Geestesziekte/Erfelijkheid

De mensen verwonderen zich erover, dat geestesziekten zoals men ze noemt, door erfelijkheid ontstaan. Geestesziekten zijn echter altijd lichamelijke ziekten, die zich dadurch ausdrücken (?), dat het lichaam zijn functies niet naar behoren uitvoert. De geest wordt niet ziek, de ziel ook niet; geestesziekte is altijd iets fysieks. Dus de mensen verwonderen zich erover, dat iemand, zoals men zegt, geestesziek wordt door overerving. Jazeker, de mens wordt geestesziek door erfelijkheid. Als de ouders, in het bijzonder de moeder, aan tuberculose lijden, of als ze aan een andere ziekte, bijvoorbeeld aderverkalking lijden – dat komt in de jeugd wel minder voor, maar het komt voor bij sommige mensen –, als dus de ouders lijden aan tuberculose, aan aderverkalking, dan zullen de kinderen niet weer aan tuberculose of aderverkalking lijden, maar ze kunnen geestesziek worden.

Bron: Rudolf Steiner – GA 348 – Über Gesundheit und Krankheit – Dornach 24 oktober 1922 (bladzijde 39-40)

17 gedachtes over “Geestesziekte/Erfelijkheid

    1. Maak je geen zorgen, jongen, ikzelf snap van het meeste ook geen hout, maar we hebben hier dan ook te maken met het werk van het grootste genie aller tijden.
      Maar ik vind het wel interessant dat geestesziekten volgens Steiner altijd lichamelijke ziekten zijn. En ook dat geestesziekten niet overgaan van ouder op kind, maar dat andere ziekten als tuberculose of aderverkalking wel kunnen leiden tot geestesziekte bij de kinderen. Met de nadruk op ‘kunnen’, want het hoeft natuurlijk lang niet altijd zo te zijn.

  1. Het lichaam is de spiegel van de geest. Als nu deze spiegel beslagen is of vervormd,bijv. Hol of bol, dan spiegelt zich de gezonde geest wel,maar het lichaam geeft daarvan een vertekend beeld en dat zou je geestesziekte kunnen noemen,althans zo begrijp ik het.

    1. Ja, dat is wel een mooie en goede uitleg. Maar het blijft toch eigenlijk wel een groot raadsel hoe nu een ziekte als bijvoorbeeld tuberculose van de ouders bij de kinderen kan leiden tot geestesziekte.

    2. Haike

      Dat kan ik volgen, ik denk dat elke ziekte die zich fysiek manifesteert een uitdrukking is van de Geest. Maar mijn onbegrip zit nu in het feit dat andermans ziekte een weerslag heeft op hun eigen nageslacht. En volgens mij is dat ook Ridzerd zijn vraag als ik dat goed lees.

  2. Mien

    In Antroposofisch jargon noemen ze de mensen die hier onder LIJDEN : Seelenpflegenbeduerftig. Ik vind dat een mooie term, Ridzerd. Mien

  3. Cisca

    Zo’n citaat lees, herlees en herlees je en iedere keer lijken de woorden wat doorzichtiger te worden en je eerste poging om te begrijpen, te vatten, maakt plaats voor een wijder uitzicht!
    Er gaat een vraag ontstaan: wat houdt geestesziek IN WEZEN in?
    Iedereen heeft hierover, begrijpelijk, zijn eigen opvatting al naar gelang zijn omgevings-ervaringen.
    En wat noemde men destijds en nu “geestesziek”?
    Er komt iets essentieels bij een dergelijke vraag op, namelijk een karmisch aspect dat zich nog niet “prijsgeeft” omdat juist de “verbinding” ouders en hun kinderen (erfelijkheid) hierin belemmerend werkt: te dichtbij!!
    Zomaar iets wat bij me opkomt
    Cisca

  4. Het is bekend dat als een moeder in of voor de zwangerschap drugs en alcohol gebruikt heeft.dat dit gevolgen kan hebben op de gesteldheid van de baby, dus inzoverre zijn de zonden der ouders overdraagbaar op de kinderen.

  5. Bernard Heldt

    Sorry dat ik zo laat reageer – ik was in het buitenland.
    Psychiatrische ziektebeelden hebben altijd een fysieke component. Ons lichaam zou je kunnen beschouwen als – we moeten erg voorzichtig zijn met dit soort beelden! – een voor en door de aarde ontwikkeld ontvanginstrument voor onze individualiteit. De individualiteit is een kosmisch-geestelijke entiteit, waarbij ziekte zoals wij dat op aarde kennen niet bestaat. Biomedisch wetenschappelijk onderzoek heeft de laatste tientallen jaren uitgewezen dat er bij onze stofwisseling in het centraal zenuwstelsel ALTIJD iets mis is – al is het dikwijls op miniem niveau – als er sprake is van een psychiatrische ziekte. Dit kan weer te maken hebben met onze genetische structuur, waarvan inmiddels bekend is dat deze beïnvloed kan worden door wat een kind in zijn vroege jeugd doormaakt. Ook ziektes kunnen onze genetische structuur op miniem niveau zodanig beïnvloeden, dat in de 2e of 3e generatie na ons de gevolgen zichtbaar worden.

  6. Willem Deerinh

    Reincarneren we niet weer in ons oude lichaam opnieuw.Het zijn toch onze eigen atomen waarmee we weer ons lichaam opbouwen.Hoe verhoud zich dat dan tot erfelijkheid?

    1. Haike

      Hoe zie je dat voor je?? Bij een normaal tempo beschrijft Steiner dat je eens in de 800 tot 1000 jaar incarneert (je reïncarneert niet). Tegen die tijd is het fysiek lichaam wat je destijds achter liet wel vergaan, en bij een crematie is er niks van over. Als ik in een oud lichaam zou kunnen terug keren hoeft er ook geen vrouw meer zwanger te raken… Dus mij is niet duidelijk wat jij verstaat onder de term “oude lichaam”.

      1. henri

        Waarom zou reïncarneren niet juist zijn? Als er prexixtentie is , en die is er , dan is er toch ook wel reincarnatie en mag men van reïncarnatie spreken , meen ik . Het is de geest die reincarneert ,en dat heeft toch niets te maken met het stoffelijke lichaam dat in de baaermoeder onstaat . Alles wat stoffelijk is vergaat tot het minerale , al de rest is geestelijk en gaat naar de kosmische ether en naar de astrale werelden en hoger .

      2. Haike

        Je incarneert in één enkelijk stoffelijk lichaam. In carne (Italiaans) gaan.. In het vlees gaan.. En ieder mens reïncarneert dat klopt, maar dat slaat meer op het principe van komen en gaan over een groter tijdsbestek, het geeft de cyclus weer, de wedergeboorte, ook wel zielsverhuizing genoemd.

        Mensen spreken ook over hun vorige incanatie’s, niet over hun vorige of huidige reïncarnatie. Ze hebben het dan over hun persoonlijke leven/incanatie. Het principe, gedachtengoed, van reïncarnatie was trouwens tot 869 na Chr. een algemeen normaal begrip onder de mensen. Daarna heeft de kerk in het Concilie van Constantinopel dit de strot omgedraaid.

        Dus ik incarneer, ben nu geïncarneerd anders kan ik dit niet eens schrijven.
        Maar reïncarneren is voor mij een realiteit, waarvan ik denk dat het voor al mijn medemensen geldt dat ze hier aan onderhevig zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s