Rudolf Steiner als opvoeder en huisonderwijzer (slot)

Mijn pupil kon het gymnasium aflopen, waarbij ik hem tot de ‘Unterprima’ begeleidde, daarna had hij mij niet meer nodig. Na het eindexamen ging hij medicijnen studeren, hij werd arts en is als zodanig in de wereldoorlog omgekomen. De moeder, die door mijn werken met haar zorgenkind, dat ze innig lief had, in een trouwe vriendschap met mij verbonden was, stierf korte tijd later. De vader overleed reeds eerder.

Een groot deel van mijn jeugd is met deze taak vergroeid. Vele jaren ging ik ’s zomers met de familie naar de Attersee in Salzkammergut, waardoor ik de heerlijke natuur van de Oostenrijkse Alpen leerde kennen. Langzamerhand kon ik de privélessen, die ik eerst nog had aangehouden bij mijn pedagogische taak, aan anderen overdragen, waardoor ik weer tijd kreeg voor mijn eigen studie.

Voor ik bij deze familie kwam had ik in mijn leven weinig gelegenheid gehad om deel te nemen aan kinderspelen. Mijn ‘tijd van spelen’ kwam voor mij pas na mijn twintigste jaar. Maar ik moest ook leren hóe men speelt, daar ik zelf spelleider moest zijn. Ik vond dit heerlijk en ik meen zelfs dat ik tenslotte in mijn leven niet minder heb gespeeld dan andere mensen. Alleen heb ik datgene wat men anders vóór zijn tiende jaar in dit opzicht doet, tussen mijn drie- en mijn achtentwintigste jaar ingehaald.

Bron: Mijn Levensweg – GA 28

Pauline Specht – moeder
Ladislaus Specht – vader
Advertenties

5 gedachtes over “Rudolf Steiner als opvoeder en huisonderwijzer (slot)

  1. @ Ridzerd

    Prima serie. Mooi fotomateriaal, goed gedocumenteerd. Spechts ouders stralen op die foto’s een bepaalde liefheid en goedhartigheid uit.

    De rood weergegeven tekst. Waar lag dat dan aan Steiner zo weinig heeft gespeeld in zijn jeugd? Was het toen al zo’n stuudje en/of hield dat verband met zekere verplichtingen hem toen al opgelegd of een zekere geïsoleerdheid?

  2. @John

    Ja, ik denk dat Steiner als kind weinig of geen interesse in spelen had. Hij was al heel jong bezig met geometrie en astronomie en misschien nog wel meer.
    Hij schrijft in Mijn Levensweg onder meer: ‘De stelling van Pythagoras bracht me in verrukking.’ en ‘Ik weet dat ik door de geometrie voor het eerst het gevoel van geluk heb leren kennen.’ Let wel: hij was toen 8 of 9 jaar oud. Tja, de man was een ongelooflijk genie, waar ik al zo lang stomverbaasd over sta.

  3. Anna

    @ Ridzerd van Dijk, ik kom dikwijls tot hernieuwde inzichten dankzij de hapklare brokken die u hier aanreikt. De teksten én illustraties wel te verstaan.
    U schrijft overigens: ‘…Steiner als kind weinig of geen interesse in spelen had’. Eigenlijk is het een sneu verhaal. Ik denk dat hij tegenwoordig zijn hoed zou opeten voor een ‘gewone’ jeugd met speelkameraden.

  4. @Anna

    Ik begrijp eerlijk gezegd niet waarom het een sneu verhaal is, dat hij in zijn jeugd niet gespeeld heeft. Hij had heus wel kunnen spelen, maar hij deed blijkbaar liever wat anders, zoals die geometriestudie die hem gelukkig maakte.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s