Liefde/Egoïsme

Wat de mensen in liefde aan elkaar bindt, is in verreweg de meeste gevallen egoïsme. Men houdt van de ander, omdat men het als aangenaam ervaart in de nabijheid van het geliefde wezen te zijn. De goede goden hebben het egoïsme moeten gebruiken om de mensen tot liefde op te voeden.

Bron: Rudolf Steiner – GA 266c – Aus den Inhalten der esoterischen Stunden – Band 3 – Stockholm, 8. Juni 1913 (bladzijde 147)

P.S. Soortgelijke uitspraken komt men bij Steiner wel vaker tegen. Het lijkt bij Steiner wel dat alles waarbij men ook zelf nog wat voldoening en plezier ondervindt egoïsme is. Hij zegt overigens nergens dat egoïsme per definitie verkeerd is, integendeel, egoïsme kan ook een heilzame werking hebben. Maar echte “hoge, zuivere, geestelijke” liefde is het volgens hem toch niet als men zelf ook voldoening heeft wanneer men uit liefde of medelijden iets voor een ander doet. Wanneer is een of andere actie dan geen egoïsme? Pas als we het doen uit plichtsgevoel, hoewel we er zelf helemaal geen voldoening in vinden? Kortom, raadselachtige uitspraken.

11 gedachtes over “Liefde/Egoïsme

  1. Ik denk dat ik nog onvoldoende ver ontwikkeld ben om dit helemaal te begrijpen.
    Ik ben al een tijd geleden tot de conclusie gekomen dat je al het goeds dat je doet in feite ook voor jezelf doet. Het is fijn om iemand te helpen en om te geven en iemand blij te maken. Dus egoïstisch????
    Hoe voelt het dan als je helpt, geeft en blij maakt zonder egoïsme???

    1. baldu

      Hoi Hedvig

      Je vraag is terrecht “hoe voelt het als je helpt, geeft en blij maakt zonder egoisme”. Ik probeer er een antwoord op te geven, niet vanuit het echte weten, maar vanuit een visie naar dat stadium toe. Ik denk dat er als egoisme ontbreekt, het ego volledig transparant is geworden en dus kleurloos en zonder enig oordeel is. Zonder oordeel betekent dan ‘zonder voor- en afkeuren, maar wel met focus en richting, waarin enkel en alleen zoals Jezus al eens zei “de wil des Vaders alles heeft overgenomen”. Dat betekent onpersoonlijk persoonlijk zijn, en daarin passen zelfs emoties en passies niet meer, maar ware neutraliteit waarin altijd de ziel van de ander wordt gediend. Daarvoor is nodig dat de ziel de regie over de persoonlijkheid overgenomen heeft. Er wordt dan niet meer naar de uiterlijke verschijnselen van het leven gekeken, niet meer de omstandigheden tellen waarin iedereen toch een andere beleving en dus oordeel over heeft, maar er wordt achter alle vormen gezien en gekend, wat werkelijk noodzakelijk is.
      Kan iemand zich maar voorstellen wat een mens, waarin dit Bewustzijn Bewust geworden is ervaart? Neen, slechts hij/zij waarin de Essentie in zichzelf volledig is ontwaakt en dus Ge-incarneerd, Kent en Weet, en handelt zonder dat daar gevoelens aan te pas komen.
      Deze mens streeft niet naar geluk, zoals velen dat kennen, maar is in Gelukzaligheid opgenomen, en dat is iets dat niets te maken heeft met elkaar kunnen of mogen helpen, maar met ware Dienstbaarheid aan het ware Zelf, en daardoor alle zielen als Een en hetzelfde ziet, ongeacht de evolutie die deze doorgaan heeft.
      Dus…………. zoiets voelt niet, het IS.
      Heeft Baldu dit verworven? Allerminst, want dan zou er niet zoiets als Baldu bestaan die hier schrijft, maar iets dat door Baldu heenwerkt, waarin de Wil van God geKend en geDiend wordt, enkel en alleen omwille van Waarheid en Liefde.
      Ik hoop, en daarmee laat ik verwachting en dus onvolkomenheid zien, dat je voelt wat ik hiermee wil zeggen Hedvig

