Tolerantie (1)

Tolerant zijn betekent in geesteswetenschappelijke zin nog iets anders dan wat men daar gewoonlijk onder verstaat. Het betekent ook de vrijheid van gedachten van de anderen te achten. Een ander van zijn plaats wegduwen is een lompheid; als men echter met gedachten hetzelfde doet, dan komt het in niemand op dat dit een onrecht is. We praten weliswaar veel over respect voor de vreemde mening, maar zijn echter niet geneigd dit voor ons zelf te laten gelden. Een woord van een mens heeft voor ons bijna geen betekenis, men hoort het en heeft het toch niet gehoord. We moeten echter leren met de ziel te luisteren, we moeten de intiemste dingen met de ziel kunnen vatten. […] We moeten dus onze mening onderdrukken, om de ander geheel te horen, niet alleen het woord, maar zelfs het gevoel, ook dan wanneer in ons het gevoel opkomt, dat het onjuist is wat de ander zegt.

Wordt vervolgd

Bron: Rudolf Steiner – GA 54 –  Die Welträtsel und die Anthroposophie – Berlijn 23 november 1905 (bladzijde 196)

8 gedachtes over “Tolerantie (1)

  1. Wijze raad van Steiner naar mijn idee. Een oproep ook. Zeker verpakt in die slotzin:

    “We moeten dus onze mening onderdrukken, om de ander geheel te horen, niet alleen het woord, maar zelfs het gevoel, ook dan wanneer in ons het gevoel opkomt, dat het onjuist is wat de ander zegt.”

    Wordt extra lastig als je je hebt ontwikkeld tot een kruidje-roer-me -niet. Een eigenschap bij iemand die wellicht mede ontstaan is door pijnlijke ervaringen met een intolerante en kortzichtige omgeving. Dan is het toch zaak om op latere leeftijd die ban te doorbreken om ook niet zelf intolerant te worden en te blijven voor een dikwijls veranderde of en/of variabele omgeving. Weliswaar eens ontstaan vanuit een zelfverdedigingsmechanisme, maar toch…

    Hier een mooi Wikipedia artikel over deze plantsoort: Kruidje-roer-mij-niet – Wikipedia. Mooie openingsalinea in dat artikel ook:

    “Kruidje-roer-mij-niet (Mimosa pudica) of gevoelige mimosa behoort tot de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae of Fabaceae).
    Het is een kruidachtige plant die aantoont dat planten niet alleen leven, maar ook zeer snel kunnen reageren hoewel ze geen zenuwstelsel hebben. Dit gebeurt met behulp van signaalstoffen. Bij aanraking van het evengeveerde samengestelde blad of door de wind gaan de 1 cm lange blaadjes “dicht” (vouwen samen). Dit fenomeen treedt alleen op bij luchttemperaturen boven de 18 °C. De bladsteel waar de bladeren aan zitten kantelt ook richting de stam. Niet de hele plant reageert maar alleen het deel dat aangeraakt wordt. Na enkele minuten strekken de bladstelen weer en vouwen de bladeren zich weer open.”

    Geen enkele plant draagt een zenuwstelsel. Deze kruidsoort dus ook niet, maar het ‘gedraagt’ zich als ware het het een stekelvarken of egel der planten.

    1. Taalkundige aanvulling op bovenstaande reactie, derde alinea, tweede zin. Twee woorden daaraan toegevoegd (vetgedrukt):

      “Een eigenschap bij iemand die wellicht mede ontstaan is door pijnlijke ervaringen opgedaanmet een intolerante en kortzichtige (leef)omgeving.”

    2. De Latijnse benaming van de plant is: mimosa pudica. Pudica wijst op shy, bashful or shrinking, dus verlegen, bedremmeld en krimpend, slinkend. Menskundig bezien: het is bekend dat met name jonge mensen in hun schulp kunnen kruipen in een leefklimaat waarin ze niet worden uitgenodigd om zichzelf uit te drukken of zelfs sprake is van onheuse bejegening.

    3. Nu ja, de mimosa pudica prikt niet denk ik. Dus een vergelijking met stekelvarken of egel is niet geheel gelukkig. Alhoewel een menselijke kruidje-roer-me-niet, uiteraard wel beschikkend over een zenuw-zintuigstelsel, wel behoorlijk venijnig uit de hoek kan komen.

    4. Ja, dat komt men vaak bij Steiner tegen, hoe belangrijk het is de eigen mening, oordelen, kritiek enz. terug te houden. Maar het valt niet mee om het in praktijk te brengen, althans mij niet.
      Interessant wat je hier allemaal vertelt over het kruidje-roer-me-niet.

      1. Ja ik herken het ook wel Ridzerd. Ben niet op mijn mondje gevallen in het dagelijkse leven, is niet voor niets zo gegroeid, maar behoeft met het kruipen der jaren wel enige hervorming. Hoe dan ook, een mak schaap zal ik nooit worden. Never!

  2. Net als je citaat over ‘Begrip en kritiek’ van enkele dagen geleden vind ik deze ook weer een heel sterke. Ze drukken me weer eens met mijn neus op mijn eigen feiten en feilen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s