Herman Brusselmans over Simon Carmiggelt

Enige tijd geleden schreef ik hier een blog Waarom Simon Carmiggelt een geniale schrijver was. Vreemd genoeg vond ik er nooit veel aan als hij in de jaren 70-80 zijn Kronkels voorlas op tv. Later ben ik hem gaan lezen en toen pas zag ik hoe goed en leuk die Kronkels waren. Het deed me dan ook veel plezier dat een andere favoriet van mij, ‘de Hoofdman der Vlaamse Letteren’,   Herman Brusselmans, het volgende over Carmiggelt schrijft in zijn boek Van drie tot zes.

‘Wie is in godsnaam Simon Carmiggelt?’ vroeg Jonas. Zundap had zin om hem een welgemikte klap in het middenrif te geven. Het is toch niet te geloven dat een doorsnee-Vlaming als Jonas niet weet wie wijlen Simon Carmiggelt is. ‘Simon Carmiggelt,’ zei Zundap, ‘was de beste stukjesschrijver die Holland ooit gekend heeft. Elke dag schreef hij een stukje in de krant. Zulke mooie stukjes. Ik zou een rechterarm veil hebben om zelf zulke stukjes te kunnen schrijven. Het ene stukje was nog beter dan het andere.’

Advertenties

4 gedachtes over “Herman Brusselmans over Simon Carmiggelt

  1. Leonie

    Ik heb zijn biografie pas nog een keer gelezen.
    Ik luisterde altijd in de avond naar zijn kronkel op tv en wat heb ik vaak het hardop uitgeschaterd van het lachen .Zijn beeldende vermogen was groot ….je zag het tafereel zo voor je…tenminste als je innerlijk die zelfde humor er aan kon beleven en het voor je kon zien Dan nog voorgelezen met dat sombere hoofd van hem.

    1. Ik heb zijn biografie niet gelezen, maar lijkt me zeer interessant. Wel heb ik dat boek van Renate Rubinstein gelezen over haar relatie met Carmiggelt. Mijn beter ik, heet dat boek geloof ik. Dat is zeer boeiend, hoewel ik het bedenkelijk vind dat Rubinstein na Carmiggelts dood allerlei persoonlijke details over hun relatie onthulde. Hoewel Rubinstein het niet verkeerd bedoelde en ook wel met liefde en respect over Carmiggelt schreef, had het toch iets weg van geroddel en iemand na zijn dood voor schut zetten. Gerard Reve noemde Rubinstein naar aanleiding hiervan ‘een gevaarlijke heks.’

      1. Leonie

        Tja,mensen blijven ondoorgrondelijk.Conny Palmen doet nu hetzelfde weer met haar tweede liefde….het blijven schrijvers met een” misschien toch” een andere manier om daar mee om te gaan. Daarbij weet je zelden wat een mens drijft.Ik zelf ben daarmee opgehouden daarover plaatsvervangende gedachten te hebben.Een mens moet je toch persoonlijker kennen en dan nog….weet je niets.

        Ik heb het boek niet gelezen van Renate Rubinstein maar ga het zeker lezen!De biografie van Carmiggelt, zou ik je zeker aanraden.

        Prettige dag nog,

        Leonie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s