      Baldu

    1. Weet je Ridzerd, omdat ik me er dus niets bij voor kan stellen, ga ik er gewoon mee door, met helpen, geven en mensen blij maken.
      Dan ben ik maar egoïstisch omdat het meestal heel fijn is om te doen.
      Dat is dan nog altijd veeeeel beter dan het gemene egoïsme, als ik het kinderlijk mag uitdrukken. 🙂

      En Baldu, ik kan je redenatie wel volgen maar absoluut niet in de praktijk brengen. Ik heb nog veel werk te verrichten………..

  2. baldu

    Ja, ware Liefde kent geen persoonlijke agenda, of deze nu bewust of onbewust meespelen doet er niet toe. Ware Liefde is Dat wat steeds de ander zoekt, geen voorbehoud kent, dus onvoorwaardelijk is. Zij laat vrij, of de ander nu aanvaardt of afwijst.
    De mens, dus ook ik, kent de ware Liefde niet meer werkelijk, hoezeer we er ook naar zeggen te verlangen, is ook dat verlangen iets dat zelf-zuchtig is.
    Alles wat wij doen, doen wij om onszelf, als we zeggen “het voelt goed te kunnen helpen”, is er reeds een agenda want er is een onderscheid tussen wel en niet goed voelen, en daaraan meten wij iets af.
    Ook Vivekananda zei, “alles wat we doen, is voor onszelf”, alles is en schept immers karma. Dat wil inderdaad niet zeggen dat dit fout is, want het is tevens een leerschool waarin we stap voor stap het bewustzijn kunnen verwerven dat elke handeling, en ook gedachten zijn handelingen, karma schept.
    Lees eens het verhaal over Liefde, dat Paramahansa Yogananda schreef. Hij toont hierin dat er slechts Een maat van Liefde is, en dat dit ook tekent hoezeer de mens verstrikt is geraakt in zijn eigen denkbeelden over liefde. De liefde die voldoening, troost en nabijheid etc zoekt, is geen Liefde
    Baldu

  3. Zeer interessant, Baldu. Jammer genoeg kan ik lang niet altijd op reacties ingaan, omdat het teveel tijd neemt en ik dan niet meer toe kom aan het speuren en vertalen van nieuwe citaten, want ik probeer als het enigszins mogelijk is, elke dag een nieuw citaat te plaatsen. De reacties zijn altijd welkom en ik lees ze ook altijd, maar men moet mij maar niet kwalijk nemen dat ik niet vaak terugreageer.

  4. Anoniem

    R Steiner kenmerkt de aardse liefde di. de liefde die wij hier in de zintuiglijke wereld beleven als anders van de hogere liefde , wanneer men de bovenzinnelijke wereld heeft betreden dmv inwijding of helderziendheid.
    Alles dient erop ingesteld te zijn te kunnen stand te houden met de inmiddels tijdens het aardeleven verworven ik-krachten wanneer men binnenkomt als ingewijde of na de dood in die andere wereld .
    Het verschil tussen de liefde in de zintuiglijke wereld en die in de hogere wereld ligt hem in het feit dat aardse liefde is gericht op het beleven van de ‘ander’ in jezelf , in je eigen ziel , zoals liefde en leed van die ander beleven net zoals je dat in jezelf beleeft .
    Daarentegen , de liefde in die andere hogere wereld heet ‘ overgave ‘ en berust op het beleven van jezelf in het andere wezen of gebeuren .
    Wanneer nu de ik-krachten ,of het zelfgevoel van het ik of eigen ziel hier te sterk werken in het zintuiglijke aardse leven ,dan kan er niet genoeg aan morele waarden ontwikkeld worden door welwillendheid of medeleven voor de ander .De liefde zou dan tekort schieten om daarvan de vruchten mee te dragen naar die andere wereld. Anderzijds een te zwakke ik beleving hier zou tot gevolg hebben dat je geen stand zou kunnen houden in die elementaire wereld en ook te weinig herinnering zou hebben aan je eigen meegebrachte zielservaringen en uitsluitend in andere wezens en processen zou beleven aldaar .
    Kortom , liefde is de uitdrukking van het geestelijke in de zintuiglijke wereld.
    Aardse liefde wordt ‘ overgave’ in de elementaire wereld : ” ik beleef mij volledig in het andere wezen of de andere gebeurtenis ” .
    Egoisme bestaat uit het voor zichzelf houden , het niet willen naar de buitenweerld uitdragen van de geplukteziele vruchten uit het aardeontwikkelingsproces .Goethe vergeleek het met de plant ,die neemt alles uit de aarde weg om te groeien en te bloeien , maar geeft dan zijn door’ eigen egoisme’ gewonnen pracht en schoonheid bij het afsterven terug aan de aarde als kiemend zaad .Zo dient de mens dmv zijn verworven inzichten met zijn ik de lagere wezensdelen van het astrale lichaam te louteren naar het geestzelf (manas) en hoe verder hij daarmee komt , hoe meer hij het egoisme uitbant .Goethe schreef een boek over het egoisme ‘ Wilhelm Meister’ .

