De grootste schade van de huidige civilisatie

Onze wetenschappen, waardoor natuurlijk ook de leraren tegenwoordig worden opgeleid, bevat in feite geheel niets over de wereld. Ze bevatten fysieke wetten, wiskundige samenhangen, beschrijvingen van processen in de cel, allerlei tegenstrijdigheden over het verloop van de geschiedenis, en als men dit alles bij elkaar bekijkt, dan is het volstrekt niet zo dat het de mensen juist tussen het 15de en 20ste jaar kan interesseren. Wie onbevangen genoeg is om op dit gebied observaties te doen, die moet het duidelijk zijn dat het de diepste interesses van de mensen op deze leeftijd nu eenmaal eenvoudig niet bevredigen kan. Maar doordat de mens niet genoeg interesse voor de buitenwereld heeft, wordt hij op zichzelf gericht; daardoor begint hij in zichzelf van alles uit te broeden. En over het geheel moet men zeggen: Als men de grootste schade van de huidige civilisatie in overweging wil nemen, dan bestaat deze in wezen eigenlijk vooral erin dat de mensen veel te veel met zichzelf bezig zijn, dat ze in feite een groot deel van hun vrije tijd niet besteden om zich met de wereld bezig te houden, maar zich ermee bezig te houden hoe het hun zelf gaat, hun eigen wel en wee. Vanzelfsprekend kan men toch, als de noodzaak ertoe is, zich met zulke dingen bezig houden; men moet zich zelfs, als men ziek is, daarmee bezig houden. Maar de mensen houden zich niet enkel in zieke toestand, maar ook in redelijk gezonde toestand geheel met zichzelf bezig.

Bron: Rudolf Steiner – GA 302a – Erziehung und Unterricht aus Menschenerkenntnis – Stuttgart, 21 juni 1922 (bladzijde 77)

2 gedachtes over “De grootste schade van de huidige civilisatie

  1. Daarom had ik vroeger ook het gevoel dat ik in het algemeen mijn tijd op school aan het verdoen was..Het interesseerde me weinig wat men mij daar probeerde bij te brengen op een enkele uitzondering na, waar het enthousiasme van een leraar mij inspireerde.En dat was helaas geen vrije school.

  2. Baldu

    Tja, ik spijbelde toen ook nogal wat af, en was bij nader inzien eigenlijk op de vlucht voor het ‘van buiten leren’ van zaken die niet ‘van binnen’ kwamen.
    Al die lessen met voorgekauwde en dode stof, konden mij niet bekoren. Wat mij wel bekoorde was de verhalen van onze biologie-leraar die altijd van alles vertelde over wat hij in bos, tuin of wat dan ook had opgemerkt en hoe dat leven dan in elkaar stak. Op een of andere manier wist hij mij te boeien, omdat hij ‘dicht-bij’ de grote vragen van en over het leven kwam. Een ander ding wat mij bekoorde was het luisteren en maken van muziek.
    De mensen waarmee ik graag omging waren vaak ruim 10 jaar ouder dan ikzelf, en behoorden [volgens anderen] tot de ‘alternatieve typen’. Tja, ik herkende wel dat zodra men met dat stigma kwam bij bepaalde mensen, dat het wel die mensen waren waarmee ik gesprekken kon voeren over de dingen die achter de dingen verborgen waren. Het waren rebellen en outlaws, en juist de rebel in hen trok mijn aandacht. Sommigen rookten regelmatig een joint, en ze hadden iets gemeenschappelijks: “ze namen meestal niet klakkeloos dingen aan, zonder het te onderzoeken”. Nog altijd ontmoet ik dergelijke mensen, en geniet van hun ongenuanceerdheid in het aangeven van wat zij wel of niet zinvol vinden.
    Baldu

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s