnemen aan 1 van mijn twee petekinderen dat nadat hij als klein jongetje een aantal kinderziektes had doorgemaakt, gewoon een ander mens was geworden. Wat hij zei en dacht was totaal anders dan voor hij Mazelen had gehad, zoals ik het althans ervoer. Door mijn ogen bezien was het voor hem een toegevoegde waarde. Ik zag beter wie hij was en wat hij wilde dan daarvoor.

      Zo ook mijn eigen proces met mijn hersentumor, het beperkt me tot de dag van vandaag in mijn (fysieke) functioneren, maar ik was nooit de man geworden die ik nu ben, en nog steeds moet ik me er nog mee uiteenzetten, maar heb me daardoor wel een mate van (eigen) wijsheid kunnen veroveren wat me de indruk geeft dat ik er een rijker man van geworden ben. Ik durf ook hardop tegen een ieder te zeggen dat ik die tumor niet had willen missen! Waarbij ik het verder niemand aanbeveel.

      En alleen daar waar het je raakt, hetzij Geestelijk, hetzij fysiek kun je een ontwikkeling doormaken… Ik heb het voorbeeld wel eens eerder hier vermeld; die Zilveren lepel gaat alleen maar glanzen als ze gepoetst wordt, en poetsen is niks anders dan weerstand uitoefenen, pas dan zal er glans komen.. Jij haalt het Johannes evangelie aan, iets verderop in dat zelfde stuk staat: “En het licht schijnt in de Duisternis, en de Duisternis heeft het niet begrepen…”

      1. Haike

        Ja dat is mooi helaas vindt je dat niet of nauwelijks terug in de alles overheersende reguliere geneeskunde. Gelukkig kwam ik bij Pieter Witvliet dit tegen: http://antroposofieeeninspiratie.wordpress.com/2014/03/09/anderen-over-wetenschap-2/
        De Neuroloog Jan van Gijn ” Dokter zijn is meer dan alleen een slecht werkend lichaamsdeel vervangen” daar ben ik blij mee; het menselijk lichaam is niet te vergelijken met een auto waar je wel ff een nieuw kogellager in kan zetten omdat de oude versleten en stuk is. En dat we af moeten van de ingeroeste gewoonte dat er een scheiding bestaat tussen lichaam en Geest. Zo’n uitspraak geeft mij hoop.

  3. Toch even reageren op het bovenstaande:
    Citaat van dhr. Hebing:
    “Als ik pijn of leed ervaar, sta ik niet open voor het wereldgebeuren, maar laat me in een ziekenhuis opnemen om de pijn te bestrijden of benader ik instanties die me helpen om het leed wat ik aanschouw te verminderen.
    Ik noem mijn opgebouwde ervaringen met al die instellingen en instanties geen (Eigen)Wijsheid!” einde citaat.

    Niet tijdens dat proces, mee eens, want dan ben je veel te veel bezig met je herstel. Maar er kan wel een proces in gang worden gezet.
    Helaas (?) praat ik uit eigen ervaring. Ik wil mijzelf niet wijs noemen. Maar ik sta nu zeker heel anders in het leven dan voor die lijdensweg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s