  5. henri

    R Steiner kenmerkt de aardse liefde di. de liefde die wij hier in de zintuiglijke wereld beleven als anders van de hogere liefde , wanneer men de bovenzinnelijke wereld heeft betreden dmv inwijding of helderziendheid.
    Alles dient erop ingesteld te zijn te kunnen stand te houden met de inmiddels tijdens het aardeleven verworven ik-krachten wanneer men binnenkomt als ingewijde of na de dood in die andere wereld .
    Het verschil tussen de liefde in de zintuiglijke wereld en die in de hogere wereld ligt hem in het feit dat aardse liefde is gericht op het beleven van de ‘ander’ in jezelf , in je eigen ziel , zoals liefde en leed van die ander beleven net zoals je dat in jezelf beleeft .
    Daarentegen , de liefde in die andere hogere wereld heet ‘ overgave ‘ en berust op het beleven van jezelf in het andere wezen of gebeuren .
    Wanneer nu de ik-krachten ,of het zelfgevoel van het ik of eigen ziel hier te sterk werken in het zintuiglijke aardse leven ,dan kan er niet genoeg aan morele waarden ontwikkeld worden door welwillendheid of medeleven voor de ander .De liefde zou dan tekort schieten om daarvan de vruchten mee te dragen naar die andere wereld. Anderzijds een te zwakke ik beleving hier zou tot gevolg hebben dat je geen stand zou kunnen houden in die elementaire wereld en ook te weinig herinnering zou hebben aan je eigen meegebrachte zielservaringen en uitsluitend in andere wezens en processen zou beleven aldaar .
    Kortom , liefde is de uitdrukking van het geestelijke in de zintuiglijke wereld.
    Aardse liefde wordt ‘ overgave’ in de elementaire wereld : ” ik beleef mij volledig in het andere wezen of de andere gebeurtenis ” .
    Egoisme bestaat uit het voor zichzelf houden , het niet willen naar de buitenweerld uitdragen van de geplukteziele vruchten uit het aardeontwikkelingsproces .Goethe vergeleek het met de plant ,die neemt alles uit de aarde weg om te groeien en te bloeien , maar geeft dan zijn door’ eigen egoisme’ gewonnen pracht en schoonheid bij het afsterven terug aan de aarde als kiemend zaad .Zo dient de mens dmv zijn verworven inzichten met zijn ik de lagere wezensdelen van het astrale lichaam te louteren naar het geestzelf (manas) en hoe verder hij daarmee komt , hoe meer hij het egoisme uitbant .Goethe schreef een boek over het egoisme ‘ Wilhelm Meister’ .

  6. Duncan

    De bevrijdende, verhelderende gezichtspunten in de schier tegenstrijdige uitspraken van Steiner over egoïsme zijn te vinden in Steiners ‘Spirituele ontwikkeling’ GA 145, en in het boekje ‘Egoïsme en altruïsme’. Ook dat men niet zomaar kan zeggen: ik ga nu altruïstisch zijn (de zgn. ‘School tegen het egoïsme’). — Duncan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s