Een gewone sterveling ziet de doden niet (en dat is waarschijnlijk maar goed ook)

U allen, zo u hier zit, u verkeert voortdurend met de doden, alleen weten de mensen in het gewone leven het niet, omdat het zich in het onderbewuste voltrekt. Het helderziende bewustzijn tovert niets nieuws voor de dag; het brengt alleen in het bewustzijn naar boven wat er bestaat in de geestelijke wereld. U allen verkeert voortdurend met doden.

Bron: Rudolf Steiner – GA 182 – Der Tod als Lebenswandlung – Neurenberg 10 februari 1918 (bladzijde 46)

P.S. De titel is niet van Steiner, maar van mijzelf.

2 gedachtes over “Een gewone sterveling ziet de doden niet (en dat is waarschijnlijk maar goed ook)

  1. Cisca

    Ridzerd,
    Iets wat belangrijk is:
    ooit heeft onze grote vriend ongeveer dit gezegd:
    neem nooit zonder meer iets aan wat ik zeg, onderzoek alles en vooral:
    alles wat ik zeg kan – mits WERKELIJK begrepen – in welke woorden dan ook worden verpakt en worden toegepast met de verworvenheden en middelen die de mens, wanneer dan ook, ter beschikking staan.
    Het is een ernstige waarschuwing aan iedereen die zich met de wetenschap van de geest (antroposofie) bezighoudt, nl deze: laat er geen stilstand, noch een verstarring plaatvinden, alles evolueert!

    De draad oppakkend:
    Iedere geincarneerde ziel/individualiteit – een “gewone sterveling” – verlaat vroeg of laat zijn aardse behuizing); alleen zintuigelijk – met ’t oog – ziet men de vorm niet meer. Maar je kunt je afvragen: wat zie ik eigenlijk aan de vorm?
    Werkelijk een “sterveling” ZIEN ga je doen met een vermogen zoals R.St. – en niet alleen hij – bedoelt, namelijk zonder gehinderd te worden door de zintuigen, met uitschakeling van werkelijk alle subjectieve inmenging.
    O zo moeilijk…….maar eenmaal op weg kun je niet anders.
    Wat niet wegneemt natuurlijk dat je een vorm mag liefhebben, of het nou een menselijke vorm, een dier, plant of mineralen zijn!

    Laat het woord “vermogen” dat R.St. zo’n 100 jaar geleden wel moest hanteren niet zo’n afstandelijke lading krijgen; een toenemend aantal mensen vindt al een grote troost bij hun afgestorvenen op een heel natuurlijke wijze; zij houden dat voorlopig meestal voor zich omdat doorgaans het bewustzijn van de mens in deze tijd wordt verduisterd door zeer begrijpelijke materiele zorgen, wereldwijd.
    Gelukkig bereiken ons steeds meer mededelingen, ook via de wetenschap, die mi een zeer belangrijke rol zal gaan spelen hierin.
    Wie heeft in zijn omgeving bv niet iemand die tijdens een ingrijpende gebeurtenis een nabij-de-dood-ervaring heeft meegemaakt; ook kan dit ’t geval zijn tijdens een existentiele crisis en vaak ontstaat uit een splitsing van de wezensdelen tijdens deze gebeurtenis/toestand een opheffing van de schijnbare scheiding tussen “hier” en “erna”.
    Men kan wellicht spreken van een “moderne” inwijding!

    Men hoeft de doden niet “fysiek” te zien, zo heeft R.St. dat ook niet bedoeld; men WEET ze om zich heen, ze vullen soms heel voorzichtig onze geest, onze gedachten, en dat voelt niet te beschrijven nabij.
    R.St. heft hierover zeer veel gesproken/geschreven.

    Cisca

    1. In een diep gesprek vandaag met mijn vrouw, zei mijn vrouw soms het gevoel te hebben niet oud te worden. Ze is gezond, fysiek gezien is er geen aanleiding om dit te veronderstellen. Daar schrik ik van, ik word er emotioneel en verdrietig van, hoe moeilijk en gecompliceerd een huwelijk ook kan zijn. Dan zie ik mij zitten met mijn twee kinderen hier, zonder mama de dagelijkse strijd aangaan met het aardse bestaan. Ik heb haar gevraagd of ze dit werkelijk als kennis ervaart of ontleent aan gebeurtenissen uit verleden en heden (haar vader is vroeg gestorven, een collega op haar werk gaat binnenkort sterven aan kanker). Ze is ervan overtuigd, dat als haar levenstaak erop zit, ze zal vertrekken. Het grappige is, dat mijn vrouw niet al die woorden van de theosofie / antroposofie nodig heeft om deze dingen te begrijpen. Het lijkt meer bij vrouwen voor te komen. Zonder omhaal van woorden intuïtief de waarheid van iets inzien. Ze begrijpt ze gewoon direct. Zoiets als de “Eeuwige Pelgrim” die we in ons diepste binnenste allemaal zijn, dat is voor haar volstrekt acceptabel zonder het over “bewijzen” enz. te willen hebben. Cisca, bedankt voor je reactie. Het geeft allemaal veel troost en geestelijke rust.
      Michel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s