Het geloof dat de wereld door denken is ontstaan en zich nog voortdurend daardoor in stand houdt, dat eerst maakt het vruchtbare eigenlijke denken mogelijk

Men kan nooit de juiste innerlijke verhouding tot het denken krijgen, als men gelooft, dat het denken zich alleen binnen de mens, in zijn hoofd of in zijn ziel afspeelt. Wie dat meent, wordt misleid en zal voortdurend er van afgehouden worden om te zoeken naar een juiste wijze van denken, om de nodige eisen aan zijn denken te stellen.

Wie het juiste standpunt ten opzichte van het denken wil vinden, stelle zich het volgende voor de geest: wanneer ik mij gedachten kan vormen over dingen, wanneer ik door gedachten de dingen doorgronden kan, dan moeten in de dingen eerst gedachten aanwezig zijn. De dingen moeten volgens gedachten opgebouwd zijn. Dan alleen kan ik ook gedachten uit de dingen tevoorschijn halen.

Men moet zich voorstellen, dat het met alle dingen buiten ons in de wereld zo gesteld is als met een klok. De vergelijking van het menselijk organisme met een uurwerk wordt dikwijls gebruikt; maar daarbij wordt meestal het belangrijkste vergeten, namelijk dat er ook een klokkenmaker bestaat, die het uurwerk in elkaar gezet heeft. De klokkenmaker mag men niet vergeten. Door gedachten is het uurwerk ontstaan, de gedachten zijn als het ware in het uurwerk, in het voorwerp uitgevloeid.

Ook alles wat in de natuur voorkomt, de natuurprocessen, moet men zich zo voorstellen. Bij de resultaten van menselijke arbeid springt dat gemakkelijk in het oog. In de natuur daarentegen is dat niet zo gauw te herkennen en toch zijn ook daar geestelijke krachten werkzaam, staan geestelijke wezens op de achtergrond. Wanneer de mens over de dingen nadenkt, dan denkt hij slechts over datgene wat er tevoren ingelegd is. Het geloof dat de wereld door denken is ontstaan en zich nog voortdurend daardoor in stand houdt, dat eerst maakt het vruchtbare eigenlijke denken mogelijk.

Bron: Rudolf Steiner – GA 108 – PRAKTISCHE AUSBILDUNG DES DENKENS Karlsruhe 18 januari 1909 (bladzijde 259-260)

Vertaling P. Henny-van Suchtelen

Dit citaat plaatste ik eerder op 2 juni 2011.

Advertentie

5 gedachtes over “Het geloof dat de wereld door denken is ontstaan en zich nog voortdurend daardoor in stand houdt, dat eerst maakt het vruchtbare eigenlijke denken mogelijk

  1. Ik ben een denker…..al heel klein/jong zat ik vol vragen over de wezenlijke dingen. Nu ik dus zoveel ouder ben bezwaard mij datzelfde denken want er is zoveel bijgekomen over wat er zich afspeelt op wereldgebeuren. Het is niet lichter geworden door dat ik weet heb van een geestelijke kern in mijzelf en daar ook de nodige belevingen heb kunnen ervaren. Het vruchtbare denken wat hier bedoeld wordt begrijp ik niet zo goed. Wat bedoeld hij nou precies? Ik heb een ander beeld nodig?

  2. Leonie, eerlijk gezegd kom ik er ook niet goed uit als je vraagt wat hij nou precies bedoelt. Maar ik maak er voornamelijk uit op dat praktisch en vruchtbaar denken ontstaat door zich zo veel mogelijk aan de feiten en de werkelijkheid te houden en niet te veel te denken in theorieën en definities en algemeenheden.
    Morgen kom ik met een citaat waarin Steiner wel een mooi voorbeeld geeft van zo’n algemeenheid, die wel klopt en ook wel mooi klinkt, maar waar men in de praktijk niets aan heeft en ook niets mee kan beginnen.

    Misschien is het volgende fragment ook wel verhelderend:
    https://ridzerdvandijk.wordpress.com/2011/03/25/rudolf-steiner-denk-niet-te-veel/

  3. Walter Hebing

    Is het toeval of opzettelijk? Precies hier beschrijft Steiner dat de gedachte ten grondslag ligt aan de manifestatie ervan, dus aan vooraf gaat. Bij de klok is dat duidelijk, bij een bloem al heel wat minder duidelijk.
    Echter alles wat zich uit het Geestelijke op aarde zich manifesteerd, te aanschouwen(voelbaar) is, al of niet met hulpmiddelen, is een mengelmoes van de Goddellijke en menselijke Geest.
    In die zin kan niet denken en het onbelemmerd toelaten wat er nu is, verfrissend zijn, voor de mens. Immers dan kan hij komen tot zijn ware Kern en Eenworden met de Geest van God oftewel de Levenskracht. Een soort Hidoeïstische opvatting van het leven. Echter het is niet de bedoeling onszelf met onze kern te verenigen, want in wezen zijn we dat al. De mens is er om zijn wezen uit te dragen, te laten manifesteren!
    Daar de mens als Godsgelijke geschapen is, is hij mede schepper van het Leven en die taak vermengt hij vaak met zijn eigen leven, waardoor er Levensvreemde manifestaties op aarde onstaan! De neutronen bom bijvoorbeeld! Hij past niet in mijn Geest, net zo min als de Cheopspyramide, maar ze manifesteren zich wel op aarde, net als andere gedrochten van ons menselijk denken.
    In die zin is het goed even niet te denken en de zonnestraaltjes op je in te laten werken en op te merken. Inderdaad: De dag biedt toch meer dan de mens vermag!
    Groetjes Walter

  4. In de tijd dat ‘intelligent design’ in de aandacht was , riepen de tegenstanders luid: ‘no watchmaker, no watchmaker…’

    Een professor aan de TU van Eindhoven zegt:
    ‘Vaak gaat het om het ontdekken van samenhangen in de dingen die er al zijn’. (Prof. dr. Holger Grüll)

  5. Pingback: De grootste vijand van het denken is vaak het denken zelf – De grote Rudolf Steiner Citatensite

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s